მოციქულთა საქმეები 4:30

თარგმანი: იხილე სიმშჳდე ჭეშმარიტთა მლოცველთაჲ, ვითარ შინებათა წინა-უყოფენ ღმერთსა, ხოლო მაშინებელთათჳს არა მწყევარ არიან, არამედ საღმრთოჲსა ქადაგებისა წარმართებასა ითხოვენ, და რაჲთა ნიშებითა და სასწაულებითა უმრავლესნი სულნი მოაქცინენ სარწმუნოებად ქრისტესსა.

...როგორ და რა სახით? მზაკვრების მოკვლით, მათი მოსპობითა და სრული დაღუპვისთვის გადაცემით? არავითარ შემთხვევაში. მაშ როგორ? „სასწაულებისა და ნიშებისა ყოფად სახელითა წმიდისა ძისა შენისა იესუჲსითა“ (საქმ 4:30). ხედავ ლოცვას, სიბრძნისმოყვარეობით სავსეს, რომელიც ამდენი საშინელების შემდეგაც მტრებისთვის არავითარ სასჯელს არ ითხოვს?

ასე მოიქცნენ მოციქულები, როცა ჯერ კიდევ ცოცხლები იყვნენ და სუნთქავდნენ; სტეფანე კი, როცა ამქვეყნიურ ცხოვრებას უნდა მოწყვეტოდა, თავისი ჩამქოლავებისა და მკვლელებისთვის არა მხოლოდ რაიმე ბოროტს არ ითხოვდა, არამედ ლოცვით ცდილობდა, ამ ცოდვის გამო მოწეული რისხვისგან გამოეხსნა ისინი, და ამბობდა: „ნუ შეურაცხ ამათ ცოდვასა ამას“ (საქმ 7:60). მაშ, რა პატიების ღირსნი იქნებიან, რა გამართლებისა, ისინი, ვინც მტრების წინააღმდეგ ლოცულობენ? და როგორ შეისმინება ასეთი ლოცვა, როცა იგი ღვთის კანონების საწინააღმდეგოდ აღევლინება?...