თარგმანი: აჰა თჳთვე გამოსთარგმნის, თუ რაჲ არს ზრუნვათა მათთა არა ერთობაჲ; ? ანუ თუ ვითარ იქმნების ზრუნვაჲ უფლისაჲ. ცხად არს, ვითარმედ — სიწმიდითა; არა ხოლო ჴორცთა, არამედ გონებისაჲთაცა რაჲთა არა ხოლო ჴორცითა ქალწულ, არამედ გონებისა მიერითა კრძალვითა სულითაცა ქალწულებდეს.
1 კორინთელთა მიმართ 7:34
33. ცოლიანი კი ქვეყნისას ზრუნავს, თუ როგორ აამოს ცოლს.34. განსხვავებაა გათხოვილსა და გაუთხოვარს შორისაც: გაუთხოვარი უფლისას ზრუნავს, რათა სულითაც და ხორცითაც წმიდა იყოს; გათხოვილი კი ქვეყნისას ზრუნავს, რათა აამოს ქმარს.35. ამას გეუბნებით თქვენსავე სარგოდ: იმიტომ კი არა, რომ ქამანდი მოგდოთ, არამედ იმიტომ, რომ განუწყვეტლივ და დაუბრკოლებრივ მსახურებდეთ უფალს.
1 კორინთელთა მიმართ თავი 734. განსხვავებაა გათხოვილსა და გაუთხოვარს შორისაც: გაუთხოვარი უფლისას ზრუნავს, რათა სულითაც და ხორცითაც წმიდა იყოს; გათხოვილი კი ქვეყნისას ზრუნავს, რათა აამოს ქმარს.
თავი დ̂. ქორწინებისათჳს და ქურივობისა და უქორწინებლობისა, რომელსა შინა იტყჳს, რაჲთა არა განვშორებოდინ ცოლ-ქმარნი, დაღაცათუ ურწმუნონი იყვნენ, და სიწმიდისათჳს და მეორედ ქორწინებისა
მოციქულისაჲ: უქორწინებელი იგი ზრუნავს უფლისასა, რაჲთა იყოს წმიდა ჴორცითაცა და სულითაცა (7,34).:
თავი დ̂ * ბ
მოციქულისაჲ: უქორწინებელი იგი ზრუნავნ უფლისასა, ვითარ-ძი სათნო-ეყოს უფალსა. ხოლო ქორწინებული იგი ზრუნავნ სოფლისასა, რაჲთა სათნო-ეყოს ცოლსა. და განყოფილ არს დედაკაცი უფლისასა, რაჲთა იყოს წმიდა სულითა და ჴორცითა, ხოლო ქორწინებული იგი ზრუნავნ სოფლისასა, რაჲთა სათნო-ეყოს ქმარსა (7,32-34).:
თარგმანი: განყოფილ არიანო ურთიერთას და არა ერთი არს ორთავე ზრუნვაჲ, რამეთუ ქალწული ზრუნავნ უფლისასა, რაჲთა იყოს წმიდა სულით და ჴორცით: ჴორცითა სიწმიდისათჳს, ხოლო სულითა — შეერთებისათჳს ღმრთისა მიმართ და მის შორის დამკჳდრებითა ნუგეშინისმცემელისაჲთა, ხოლო ქორწინებული ყოველსავე სოფლისასა ზრუნავნ.
თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი იდ
წმინდა იოანე ოქროპირი
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და სავსებისაგან მისისა ჩუენ ყოველთა მოვიღეთ მადლი მადლისა წილ. რამეთუ შჯული მოსეს მიერ მოეცა, ხოლო მადლი და ჭეშმარიტებაჲ ქრისტეს იესუჲს მიერ იყო“ (1,16-17).:
სრულად ნახვა...დ: „არა შეშინდეთ, არცა წმიდა-ჰყვნეთ შვილნი თქუენნი, რამეთუ ერი წმიდაჲ ხართ“. და საცნაურ არს, ვითარმედ მათი სიწმიდე იყო არა-შეხებაჲ კერპთაჲ ოდენ, ხოლო ჩუენი სიწმიდე არა ესრეთ არს, რამეთუ იტყჳს წერილი მისთჳს: „რაჲთა წმიდა იყოს სულით და ჴორცით“; და კუალად იტყჳს, ვითარმედ: „მშჳდობასა ეძიებდით და კეთილსა და სიწმიდესა იქმოდეთ თქუენ შიშითა ღმრთისაჲთა, ვითარმედ თჳნიერ მისა ვერვინ იხილოს უფალი“; და კუალად იტყჳს, ვითარმედ: „სიწმიდესა იქმოდეთ თქუენ შიშითა ღმრთისაჲთა“. ჰხედავა, რამეთუ ესე არს სიწმიდე, რაჲთა შინაგანსა ჩუენსა აქუნდეს ძირი და წყაროჲ მისი? რამეთუ არა კმა არს სახელი ოდენ სიწმიდისაჲ, უკუეთუ საქმე მისი არა იყოს; რამეთუ სახელი ესე სიწმიდისაჲ არა ყოველთავე, რომელთა ეწოდებოდის, ერთობასა გამოაჩინებს, ვინაჲთგან ღმერთსაცა წმიდა ეწოდების, არამედ არა ესრეთ არს, ვითარ ჩუენ. ამისთჳსცა, ესმა რაჲ ჴმაჲ ესე სერაბინთა მიერ წინაჲსწარმეტყუელსა, ისმინე, რაჲ თქუა: „ჵ უბადრუკსა, რამეთუ კაცი ვარ და არაწმიდანი ბაგენი მასხენ, და შორის ერისა, რომელსა არაწმიდანი ბაგენი ასხენ, დამკჳდრ...