ფილიპელთა მიმართ 1:21

თარგმანი: ვინაჲთგან პირველსა მას განკითხვად წარდგინებასა განრომილ იყო მო კლვისაგან, რაჲთა არა დიდ ჰგონებდენ განრომასა, და დაკნინება შეჰრაცხონ, ოდეს იქმნეს მოკლვაჲ მისი, ამისთჳს წინა-განსწავლის მოწაფეთა, ვითარმედ: ჩემდა ცხორებაჲ არათუ სხუაჲ რაიმე არს, თჳნიერ ქრისტე, და სიკუდილი მისთჳს შემირაცხიეს შესაძინელად, რაჲთა უსრულესად და უწმიდესად ვიხილო სასურველი იგი ჩემი, რომლისა შუაკედელ ჩემდა არს სიზრქე ესე ჴორცთაჲ.

...ცველთა თავდასხმებისა არ ეშინიათ, რადგან არაფერი აქვთ, რითაც ზიანი მიადგებათ; ქონება არ არის, არის სხეული და სული; თუკი მათ სულს წაართმევენ, ზიანს კი არ მიაყენებენ, არამედ სარგებელს მოუტანენ. რადგან ამბობს: „რამეთუ ჩემდა ცხორებაჲ ქრისტე არს, და სიკუდილი – შესაძინელ" (ფილიპ 1:21). თავი ყველა ბორკილისაგან გაითავისუფლეს. ჭეშმარიტად, „ჴმაჲ სიხარულისა და ცხორებისა საყოფელსა მართალთასა" (ფსალმ 117:15).

5. აღსასრულის სიხარული და სნეულების მოთმინება

იქ არასოდეს გაიგონებ არც გოდებას, არც მოთქმას; მათი ჭერი სუფთაა ამ უსიამოვნებათაგან, სუფთაა ამგვარი ყვირილისგან. რადგან მათ შორისაც კვდებიან; სხეულით უკვდავნი ხომ არ არიან; მაგრამ სიკვდილს სიკვდილად არ ცნობენ. გარდასულებს საგალობლებით მიაცილებენ; ამას გაცილებას უწოდებენ, არა გამოსვენებას. და თუ ეუწყებათ, რომ ესა და ეს გარდაიცვალა, დიდია სიხარული, დიდია სიამე; უფრო სწორად, ვერც კი ბედავს ვინმე თქმას...