მოიშორეთ ყველა თქვენი შეცოდება, რაც ჩაგიდენიათ; შეიქმენით ახალი გული და ახალი სული. რადგან არ მახარებს მე მომაკვდავის სიკვდილი, ამბობს უფალი ღმერთი, აბა მოიქეცით და იცოცხლეთ ()
ყოვლადსამღვდელონო მღვდელმთავარნო, მოძღვარნო, დიაკონნო, ბერ-მონოზონნო, ღვთივკურთხეულნო შვილნო ივერიის სამოციქუღო მართლმადიდებელი ეკლესიისა, მკვიდრნო საქართველოისა და ჩვენი სამშობლოს...
...ა ცოდა. რამეთუ ვი-თარცა ესე რაჲ თქუა, ვითარმედ: არცა ამისთა ცოდვათათჳს იშვა ბრმად, არცა მშობელთაჲსა, ეგრეთვე არს ყოველივე, და ამისთჳს ეზეკიელ იჭუსა მას განაქარვებს და იტყჳს: „ცხოველ ვარ მე, - იტყჳს უფალი, - არ-ღარა იყოს იგავი ესე, რომელი ითქუმის, ვითარმედ: მამათა ჭამეს კაწახი, და შვილთა კბილნი მოემუხნეს“. და მოსე იტყჳს: „არა მოკუდეს მამაჲ შვილისათჳს“. ხოლო უკუეთუ ვინ იტყოდის: ვითარ თქუმულ არს, თუ: „რომელი მიაგებს ცოდვასა მშობელთასა შვილთა ზედა მესამედ და მეოთხედ ნათესავადმდე“? არამედ ჩუენ ვიტყჳთ ამისთჳს, ვითარმედ ბრძანებაჲ არა ყოველთა ზედა არს, არამედ რომელთათჳსმე თქუმულ არს, რომელნი-იგი ეგჳპტით გამოვიდეს. ხოლო სიტყუაჲ ესე ესევითარი არს, რამეთუ: ვინაჲთგან ეგჳპტით გამოსრულნი იგი ესეოდენთა მათ სასწაულთა შემდგომად, რომელნი იქმნნეს მათთა მათ მშობელთა ზედა, იქმნნეს იგინი უბოროტჱს მათსა, რომელთა ყოვლადვე არა ეხილვა სასწაული, ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: რაჲ-იგი მოიწია მათ ზედა, იგივე მოიწიენ ამათ ზედაცა, რამეთუ იგივე საქმჱ ქმნეს. და რომელმან აღმოიკითხოს, ცნას ჭეშმარიტებით, ვითარმედ მათთჳს თქუმულ არს. ხოლო რაჲსათჳს ბრმად იშვა? ამისთჳს, „...
...; და არა მხოლოდ ეს: ეს მათთვის ბოროტადაც სრულდება, რადგან ნათქვამია: „სიკუდილი ჰმწყსიდეს მათ“ (). აქ, ვფიქრობ, სიკვდილით იქაურ წარწყმედასა და სასჯელს გულისხმობს, როგორც სხვაგანაც ამბობს: „და სული მცოდველი იგი მოკუდეს.“ (). ამით არსებობის გაუქმებას კი არ მიანიშნებს, არამედ სასჯელს.
და ამ სიტყვის მეტაფორას განაგრძობს. რადგან როცა ცხვრები ახსენა, მათი მწყემსიც აჩვენა. ვინ არის ეს მწყემსი? შხამიანი მატლი, დაუსრულებელი სიბნელე, უხსნელი ბორკილები, კბილთა ღრჭენა. მაშ, ნახე, ისინი ყოველი მხრიდან როგორ ისჯებიან. სიცოცხლეში — იმიტომ, რომ სათნოებისკენ სვლაში დაბრკოლდნენ, ბოროტების მონები და ტყვეები გახდნენ და ზედმეტი, სასაცილო ჯაფა გასწიეს; აღსასრულისას — იმიტომ, რომ უბრალოდ და როგორც მოხვდათ, ისე დაიღუპნენ; აღსასრულის შემდგომ ჟამს კი — იმიტომ, რომ მუდამ წარწყმედის ხელში არიან. **„და ეუფლნენ მ...
...მაგრამ ქონება ხომ მოიპოვება კიდეც და იკარგება კიდეც, და აქვე რჩება. ან მტერთაგან შეთქმულებები და ცილისწამებები? მაგრამ ამით ჩვენ კი არ გვადგება ზიანი, არამედ მათ, ვინც ეს ჩაიდინა; რადგან წერილი ამბობს: „სული მცოდველი იგი მოკუდეს" ().
ხოლო ცოდვა ჩაიდინა არა ბოროტის დამთმენმა, არამედ ბოროტის მოქმედმა. ამიტომ მკვდარს კი არ უნდა მიაგო სამაგიერო, არამედ უნდა ილოცო მისთვის, რათა დაიხსნა იგი სიკვდილისაგან. განა არ ხედავთ ფუტკარს, რომ ნესტრის ჩაცემისას თვითონვე კვდება? ამ არსების მაგალითით ღმერთი გვასწავლის, რომ არ დავამწუხროთ მოყვასი; რადგან პირველნი თავად ჩვენვე ვიღებთ სიკვდილს. რადგან მათ, ვისაც ვგესლავთ, ალბათ მხოლოდ მცირე ხნით ვამწუხრებთ; თავად კი ვეღარ ვიცოცხლებთ, ისევე, როგორც ის არსება. თუმცა წერილი აქებს მას და ამბობს: **„ანუ მივედ ფუტკრისა და ისწავე, ვითარ-იგი მოქმედ არს და ნაშრომი იგი მისი ვითარ კეთილად ქმნის, რომლისა ნაშრომსა...