Genesis 29

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. Then Jacob went on his journey, and came into the land of the people of the east.2. And he looked, and behold a well in the field, and, lo, there were three flocks of sheep lying by it; for out of that well they watered the flocks: and a great stone was upon the well's mouth.3. And thither were all the flocks gathered: and they rolled the stone from the well's mouth, and watered the sheep, and put the stone again upon the well's mouth in his place.4. And Jacob said unto them, My brethren, whence be ye? And they said, Of Haran are we.5. And he said unto them, Know ye Laban the son of Nahor? And they said, We know him.6. And he said unto them, Is he well? And they said, He is well: and, behold, Rachel his daughter cometh with the sheep.7. And he said, Lo, it is yet high day, neither is it time that the cattle should be gathered together: water ye the sheep, and go and feed them.8. And they said, We cannot, until all the flocks be gathered together, and till they roll the stone from the well's mouth; then we water the sheep.9. And while he yet spake with them, Rachel came with her father's sheep: for she kept them.10. And it came to pass, when Jacob saw Rachel the daughter of Laban his mother's brother, and the sheep of Laban his mother's brother, that Jacob went near, and rolled the stone from the well's mouth, and watered the flock of Laban his mother's brother.11. And Jacob kissed Rachel, and lifted up his voice, and wept.12. And Jacob told Rachel that he was her father's brother, and that he was Rebekah's son: and she ran and told her father.13. And it came to pass, when Laban heard the tidings of Jacob his sister's son, that he ran to meet him, and embraced him, and kissed him, and brought him to his house. And he told Laban all these things.14. And Laban said to him, Surely thou art my bone and my flesh. And he abode with him the space of a month.15. And Laban said unto Jacob, Because thou art my brother, shouldest thou therefore serve me for nought? tell me, what shall thy wages be?16. And Laban had two daughters: the name of the elder was Leah, and the name of the younger was Rachel.17. Leah was tender eyed; but Rachel was beautiful and well favoured.18. And Jacob loved Rachel; and said, I will serve thee seven years for Rachel thy younger daughter.19. And Laban said, It is better that I give her to thee, than that I should give her to another man: abide with me.20. And Jacob served seven years for Rachel; and they seemed unto him but a few days, for the love he had to her.21. And Jacob said unto Laban, Give me my wife, for my days are fulfilled, that I may go in unto her.22. And Laban gathered together all the men of the place, and made a feast.23. And it came to pass in the evening, that he took Leah his daughter, and brought her to him; and he went in unto her.24. And Laban gave unto his daughter Leah Zilpah his maid for an handmaid.25. And it came to pass, that in the morning, behold, it was Leah: and he said to Laban, What is this thou hast done unto me? did not I serve with thee for Rachel? wherefore then hast thou beguiled me?26. And Laban said, It must not be so done in our country, to give the younger before the firstborn.27. Fulfil her week, and we will give thee this also for the service which thou shalt serve with me yet seven other years.28. And Jacob did so, and fulfilled her week: and he gave him Rachel his daughter to wife also.29. And Laban gave to Rachel his daughter Bilhah his handmaid to be her maid.30. And he went in also unto Rachel, and he loved also Rachel more than Leah, and served with him yet seven other years.31. And when the LORD saw that Leah was hated, he opened her womb: but Rachel was barren.32. And Leah conceived, and bare a son, and she called his name Reuben: for she said, Surely the LORD hath looked upon my affliction; now therefore my husband will love me.33. And she conceived again, and bare a son; and said, Because the LORD hath heard that I was hated, he hath therefore given me this son also: and she called his name Simeon.34. And she conceived again, and bare a son; and said, Now this time will my husband be joined unto me, because I have born him three sons: therefore was his name called Levi.35. And she conceived again, and bare a son: and she said, Now will I praise the LORD: therefore she called his name Judah; and left bearing.

წინა თავი შემდეგი თავი

Genesis 29 განმარტებები

საუბარი 55. „და ჰრქუა ლაბან იაკობს" (დაბ 29:15)

დაბადებისა 29:15-20

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. იაკობის რწმენით სავსე მოგზაურობა (28:13–29:20)

გუშინ მართლის მოგზაურობის დასაწყისმა საკმაოდ გვაჩვენა ჩვენ, რა დიდი იყო მისი სიბრძნისმოყვარეობა, რომლისთვისაც ღვთისგან ესოდენ დიდი აღთქმის ღირსი შეიქნა. შემდგომ, მან, გამხნევებულმა, ყოველთა ღმერთისადმი აღვლენილი თხოვნითა და ლოცვით არცთუ მცირე სწავლება მოგვცა ჩვენ ყველას, ოღონდ მოვინდომოთ მართლის სათნოებისადმი მიბაძვისკენ წამოწყებას. და მართლაც, საკვირველია, რომ იგი, აღმთქმელის ყოვლისშემძლეობის მცოდნე და მისგან ესოდენ დიდი აღთქმების მსმენელი,...

სარჩევი

•1. იაკობის რწმენით სავსე მოგზაურობა (28:13–29:20)

•2. იაკობის მსახურება რაქელისთვის და სიყვარულის ძალა (29:14–20)

•3. პავლეს ცეცხლოვანი სიყვარული ქრისტესადმი

•4. მოწყალების ძალა სიკვდილზე

•5. სულიერი თესვა და თავმდაბლობა ღვთის წინაშე

საუბარი 56. „ჰრქუა იაკობ ლაბანს: მომეც მე ცოლი ჩემი" (დაბ 29:21)

დაბადებისა 29:21-30:24

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. იაკობის ქორწინება და ეშმაკური ჩვეულებების მხილება (29:21-23)

იაკობის სიყვარულიდან რაქელის მიმართ გუშინ პავლე მოციქულის სიყვარულსა და ქრისტეს მიმართ დიდ ერთგულებაზე გადავედით და ვერ მოვასწარით, წინა საუბრის თანმიმდევრულ რიგს დავბრუნებოდით, თითქოს სწრაფმა ნაკადმა წაგვიღო. ამიტომ ახლა, თუ მოგეწონებათ, იმას მივუბრუნდეთ, რაც მომდევნო იყო, და გამოვავსოთ დარჩენილი, რომ ამ საუბრიდანაც საკმარისი სარგებელი მივიღოთ და ასე დავიშალოთ სახლებში. რადგან შვიდი წელი უკვე აღესრულა და ამდენი ხანი იაკობს...

სარჩევი

•1. იაკობის ქორწინება და ეშმაკური ჩვეულებების მხილება (29:21-23)

•2. ქორწინების სიწმიდე და კეთილი ჩვეულებების აღდგენა (29:23–29)

•3. ღვთის განგება ლიას შვილოსნობაში (29:29–33)

•4. რაქელის შური და მხევალთაგან შობილი ძენი (29:34–30:13)

•5. მანდრაგორები და იოსების შობა (30:14–24)

•6. სასოება ღვთისა და არა კაცთა მიმართ

წინა თავი შემდეგი თავი