2 ტიმოთეს მიმართ 2:16

..., ვითარცა-იგი მათი იყო“** (2 ტიმ 3:9). ამბობს: „გარნა არა წარემატნენ“ (2 ტიმ 3:9). მაშ, როგორ ამბობს სხვაგან: „რამეთუ უმეტეს წარემატნიან უშჯულოებითა“ (2 ტიმ 2:16), აქ კი: „არა წარემატნენ“ (2 ტიმ 3:9)? იქ იმას ამბობს, რომ როცა სიახლის შემოტანასა და ცთუნებას დაიწყებენ, ცთომილებაში არ შეჩერდებიან, არამედ მუდამ ახალ მოტყუებებსა და გახრწნილ სწავლებებს გამოიგონებენ; რადგან ცთომილება ერთ ადგილზე არ ჩერდება. აქ კი იმას ამბობს, რომ ვერ მოატყუებენ და ვერ გაიტაცებენ, თუნდაც თავიდან ჩანდეს, თითქოს ზოგიერთს აცდენენ; მალე მაინც ადვილად ამოსაცნობი გახდებიან. რომ სწორედ ამის შესახებ ამბობს, მოისმინე, რას ამბობს: „რამეთუ უგუნურებაჲ მათი ცხად იყოს ყოველთადა“ (2 ტიმ 3:9). საიდან? ყველა მხრიდან, როგორც იმათიც გახდა ცხადი....

...ამს „გაასწორეო“, არამედ „სწორად გაკვეთეო“; ესე იგი, მოჰკვეთე ნაყალბევი და ასეთებს დიდი სიმკაცრით დაუდექი და ამოჭერი; როგორც ტყავის თასმაზე, სულის მახვილით ყოველი მხრიდან ამოჭერი ის, რაც ქადაგებისთვის ზედმეტი და უცხოა. „ხოლო ბილწთა მათ და ცუდთა ჴმათა განეშორე“ (2 ტიმ 2:16). რადგან არც ამაზე შეჩერდებიან. რადგან როცა რაიმე ახალი შემოიტანება, ის მუდამ ახალ გამოგონებებს შობს; და უსასრულოა ცდომილება მისი, ვინც მშვიდი ნავსადგური დატოვა, და იგი არსად შეჩერდება. რადგან, ამბობს იგი, „რამეთუ უმეტეს წარემატნიან უშჯულოებითა, და სიტყუამან მათმან, ვითარცა სრსჳლმან, საძოვარი პოვოს.“ (2 ტიმ 2:16–17).

ეს დაუკავებელი ბოროტებაა, რომელიც უკვე ვეღარ შეიკავება მკურნალობით, არამედ მთელს აზიანებს. იგი აჩვენებს, რომ ახალი ხმების გამოგონება სნეულებაა, უფრო კი სნეულებაზე მძიმეა. აქ იგი მათ გამოუსწორებლობას აჩვენებს და იმასაც, რომ უბრალოდ კი არა, ნებით...