Matthew 13:2

თ ა რ გ მ ა ნ ი: დაჯდა ზღჳსკიდესა, რამეთუ ენება მონადირებაჲ კაც-თაჲ, ვითარცა მოასწავებს მახარებელი, ვითარმედ: ამისთჳს ზღჳსკიდედ მივიდა, რაჲთა შეკრებასა მას ერისასა არავინ დაუტეოს ზურგით კერძო, არამედ ყოველნი წინაშე პირსა მისსა იყვნენ. და ეტყოდა მათ იგავითო.

ხოლო მთასა მას ზედა ასწავლიდა რაჲ, არა იგავით ყო მოძღურებაჲ თჳსი, არამედ განმარტებულითა სიტყჳთა. ესე ამისთჳს, რამეთუ ერი ხოლო იყო მუნ და კრებული უმანკოჲ, ხოლო აწ აქა მრავალნი იყვნეს მწიგნობარნი და ფარისეველნი. ამისთჳს იგავით ყო მოძღურებაჲ იგი თჳსი, რაჲთა უმეტესად საძიებელ იყოს მათ მიერ და უმეტესად შევიდეს გულად მათა და უმეტესად გამოუცხადოს საქმეთა მათ ძალი.

და იხილეთ, ვითარ წესიერად ყო განწესებაჲ იგი იგავთაჲ და, რომელიიგი პირველ ჯერ-იყო თქუმად, იგიცა თქუა:

1-2. მას დღესა შინა გამოვიდა იესუ სახლისა მისგან და დაჯდა იგი ზღჳს-კიდესა. და შეკრბა მისა ერი მრავალი, ვიდრე შესლვადმდე მისა ნავად და დაჯდომად. და ყოველი იგი ერი ზღჳს-კიდესა დგა. - უფალი ნავში ჩაჯდა, რათა მსმენელები პირისპირ მდგარიყვნენ და ყველას მოესმინა მისი. იგი ზღვიდანაც მეთევზურობს და იჭერს მათ, ვინც მიწაზე იმყოფება.

3. და ეტყოდა მათ მრავალსა იგავით და ჰრქუა: - უბრალო ხალხს მთაზე იგავთა გარეშე ეუბნებოდა, აქ კი, სადაც მზაკვარი ფარისეველნიც იყვნენ, იგავებით ეუბნება, რათა თუ ვერ გაიგებდნენ, კითხვები მაინც მიეცათ და ესწავლათ. მეორე მხრივ, რამდენადაც ისინი უღირსნიც იყვნენ, სწავლებას შეუფარავად ვერ შესთავაზებდა, რადგანაც არ არის ხომ საჭირო მარგალიტების დაყრა წინამე ღორთა. პირველად ისეთ იგავს ამბობს, რომელიც მსმენელს უფრო ყურადღებიანს ხდის.

ესერა გამოვიდა მთესვარი თესვად.- მთესველს თავის თავს უწოდებს, ხოლო თესლს - სიტყვას. გამოვიდა იგი არა რაღაც გარკვეული ადგილიდან, რადგანაც ყველგან იმყოფება, არამედ იმიტომაც ამბობს, გამოვიდაო, რომ ხორციელად უფრო მოგვიახლოვდა, და გამოვიდა, რა თქმა უნდა, მამის წიაღიდან. გამოვიდა...

...კს შეუძლია კი სიწმიდეზე ფიქრი, გარყვნილების თავიდან აცილება, სათნოების რაიმე ღვაწლის აღსრულება ან რაიმე სხვა სულიერზე ზრუნვა?

2. სიმდიდრის საცთური და დინას შეურაცხყოფა (34:1–12)

არ გესმის, რას ამბობს ქრისტე: „ზრუნვამან ამის სოფლისამან და საცთურმან სიმდიდრისამან შეაშთვის სიტყუაჲ იგი, და უნაყოფო იქმნის" (მათ 13:22), — რასაც ეკლადაც უწოდა? როცა თქვა, რომ ერთი თესლი ეკლებში ჩავარდა, და მოწაფეებს უხსნიდა, რა არის ეკალი, უფალი ამბობს: „ზრუნვამან ამის სოფლისამან და საცთურმან სიმდიდრისამან შეაშთვის სიტყუაჲ იგი, და უნაყოფო იქმნის". და კარგად შეადარა ამ სოფლის ზრუნვები ეკალს: როგორც ეკალი თესლს არ აძლევს აღმოცენების საშუალებას, არამედ თავისი სიხშირით თესვას ახშობს, ასევე ამქვეყნიური ზრუნვები არ აძლევს სულიერ თესლს ნაყოფის გამოღების საშუალებას, როცა იგი სულში ჩადებულია, არამედ, ეკლის მსგავსად, ახშობს და აღგვის მას, სულიერი თესვის აღმოცენების საშუალებას არ იძლევა. „საცთურმან სიმდიდრისამან", ამბობს: კარგად მიაწერა სიმდიდრეს მოტყუება, რადგან იგი მართლაც მოტყუებაა. რა სარგებელია ტალანტების ასეთ სიმრავლეში, ფულის ასეთ სიჭარბეში? „მათი შეძენა ბევრ სიამოვნებას ანიჭებსო", — იტყვიან. მაგრამ რა სიამოვნება? რა სიამოვნებაზე ლაპარაკობ? ნუთუ ეს არ აჩენ...

...იხილა ქრისტეს განკაცებითა ქმნილნი ესე კეთილნი, შემოიყვანნა მბრძოლნი: მეფენი მეკერპენი, მოძღუარნი მწვალებელთანი, ცრუწინაჲსწარმეტყუელნი და ცრუმოციქულნი და კუალად ჰმზადებს მოყვანებად ანტესსა. ამისთჳს, აქაცა იხილა რაჲ მტერმან, რამეთუ გამოიღეს ნაყოფი, „რომელმანმე ასი და რომელმანმე სამეოცი და რომელმანმე ოცდაათი“, (მათ. 13,23); (შდრ. მათ. 13,8); (მარკ. 4,8,20) სხუაჲ გზაჲ მოიპოა საცთურისა თჳსისაჲ. ვინაჲთგან წარტაცებად ვერ უძლო თესლისა მის, ვერცა შეშთობად, ვერცა დაწუვად, მაშინ თესლი თჳსისა ღუარძლისაჲ დასთესა შორის მის თესლისა, რამეთუ ეძინა კაცთა მათ. ამას იტყჳს უფალი, რაჲთა მღჳძარე ვიყვნეთ ჩუენ მარადის, რამეთუ მტერი ჩუენი ყოვლადვე მოსწრაფე არს ვნებად ჩუენდა.

თქუას ვინმე, თუ: ვითარ შესაძლებელ არს არადაძინებაჲ? ბუნებითისა ამის ძილისა არადაძინებაჲ შეუძლებელ არს, ხოლო გონებისაჲ შესაძლებელ არს მარადის მღჳძარებაჲ. ხოლო თესვაჲ ესე ღუარძლისაჲ, ოდეს აღესრულა ყოველივე საქმე ყანისაჲ მის, მაშინღა იქმნა, რამეთუ ესრეთ არს საქმე მწვალებელთაჲ - არა თუ სარგებელისათჳს ვისამე, არამედ თჳსისა ამპარტავანებისათჳს სთესვენ ღუარძლსა მას, რომელი-იგი პირველ მცირედ ჩანნ და მერმე განჰფინის გესლი იგი თჳსისა სი...