ესაია 2:3

„სიტყვა ქმნილი ესაიაჲს მიმართ, ძისა ამოსისა, იუდეასათჳს და იერუსალჱმისა“ (ესაია 2:1).

1.

აქედან ცხადია, რომ წინასწარმეტყველებს ყველა წინასწარმეტყველება ერთბაშად არ უთქვამთ; არამედ სხვადასხვა დროს შთაგონებულნი გარკვეულ ნაწილებს აუწყებდნენ, რომლებიც შემდეგ ერთად შეიკრიბა და ერთ მთლიან წიგნად იქცა. ამიტომაც ასე იწყებს. მაგრამ ეს ჩვენთვის მხოლოდ აქედან კი არ გახდება ცხადი და ნათელი, არამედ იქიდანაც, რომ შემდგომ თვითონაც აღნიშნავს დროებს: ხან ამბობს: „იმ წელსა, რომელსა შევიდა ნათან აზოტედ“ (ესაია 20:1)¹; ხან კი ამბობს: „და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა“ (ესაია 6:1). რადგან წინასწარმეტყველებები ისე არ შეკრებილა ერთად,...

...მიიღო დასაწყისი. იქიდან გამობრწყინდა ჯვარი; იქიდან — ურიცხვი დიდებული საქმე. ამიტომაც ესაია, ახალი აღთქმის სჯულის შესახებ რომ წერს, ამბობს: „რამეთუ სიონით გამოვიდეს შჯული და სიტყვა უფლისაჲ იერუსალჱმით. და შჯიდეს შორის ნათესავთასა“ (ესაია 2:3–4).

რადგან აქ სიონად მთელ ადგილს მოიხსენიებს და მასთან მდებარე ქალაქსაც, იუდეველთა დედაქალაქს. იქიდან, როგორც სარბიელის საწყისი ზღუდიდან, მოციქულები, მარდი ცხენებივით, მთელ მსოფლიოსკენ გაეშვნენ; იქიდან დაიწყეს სასწაულთა ქმნა; იქ მოხდა აღდგომა, იქ — ამაღლება, იქ — ჩვენი ცხონების შესავალი და დასაწყისი; იქ დაიწყო გამოუთქმელ მოძღვრებათა ქადაგება. იქ პირველად გამოცხადდა მამა, შეიქნა ცნობილი მხოლოდშობილი და მიეცა სულიწმინდის ესოდენი მადლი. იქვე მოციქულები სიტყვას წარმართავდნენ უსხეულოთა, ნიჭების, ძალებისა და აღთქმის მომავალ სიკეთეთა შესახებ. ამ ყოველივეს გულისხმობდა წინასწარმეტყველი, როცა ყოველივე ამას მის მშვენიერებას უწოდებს....

...ლენათა ჭეშმარიტებას დაინახავ. რადგან აქედან გავრცელდა ზეიმი ყველგან, მთელ სამყაროში; აქედან — მხიარულება და სიხარული; აქედან — სიბრძნისმოყვარეობის წყაროები; აქ ჯვარს ეცვა ქრისტე და აქედან გამოვიდნენ მოციქულები: „რამეთუ სიონით გამოვიდეს შჯული და სიტყვა უფლისაჲ იერუსალჱმით“ (ესაია 2:3); და ამ სიხარულსაც უკვდავი ფესვები აქვს.

„მთანი სიონისანი, გუერდნი ჩრდილოსანი“ (ფსალმ 47:3). სხვა ამბობს: „სიონის მთები, ჩრდილოეთის თეძოები“. ებრაული კი ასეა: „არ სიონ იერხთი საფუნ“. რის გამო, მითხარი, ახლა ჩრდილოეთს იხსენიებს და ადგილის მდებარეობას გვიჩვენებს? იმიტომ, რომ, როცა ბარბაროსები ესხმოდნენ თავს, მათ წინააღმდეგ ომი გამუდმებით იქიდან ღვივდებოდა; წინასწარმეტყველებიც გამუდმებით ამას ამბობენ: მტერს ჩრდილოეთიდან მომავალად მოიხსენიებენ და იქიდან ანთებულ ქვაბს აღწერენ; რადგან სპარსელთა ქვეყანა პალესტინის მიმართ ასე მდებარეობს. ამიტომ, მომხდარით გაკვირვებულმა, ე...