ფსალმუნები 38:7

...ავარდნილი და იმის მხილველი, რომ ბუნება იმხილება, ხოლო მისი სიმცირე და არარაობა ყოველმხრივ ცხადდება, ამბობს: „ყოველი კაცი ცრუ არს“ (ფსალმ 115:2), ესე იგი, ადამიანი არაფერია. ამიტომაც სხვაგან ამბობდა: „და ღათუ მეებრ ხატად ვალს კაცი“ (ფსალმ 38:7). „რაჲ მივაგო უფალსა ყოვლისავეთჳს, რომელი მომაგო მე?“ (ფსალმ 115:3)

ხედავ, როგორ აჩვენებს ქველმოქმედების სიდიდეს არა მხოლოდ მომხდარი საქმეებით, არამედ იმითაც, რომ ეს ქველმოქმედება ასეთ კაცს მიემადლა; ფსალმუნში ნათქვამს სხვა სიტყვებით, მაგრამ იმავე აზრებით გადმოსცემს. რადგან როგორც იქ ამბობდა: „რაჲ არს კაცი, რამეთუ მოიჴსენე მისი, ანუ ძე კაცისა, რამეთუ მოხედავ მას?“ (ფსალმ 8:5), ასევეა აქაც. მაშინ ქველმოქმედება ორმაგად ჩანს, როცა იგი ბუნებითაც დიდია და არარაობად მიჩნეულ ვინმესაც მიეცემა; ეს კი ქველმოქმედებისა და მადლის გაძლიერებაა. სწორედ ამის წარმოჩენა სურს, როცა ა...

...დ კი უსულოსა და არარაობის მნიშვნელობით: მაგალითად, როგორც თვითონაც ამბობს კორინთელთა მიმართ წერილში: „მამაკაცისაჲ უკუე არა ჯერ-არს დაბურვაჲ თავისაჲ, რამეთუ ხატი და დიდებაჲ ღმრთისაჲ არს" (1 კორ 11:7); ხოლო წინასწარმეტყველი ამბობს: „და ღათუ მეებრ ხატად ვალს კაცი" (ფსალმ 38:7); და „ლომსაც" წერილი ხან სამეფო მნიშვნელობით იღებს: „მიწოლით დაიძინო, ვითარცა ლომმან და ვითარცა ლეკუმან ლომისამან, ვინმე აღადგინოს იგი?" (დაბ 49:9), ამბობს; ხან კი მტაცებლობის მნიშვნელობით: „ვითარცა ლომმან მტაცებელმან და მყჳრალმან" (ფსალმ 21:14); ასევე ვიქცევით ჩვენც. რადგან საგნები შედგენილი და მრავალგვარია, ბუნებრივია, რომ მრავალი ხატი და მაგალითი გამოიყენება: მაგალითად, როცა მშვენიერის ქება გვინდა, მას ნახატებს ვადარებთ, ხოლო როცა ნახატის ქება გვინდა, ვამბობთ, რომ ის ლაპარაკობს და ხმას გამოსცემს; მაგრამ ერთსა და იმავეს არ ვაკეთებთ: იქ იმიტომ, რომ მსგავსებას მიუახლოვდა, აქ კი იმიტომ, რომ მშვენიერებას მიუახლოვდა. ასევეა „ხატის" შემთხვევაშიც: იქ იგი ღვთისმოსაობის ერთგვარ ს...