იოანეს სახარება 12:45

თ ა რ გ მ ა ნ ი: არა ჴორციელსა ხედვასა იტყჳს აქა, რამეთუ ღმერთი ჴორციელითა თუალითა არა იხილვების, არამედ ხილვასა მას გონებისასა იტყჳს და ამის სიტყჳსა მიერცა ერთობასა მას გამოაჩინებს. „რომელსა ჰრწმენეს ჩემი“. - რაჲ არს სიტყუაჲ ესე? ესე იგი არს, ვითარმცა ვინ თქუა, ვითარმედ: რომელმან მდინარისა წყალი აღიღოს, არა მდინარისასა, არამედ წყაროჲსაგან აღიღებს; და უფროჲსად ესეცა სახჱ ჯერეთ უძლურვე არს წინამდებარისა ამის საქმისა მიმართ.

...საქმეთა მომავლინებელისა ჩემისათა, ნუ გრწამს ჩემი“; (იოან. 10,37) და კუალად იტყჳს, ვითარმედ: „მე მამისა თანა, და მამაჲ ჩემ თანა“; (იოან. 10,38); (14, 10-11); (17,21) და კუალად: „რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ ჩემი“. (იოან. 12,45) რამეთუ ძალისათჳს იტყოდა, ვითარმედ: „მე და მამაჲ ერთ ვართ“, (იოან. 10,30) და ჴელმწიფებისათჳს იტყოდა: „ვითარცა მამაჲ აღადგინებს მკუდართა და ცხოველ-ჰყოფს, ეგრეთვე ძჱ, რომელთაჲ ენებოს, ცხოველ-ჰყოფს“, (იოან. 5,21) რომელ-ესე შეუძლებელ არს ამის ყოვლისა თქუმაჲ, უკუეთუმცა სხჳსა არსებისა და ბუნებისაჲ იყო და არამცა მისი თანასწორი იყო; რამეთუ სიტყუაჲ, რომელი იტყჳს, ვი-თარმედ: „რაჲთა პატივ-სცემდენ ძესა, ვითარცა პატივ-სცემენ მამასა“, (იოან. 5,23) და ვითარმედ: „საქმეთა, რომელთა იგი იქმს, მეცა ვიქმ“, (შდრ. იოან. 5,19); (14,12) და კუალად, რომელი იტყჳს, ვითარმედ: „მე ვარ აღდგომაჲ და ცხორებაჲ სოფლისაჲ“, (იოან. 11,25) ესე ყოველი სწორებისა მისისა სახე არს, რამეთუ ყოვ...