თარგმანი: იხილე, ვითარ რომელი-იგი ჰურიათა აქუნდა ფრიადითა ოფლითა და შრომითა, ესე წარმართთა ადვილად მიემადლების, მხოლოდ სარწმუნოებისა მიერ, რაჲთა თანა-აღირაცხნენ სავსებასა ქრისტეს ტაძრად აღშენებულთასა. ხოლო შენ იხილე, ვითარ საფუძველობასა შინა ორთასავე, პირველად დასდებს მოციქულთა, და მეორედ — წინაჲსწარმეტყუელთა, რაჲთა უსრულესობაჲ მადლისაჲ ზეშთა ყოს უპირველესობასა ჟამისასა, და ესრეთ, მათ ზედა დააშენნეს მორწმუნენი, რაჲთა ზოგად ყოველთა მიერ ერთა ტაძარი ქრისტესი შეასრულოს, რომლისათჳს ცხად ჰყოფს, ვითარმედ იგი არს შემაერთებელი და მცველი სიმტკიცისაჲ ყოველთა მათ ერთად შეერთებულთაჲ, რომელსა დაღაცათუ აქა თავ საკიდურთა, არამედ კუალად სხუასა ადგილსა საფუძველცა სახელ-ედების.
...გი მცნებათაჲ მათ ბრძანებითა განაქარვა, რაჲთა ორივე იგი დაჰბადოს მას შინა ერთად ახლად კაცად“** (). და კვლავ: „აღშენებულ საფუძველსა ზედა მოციქულთასა და წინაწარმეტყუელთასა, რომლისა თავ საკიდურთა მისთა არს ქრისტე იესუ“ (). ნათქვამი კი იუდეველთა დიდი ბრალდებაა, რადგან მაშენებლებმა ვარგისი ქვა ვერ შეიცნეს, არამედ როგორც უვარგისი, გადააგდეს ის ქვა, რომელსაც ასეთი ნაგებობის აგება შეეძლო. თუ გსურს გაიგო, რომელია ეს ორი კედელი, თვით ქრისტესაც მოუსმინე, რომელიც ამბობს: „და სხუანიცა ცხოვარნი მიდგან, რომელნი არა არიან ამის ეზოჲსაგანნი, იგინიცა ჯერ-არიან მოყვანებად ჩემდა“ (), და „იყვნენ ერთ სამწყსო და ერთ მწყემს“ (). ეს წინათაც, წინასახედ, მოხდა. რადგან აბრაამი ორივე მხარის მამამთავარი გახდა: წინადაუცვეთელთა და წინადაცვეთილთა; მაგრამ ის წინასახედ იყო, ეს კი ჭეშმარიტად. **...
...ნა შორიელნი და მახლობელნი და ყოველნი ერთგუამ-ყვნა, ; და აწ მჯდომარესა ჰრომს შინა ჰინდოეთს მყოფნი იგი მორწმუნენი ასოდ თჳსად შეურაცხიან. რაჲ არს ამის ერთობისა უზეშთაეს? და ყოველთა თავ ქრისტე არს.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მიერითგან განიზრახეს ჰურიათა მოკლვაჲ მისი“ (11,53).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: და იგინი პირველითგან ეძიებდეს მას მოკლვად, ვი-თარცა თქუმულ არს, ვითარმედ: „ეძიებდეს მას მოკლვად“, ; (7,1) არამედ მა-შინ ოდენ ეძიებდეს, ხოლო აწ დაამტკიცეს გულისსიტყუაჲ მათი და იწყეს ჴელ-ყოფად საქმისა მის.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო იესუ არღარა განცხადებულად ვიდოდა ჰურიასტანს“ (11,54).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: კუალად კაცობრივ იმალვის, ხოლო მიზეზი მითქუამს მრავალგზის, რაჲსათჳს წარვიდის.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და იქცეოდა მახლობელად უდაბნოსა, ქალაქსა, რომელსა სახელი ერქუა ეფრაიმ, და მუნ იქცეოდა მოწაფეთა თჳსთა თანა“ (11,54).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: რასა ჰგონებთ, არამცა შეშფოთნებოდაა გონებაჲ მოწაფეთაჲ, რაჟამს ჰხედვიდეს მას, რომელ კაცობრივ იმალვოდა? ხოლო არავინ შეუდგა მას, რამეთუ დღესასწაული...