მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

რომაელთა მიმართ 5:15

14. თუმცა ადამიდან მოსემდე სიკვდილი სუფევდა მათზეც, რომელთაც ადამივით არ შეუცოდავთ, ვინც არის მომავლის ხატი.15. მაგრამ მადლი ისე როდია, როგორც ცოდვა, ვინაიდან თუ ერთის შეცოდებით მრავალი მოკვდა, მით უმეტეს, მადლი და ნიჭი ღვთისა, ერთი კაცის - იესო ქრისტეს მადლით, მრავალსაც მოსჭარბდა სიუხვით.16. და არც ნიჭია როგორც მსჯავრი ერთი შემცოდის გამო, ვინაიდან მსჯავრი ერთის შეცოდებისთვის - შესაჩვენებლად, ხოლო მადლი - მრავალი შეცოდების გასამართლებლად.
რომაელთა მიმართ თავი 5
15. მაგრამ მადლი ისე როდია, როგორც ცოდვა, ვინაიდან თუ ერთის შეცოდებით მრავალი მოკვდა, მით უმეტეს, მადლი და ნიჭი ღვთისა, ერთი კაცის - იესო ქრისტეს მადლით, მრავალსაც მოსჭარბდა სიუხვით.
თავი ვ. იესუ ქრისტეს უფლისა კაცებისათჳს, რომელ იქმნა ნაცვალად მისა და იჴსნა იგი
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: არამედ არა ვითარ შეცოდებაჲ, და ეგრეთცა მადლი (5,15).:

თარგმანი: იხილე თუ რასა იტყჳს; რამეთუ ამას მოასწავებს, ვითარმედ: არა აქუს ადამის ცთომასა ესოდენი ძალი, რავდენი აქუს მადლსა მას ღმრთისასა, და არცა თუ ათასეული გინა ბევრეული ნაწილი მისი. აწ უკუე, ვინაჲთგან უძლურმან მან და, ვთქუა თუ, ყოვლადვე არარამან მადლსა თანა ღმრთისასა —ადამის ცთომამან — ესოდენი ძალი პოვა, ვიდრე არაშეცოდებულთაცა ზედა მოაწევდა სიკუდილსა, მაშა რავდენ უფროჲსადმცა არა შეუძლო მადლმან მან ღმრთისამან არა-კეთილისმოქმედთაცა ცხოველ-ყოფად აღდგომითა?

თავი ვ̂. შემოსლვისათჳს მაცხოვარებისა ჩუენისათჳს მეორისა მის კაცისა იესუ ქრისტესსა პირველისა მის წილ დაცემულისა მიწისაგანისა ადამისსა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: არამედ არა ვითარ შეცოდებაჲ, და ეგრეცა მადლი; რამეთუ უკუეთუ ერთისა მის შეცოდებითა მრავალნი მოსწყდეს, რავდენ უფროჲს მადლი იგი ღმრთისაჲ და ნიჭი იგი მადლითა მით ერთისა კაცისა იესუ ქრისტესითა მრავალთა მიმართმცა აღემატა (5,15).:

თარგმანი: ჰნებავს ჩუენებად, ვითარმედ უმეტესი შეუძლო ქმნად მადლმან ქრისტესმან უფროჲს შეცოდებისა მის ადამისისა, რამეთუ საშჯელი ერთისა მისგან ადამის ყოველთა ზედა კაცთა განეფინა, ხოლო მადლი და ნიჭი ღმრთისაჲ ესოდენ ზეშთა-გარდაემატა, ვიდრემდის არა ხოლო თჳთ მის ადამის და ყოველთა ადამიანთა შეცოდებაჲ ოდენ აღჴოცა, არამედ სიმართლეცა ყოველთა შორის განჰფინა. ხოლო შენ იხილე, თუ რაოდენ ფრიადი სიშორე არს შორის ცოდვათა აღჴოცისა და სიმართლითა აღვსებისა.

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის