დაბადება 18:2

...სა მას უფლისა მიერ ქალაქებისა მის სანახებისასა მოეჴსენა ღმერთსა აბრაჰამ და გამოიყუანა ლოთ შორის დაქცევისა მის"** (დაბ 19:29). რას ნიშნავს „მოეჴსენა ღმერთსა აბრაჰამ"? იგულისხმება ის შუამდგომლობა, რომელიც სიტყვებით გამოთქვა: „ნუ თანა წარსწყმედ მართალსა უღმრთოთა თანა" (დაბ 18:23). მაგრამ როგორ, იკითხავს ვინმე, მართალი ლოტი მამამთავრის შუამდგომლობით გადარჩა და არა საკუთარი სიმართლით? დიახ, მამამთავრის შუამდგომლობითაც. როცა ჩვენ თავად ვიმსახურებთ, მაშინ მართალთა შუამდგომლობაც დიდ სარგებელს მოგვიტანს. პირიქით, თუ თავად ვდაუდევრობთ და ცხონების მთელ იმედს მხოლოდ მართლებზე ვამყარებთ, ამისგან ჩვენთვის უკეთესი არ იქნება — არა იმიტომ, რომ მართლები უძლურნი არიან, არამედ იმიტომ, რომ ჩვენ საკუთარი დაუდევრობით ვღუპავთ თავს.

2. შუამდგომლობა და პირადი მოვალეობა

და, რათა იცოდე, რომ როცა თავად ვუდარდელობთ, თუნდაც მართლები ან წინასწარმეტყველები იყვნენ ჩვენი შუამდგომლები, ამისგან ჩვენთვის არანაირი სარგებელი არ არის (მათი სათნოება, რასაკვირველია, ამ შემთხვევაშიც გამოჩნდება, მაგრამ ჩვენთვის ამისგან სარგებელი არ იქნება ჩვენი ცუდი ცხოვრების გამო), — აი, მოისმინე, რას ეუბნება ყოვლის მეუფე დედის მუცლიდან განწმენდილ წინასწ...

...დაბ 19:13). შემდეგ მიზეზსაც უჩვენებენ, ყველაფერს ზედმიწევნით განუმარტავენ რა მართალს: „რამეთუ ამაღლდა ღაღადებაჲ მათი წინაშე უფლისა და მომავლინნა ჩუენ უფალმან აჴოცად მისსა". ეს იგივეა, რასაც ღმერთი ეუბნებოდა მამამთავარი აბრაამს: „ღაღადებაჲ სოდომთა და გომორთა განმრავლდა ჩემდა მომართ" (დაბ 18:20). აქაც ნათქვამია: „ამაღლდა ღაღადებაჲ მათი წინაშე უფლისა".

6. სოდომის დაქცევა და ლოტის ცოლის სასჯელი (19:14–26)

ზედმეტად დიდია მათი ურჯულოება; და, რადგან მათი სენი განუკურნებელია და ჭრილობა არანაირ წამალს არ იღებს, ამიტომაც „მომავლინნა ჩუენ უფალმან აჴოცად მისსა". სწორედ ამას გამოხატავდა ნეტარი დავითი სიტყვებით: „რომელმან შექმნა ანგელოზნი მისნი სულად და მსახურნი მისნი - ალად ცეცხლისა" (ფსალმ 103:4). ჩვენ მოვედით, ამბობენ, მთელი ამ ქვეყნის მოსასპობად (მცხოვრებთა ცოდვისთვის თავად მიწაც ექვემდებარება სასჯელს); მაშ, გამოდი შენ აქედან. მართალმა, ეს რომ მოისმინა და შეიტყო მიზეზი, რისთვისაც მოვიდნენ ეს, გარეგნულად ჩვეულებრივი ადამიანები, არსებით კი ანგელოზები და ყოველთა ღვთისმსახურნი, „გამოვიდა და თქუა სიძეთა მიმართ თჳსთა, მიმყუანებელთა ასულთა მათთასა" (...

...თხევითა და ქებით მამამთავარი უფრო მეტი კადნიერებისკენ აღძრა რა, ღმერთი იწყებს თავისი განჩინებების გახსნას და ამბობს: „ღაღადებაჲ სოდომთა და გომორთა განმრავლდა ჩემდა მომართ, ცოდვანი მათნი დიდ არიან ფრიად. გარდავიდე უკუე, ვიხილო, უკუეთუ ღაღადებისაებრ მათისა მომავლისა იქცევიან, და, უკუეთუ არა, რათა ვცნა" (დაბ 18:20-21). საშინელი სიტყვებია! „ღაღადებაჲ, — ამბობს, — სოდომთა და გომორთა". თუმცა ამ ქალაქებთან ერთად სხვებიც განადგურდნენ, მაგრამ, რადგან ეს ყველაზე სახელგანთქმული იყო, უფალმა მათ შესახებ განსაკუთრებით ახსენა. „განმრავლდა ჩემდა მომართ, ცოდვანი მათნი დიდ არიან ფრიად". შეხედე, როგორ გაიზარდა იქ ბოროტება! არამხოლოდ ღაღადების, არამედ უსამართლობის დიდი სიმრავლეა, რადგან სიტყვები „ღაღადებაჲ სოდომთა და გომორთა განმრავლდა" იმას ნიშნავს, ვფიქრობ, რომ ცნობილ, გამოუთქმელ და შეუნდობელ ურჯულოებასთან ერთად, ბევრ სხვა უსამართლობასაც სჩადიოდნენ: ძლიერნი უძლურებზებზე აღდგნენ, მდიდარნი ღარიბებზე. ამრიგად, ნათქვამია, არამხოლოდ დიდია მათი ღაღადება, არამედ ცოდვებიც არაჩვეულებრივია, არამედ „დიდ არიან ფრიად". მათ მანამდე უცნობი ურჯულოება გამოიგონეს, ბუნებისწინააღმდეგო ნაძრახი შეთხზეს და ისეთი მიდრეკილება ჰქონდათ ბოროტებისკენ, რომ ყველანი ყოვე...

...მწიგნობრის სიტყვები, რომ ღრმა სიბერეში ყმაწვილკაცური სიცოცხლე, ახალგაზრდული მოხუცი, აღტაცებაში მოსული და სტუმრების მოსვლას დიდი საუნჯის შეძენად მიმჩნეველი ვიხილოთ. „და აღმხილველმან თუალთა მისთამან იხილა, და აჰა, სამნი კაცნი ზედა მოადგეს მას. და იხილნა რაჲ, მირბიოდა შემთხუევად მათდა კარისაგან კარვისა თჳსისა" (დაბ 18:2). მირბის, მიფრინავს მოხუცი: ნანადირევი დაინახა და, თავისი უძლურებისთვის ყურადღების მიუქცევლად, ნადირობისკენ გაეშურა; არც მსახურები მოუხმია, არც მონისთვის არ უბრძანებია, არანაირი უზრუნველობა არ გამოუჩენია; არა, გაიქცა, თითქოს თავად ეუბნებოდა: აჰა, დიდი საუნჯე და მდიდარი ნადავლი, და მე თავად უნდა მოვიპოვო ეს, რომ ასეთი სარგებელი ხელიდან არ გამომეცალოს. და ასე იქცეოდა მართალი, იმის მოლოდინით, რომ უმნიშვნელო მგზავრებს იღებდა.

4. აბრაამის თავმდაბალი სტუმართმოყვარეობა (18:2-5)

ვისწავლოთ და მივბაძოთ მართლის სათნოებას. თუ ჩვენც ასე მოვიქცევით, რა თქმა უნდა, ჩვენც ოდესმე ასეთივე ნანადირევს მივიღებთ, უფრო სწორად — ყოველთვის შეგვიძლია ეს ხელთ გვქონდეს, თუ მოვისურვებთ. კაცთმოყვარე უფალი, რომ სტუმართმოყვარეობის საქმეში ნელი არ ვიყოთ და მგზავრებს არ გამოვკითხოთ, ვინ არიან და საიდან, ამბობს: **„და რომელმან შეიწყნაროს ერთი ყრმაჲ ესევითარი...

...ორ ძველი აღთქმის მართლებიც სწორედ ამით გამოირჩეოდნენ, ანუ იმით, რომ უამრავი ღვაწლის აღსრულებისა და ღვთის წინაშე გამოუთქმელი კადნიერების მოპოვების შემდეგ, თავს იმდაბლებდნენ? ისმინე, როგორ პატრიარქი, ღმერთთან საუბრის შემდეგ, მისგან აღთქმის მიღების შემდეგ, ასე ამბობდა თავის თავზე: „ხოლო მე ვარ მიწაჲ და ნაცარ" (დაბ 18:27).

3. თარრას გამოსვლა და აბრაამის მოწოდება (11:31–12:3)

მაგრამ, რადგან პატრიარქი ვახსენე, მოდით, თუ ინებებთ, დღევანდელი საკითხავი საყვარელნო, შემოგთავაზოთ, რათა მისი განმარტებით ვიხილოთ ამ მართლის სათნოების განსაკუთრებული სიდიადე. „და მოიყვანნა, — ნათქვამია, — თარრა აბრაამ" და ნაქორ, „ძენი თჳსნი, და ლოთ, ძე არრანისი, ძისა თჳსისა" და სარა, „და გამოიყვანნა იგინი სოფლისაგან ქალდეველთასა წარსლვად ქუეყანად ქანანისა და მოვიდა ვიდრე ხარრანადმდე და დაემკჳდრა მუნ. და იქმნნეს ყოველნი დღენი თარრასნი ქარანს შინა ორასდახუთ წელ და მოკუდა თარრა ხარანს შინა" (დაბ 11:31–32). გთხოვთ, ყურადღებით მოვისმინოთ ეს სიტყვები, რათა ნაწერის აზრი ჩავწვდეთ. აი, თავიდანვე ამ სიტყვებში გაურკვევლობა ჩნდება. ამ ნეტარმა წინასწარმეტყველმა, ანუ მოსემ, თქვა, რომ „მოიყვანნა თარრა აბრაამ" და ნაქორ, **„გამოიყვანნა სოფლისაგან ქალდეველთასა წარსლვად ქ...

...თვით მიწის განადგურებას ხატავდა გულში. დაღუპულნი ბოროტი ადამიანები იყვნენ, მაგრამ მართალთა სულები, ჩვეულებრივ, ძლიერ მწუხარებას განიცდიან, როცა ადამიანებს უბედურებაში ხედავენ. ამიტომ ნახავ, რომ ყველა მართალი და წინასწარმეტყველი დამნაშავეთა სასარგებლოდ შუამდგომლობდა, მაგალითად, პატრიარქი (აბრაამი) სოდომელთათვის (დაბ 18:25). წინასწარმეტყველთაგან კი ერთი, მაგალითად, ამბობდა: „ვაჲ მე, ადონაჲ უფალო, აღჰჴოც შენ ნეშტთა ისრაჱლისათა" (ეზეკ 9:8), ხოლო მეორე: „ჰყოფ კაცთა, ვითარცა თევზთა ზღჳსათა... არ მქონებელთა წინამძღუარისათა" (აბაკ 1:14)? ამრიგად, თუ მართალი ისედაც უკვე აღშფოთებული იყო სულით და სწუხდა გულით, იმისთვის, რომ (საყოველთაო დაღუპვის) სანახაობას კიდევ უფრო დიდ სულიერ შემუსვრილებაში არ ჩაეგდო იგი, ღმერთმა ის კიდობანში გამოკეტა, თითქოს საპყრობილეში; ისე, რომ საკუთარი თვალებით ვერ ხედავდა მომხდარს და ამით შიშში არ ვარდებოდა. ბუნებრივია, რომ წყლის უჩვეულო მომატებას რომ ხედავდა, შეშფოთდებოდა, ნუთუ თავადაც არ დაიხრჩობაო. ასე იფარავდა მას კაცთმოყვარე ღმერთი — არ აძლევდა უფლებას წყლის სტიქიაც დაენახა და (ადამიანთა) დაღუპვაც და ქვეყნიერების გაუდაბურებაც. როცა ამ მართლის კი...