1.Praise ye the LORD. Praise ye the name of the LORD; praise him, O ye servants of the LORD.2.Ye that stand in the house of the LORD, in the courts of the house of our God,3.Praise the LORD; for the LORD is good: sing praises unto his name; for it is pleasant.4.For the LORD hath chosen Jacob unto himself, and Israel for his peculiar treasure.5.For I know that the LORD is great, and that our Lord is above all gods.6.Whatsoever the LORD pleased, that did he in heaven, and in earth, in the seas, and all deep places.7.He causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings for the rain; he bringeth the wind out of his treasuries.8.Who smote the firstborn of Egypt, both of man and beast.9.Who sent tokens and wonders into the midst of thee, O Egypt, upon Pharaoh, and upon all his servants.10.Who smote great nations, and slew mighty kings;11.Sihon king of the Amorites, and Og king of Bashan, and all the kingdoms of Canaan:12.And gave their land for an heritage, an heritage unto Israel his people.13.Thy name, O LORD, endureth for ever; and thy memorial, O LORD, throughout all generations.14.For the LORD will judge his people, and he will repent himself concerning his servants.15.The idols of the heathen are silver and gold, the work of men's hands.16.They have mouths, but they speak not; eyes have they, but they see not;17.They have ears, but they hear not; neither is there any breath in their mouths.18.They that make them are like unto them: so is every one that trusteth in them.19.Bless the LORD, O house of Israel: bless the LORD, O house of Aaron:20.Bless the LORD, O house of Levi: ye that fear the LORD, bless the LORD.21.Blessed be the LORD out of Zion, which dwelleth at Jerusalem. Praise ye the LORD.
„აუარებდით უფალსა, რამეთუ კეთილ, რამეთუ უკუნისადე არს წყალობაჲ მისი.“ ().
1. მარადიული წყალობა და ქმნილების სიბრძნე
ზემოთ ადამიანებისადმი ღვთის მიერ აღსრულებულ კეთილისყოფაზე რომ თქვა, ახლა მისი წყალობის სიმრავლეზეც საუბრობს: არ ზომავს მას, რადგან ეს შეუძლებელია, არამედ სურს, უსაზღვროებით წარმოაჩინოს მისი სიდიადე; და ყველას დიდებისმეტყველებისკენ მოუწოდებს, უხმობს და ამბობს: „აუარებდით უფალსა“ (<span...
...ა: ის, ვინც ახლა თავისი სიტყვით მიწას ასე მრავალრიცხოვანი თესლის აღმოცენებისკენ აღძრა და ამით თავისი ძალა გამოავლინა, ადამიანის გონებას რომ აღემატება, სწორედ ეს მიწა, მძიმე და თავის ზურგზე ასეთ სამყაროს მზიდავი, წყალთა ზედა დაამყარა, როგორც წინასწარმეტყველი ამბობს: „რომელმან დაამტკიცა ქუეყანა წყალთა ზედა" (). რომელი ადამიანურ გონებას შესწევს ამის ჩაწვდომის უნარი? როცა ადამიანები სახლებს აშენებენ და საძირკვლის ჩაყრა სურთ, ჯერ მიწას თხრიან და, სიღრმეში ჩასულნი, თუ ცოტა წყალსაც კი შეამჩნევენ, ცდილობენ მთელი ამოქაჩონ და მხოლოდ მერე აგებენ საძირკველს; ყოვლის შემოქმედი კი ყველაფერს არა ისე ქმნის, როგორც ადამიანები, რათა ამითაც შეიცნო მისი გამოუთქმელი ძალა და ის, რომ თუ მას სათნოდ მიაჩნია, თავად სტიქიონებიც, შემოქმედის ბრძანებას მორჩილნი, თავიანთი ბუნებრივი მოქმედების საპირისპიროს აკეთებენ.
3. სტიქიონთა მორჩილება და ადამიანის ვნებები
და, რომ ჩემი სიტყვები თქვენთვის უფრო ნათელი იყოს, კიდევ ცოტა ვისაუბროთ ამ საგანზე, და შემდეგ სხვაზეც გადავიდეთ. მართლაც, წყლის ბუნებას ეწინააღმდეგება ასეთი მძიმე სხეულის თავზე ტარება, ისევე მიწისთვის არაბუნებრივია ასეთ საფუძველზე წოლა. მაგრამ მიწა წყალთა ზედა ასვენია. და რას გაუკვირდეს! თუ ისურვებ, ყოვე...
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნეტარ იყვნენ გლახაკნი სულითა, რამეთუ მათი არს სასუფეველი ცათაჲ“ (5,3).:
...გლახაკისა საზომსა? ცხოელმყოფელი ყოველთაჲ და ყოველთა ცხორებისა უფალი განჩინებასა მას მოკუდავისა მთავრისასა დაემორჩილა, მეუფე უზეშთაესთა მათ ძალთაჲ და ზესკნელთა და ქუესკნელთა უფალი ჴელთა მტარვალთასა მიეცა და ჯუარსა დამოეკიდა, რომელმან „დაჰკიდა ქუეყანაჲ წყალთა ზედა და ცანი, ვითარცა კამარანი, გარდაართხნა“, ; (103,2) სიკუდილი დაითმინა, რომლისა ჴელთა არს ყოველი სული, საფლავსა დაიდვა შემმუსრველი ჯოჯოხეთისაჲ. ამისთჳს თქუა მოციქულმან, ვითარმედ: „ესე ზრახვაჲ იზრახებოდენ თქუენ შორის“, ესე იგი არს, ვითარმედ: ესევითარი ესე საზომი სიმდაბლისაჲ გაქუნდინ სახედ, რომელიცა საქმით აღასრულა უფალმან და სიტყჳთცა გჳბრძანა და დასაბამ ყოვლისავე მოძ-ღურებისა ყო იგი, რაჲთა პირველითგანვე დაჰნერგოს გულსა შინა მოწაფეთასა, რაჲთა ოდეს იწყონ სასწაულთა მათ დიდებულთა და ნიშთა მათ საკჳრველთა აღსრულებად და სახელისათჳს უფლისა ბევრეული ტანჯვაჲ შეემთხუეოდის, არა აღზუავნენ ყოვლადვე, არამედ აქუნდენ თავნი თჳსნი მდაბალ და გლახაკ სულითა. ხოლო არა სახითა სწავლისაჲთა შემოიღო სიტყუაჲ იგი, არამედ სახითა ნეტარებისაჲთა, რაჲთა უფროჲსად საწადელ იყოს; არცა ერთისა ანუ ორისა პირისა მიმართ ყო სიტყუაჲ თჳსი, არამედ ყოველთა ჰნატრის მოქმედთა ამის სათნოებისათა.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და იყო, რაჟამს წარასრულნა იესუ ყოველნი ესე სიტყუანი, ჰრქუა მოციქულთა თჳსთა: უწყითა, რამეთუ შემდგომად ორისა დღისა პასექი იყოს, და ძჱ კაცისაჲ მიეცეს ჯუარ-ცუმად?“ (26,1-2).:
...ოს, ვითარმედ საიდუმლოჲ დიდი აღესრულების, და დღესასწაული მოიწევის ცხორებად ყოვლისა სოფლისა. და ვითარმედ წინაჲსწარ იცოდა ყოველივე, რაჲ-იგი შემთხუევად იყო. ხოლო პასექისა მიერ პირველნიცა იგი სასწაულნი, ეგჳპტეს ქმნილნი, მოაჴსენნა, რაჟამს-იგი გამოიყვანებდა ძეთა ისრაჱლისათა „ჴელითა მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა“.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მაშინ შეკრბეს მღდელთმოძღუარნი იგი და მოხუცებულნი ერისანი ეზოსა მას კაიაფაჲსსა მღდელთმოძღურისასა და ზრახვაყვეს, რაჲთა იესუ ზაკუვით შეიპყრან. ხოლო იტყოდეს: ნუ დღესასწაულსა ამას, რაჲთა არა შფოთი იყოს ერსა შოვრის“ (26,3-5).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჰხედავა უზომოსა ჰურიათა უწესოებასა? საქმესა უშჯულოვებისასა ჴელ-ჰყოფდეს და მღდელთმოძღურისა მივიდოდეს, რაჲთა მისგან მოიღონ წამებაჲ და ჴელმწიფებაჲ, ვინაჲ-იგი ჯერ-იყო უწესოვებისა დაყენებაჲ. ხოლო რავდენნი იყვნეს მღდელთმოძღუარნი, რომელ იტყჳს მახარებელი, თუ: „შეკრბეს მღდელთმოძღუარნი იგი“? რამეთუ შჯული ერთსა განაწესებს მღდელთმოძღუარსა, ვითარცა მოსე იტყჳს, და რაჟამს იგი აღესრულის, სხუაჲ დაადგინიან; ხოლო აწ მრავალნი იყვნეს, რამეთუ დაეჴსნა ადრევე წესი იგი შჯულისაჲ ჰურიათა, და წელიწდეულნი იყვნეს მღდელთმოძღუარნი, ვითარცა მოასწავებს ლუკა მახარებელი. ზაქარიაჲსთჳს იტყოდა და თქუა: „შემდგ...