ეკლესიასტე 1:2

...ვისი სურვილისამებრ წარმატებით განხორციელებული ეხილა. მაშ, რა? არაფერი ისარგებლა მათგან; არამედ რას ამბობს ამ ყველაფრის შემდეგ? „ამაოება ამაოთა, - თქუა ეკლესიასტე, - ამაოება ამაოთა, ყოველივე ამაო“ (ეკლ 1:2) — და არა უბრალოდ ამაოება, არამედ მეტისმეტად. ვერწმუნოთ მას, გევედრებით, ვინც გამოცდილებით მოვიდა; ვერწმუნოთ მას და მოვეჭიდოთ ისეთ საქმეებს, სადაც აღარ არის ამაოება, სადაც ჭეშმარიტებაა, სადაც ყველაფერი მტკიცე და დამყარებულია, სადაც ყველაფერი კლდეზეა აშენებული, სადაც სიბერე არ არის, არც გადასვლა, სადაც ყველაფერი ყვავის, სადაც ყველაფერი აყვავებაშია, სადაც არაფერი ძველდება, არც ბერდება, არც გაქრობის პირას არის. ვისურვოთ, გევედრებით, ჭეშმარიტად ღმერთი, არა გეჰენის შიშით, არამედ სასუფევლის სურვილით.

რამეთუ რა, მითხარი, შეედრება ქრისტეს ხილვას? არაფერი არსებობს ასეთი. ან რა შეედრება იმ კეთილთა ტკბობას? არც არაფერ...

...ჰმონებდეს. რაჲსათჳს ცეცხლად შთააბნევ შრომა-თა შენთა? რაჲსათჳს ჰაერთა სცემ? რაჲსათჳს ამაოდ ჰრბი შენ?

არა ყოვლისავე ჴელოვანებისა აღსასრული არსა? ჰე, ჭეშმარიტად. აწ უკუე მიჩუენე შენცა შრომათა მათ და რუდუნებათა სოფლიოთა აღსასრული. გარნა ვერარაჲ ძალ-გიც ჩუენებად, რამეთუ „ამაოებაჲ ამაოებისაჲ, ყოველივე ამაო არს“. (ეკლ. 1,2) ხოლო უკუეთუ ჩემ თანა დასდვა ნაწილი შენი და ჩემთჳს იყოს შრომაჲ შენი, მიგცე შენ სამკჳდრებელად სასუფეველი ცათაჲ, და ჰსუფევდე ჩემ თანა საუკუნეთა მათ დაუსრულებელთა.

ძმანო ჩემნო საყუარელნო, არა გესმისა სიტყუანი ესე უფლისანი? ჭეშმარიტად ამას ყოველსა მეტყჳს ჩუენ და ფრიად უმრავლესსა. უკუეთუ ვისმინოთ მისი, ნეტარ იყოს ჩუენდა; უკუეთუ ურჩ ვექმნეთ, ვაებაჲ საუკუნოჲ მოგუეცეს. ეჰა საქმე ღირსი მრავლისა ცრემლისა და გოდებისა, რომელ საძაგელებაჲ ამის სოფლისაჲ და გულისთქუმანი ბილწებისანი საწადელ არიან ჩუენდა, ვიდრეღა კეთილნი იგი საუკუნენი.

განვიდეთღა, კაცო, სამაროვანად; მიჩუენე მამაჲ შენი და დედაჲ შენი ანუ სხუაჲ თჳსთაგანი. გულისხმა-ყავ, რამეთუ შენცა ეგრეთვე ყოფად ხარ შემდგომად მცირედისა. სადა არს, რომელი-იგი ოქროჲთა შემკობილ იყო და ოქროქსოვილი ემოსა, რომელი-იგი ეტლთა ზედა ოქროქანდაკებულთა აღმჴედრებულ იყო, და მჴედრები ათასეული წინაშე უვიდოდა, და ქად...

...ა თუალნი გონებისა მისისანი დაუბნელებიან; ყოველთავე ზედა მაღლოინ, იქადინ ჴორციელთა და ცუდ-თა საქმეთათჳს, დიდებისათჳს წარმავალისა, გინა სიმდიდრისა, გინა თუ ძლიერებისა, ანუ თუ დიდებულთა შვილებისა.

კაცო, რაჲსათჳს ჰზუაობ და იქადი ესევითართა ამათ საქმეთა ზედა? ესე ყოველი „ამაოებაჲ არს ამაოებისაჲ, ყოველივე ამაო“, (ეკლ. 1,2) იტყჳს წერილი. რაჲ არს დიდებულთა შვილებაჲ? არარაჲ არს, გარნა სახელი ხოლო, საქმეთაგან ცარიელი, და ესე სიტყუაჲ კეთილად და განცხადებულად სცნა დღესა მას სიკუდილისასა.

ხოლო გნებავს თუ, აქავე გულისჴმა-ყავ, რამეთუ არცა ერთი რაჲ არს ამის საქმისაგან უმეტესობაჲ. ამისთჳსცა ყოველნივე განსაცდელნი სოფლიონი მო-თუ-იწინენ, გინა თუ ბრძოლაჲ, გინა თუ ძრვაჲ, გინა თუ სნებაჲ, ანუ თუ სიკუდილი, სწორებით მოვლენ მდიდართა ზედა და გლახაკთა. და ვითარცა-იგი გლახაკსა არა ჰრიდებენ, ეგრეთვე არცა მდიდარსა და დიდებულთა შვილსა.

და ამასცა ვიტყჳ, ვითარმედ: უმეტესადღა მდიდართა ზედა მოიწევიან განსაცდელნი და მწუხარებანი, ვიდრეღა გლახაკთა. მდიდართა ზედა არიან შიშნი მეფეთანი, მთავართა და ჴელმწიფეთა უზეშთაესთანი; არა მრავალნი ტაძარნი მდიდართანი და სახლნი შუენიერად გამოქანდაკებულნი დაირღუნესა ბრძანებითა მეფეთაჲთა, გინა თუ განდგომილებითა ერისაჲთა? და ყოველი სიმდიდრე მათი ი...