1.(To the chief Musician, A Psalm of David.) O LORD, thou hast searched me, and known me.2.Thou knowest my downsitting and mine uprising, thou understandest my thought afar off.3.Thou compassest my path and my lying down, and art acquainted with all my ways.4.For there is not a word in my tongue, but, lo, O LORD, thou knowest it altogether.5.Thou hast beset me behind and before, and laid thine hand upon me.6.Such knowledge is too wonderful for me; it is high, I cannot attain unto it.7.Whither shall I go from thy spirit? or whither shall I flee from thy presence?8.If I ascend up into heaven, thou art there: if I make my bed in hell, behold, thou art there.9.If I take the wings of the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea;10.Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me.11.If I say, Surely the darkness shall cover me; even the night shall be light about me.12.Yea, the darkness hideth not from thee; but the night shineth as the day: the darkness and the light are both alike to thee.13.For thou hast possessed my reins: thou hast covered me in my mother's womb.14.I will praise thee; for I am fearfully and wonderfully made: marvellous are thy works; and that my soul knoweth right well.15.My substance was not hid from thee, when I was made in secret, and curiously wrought in the lowest parts of the earth.16.Thine eyes did see my substance, yet being unperfect; and in thy book all my members were written, which in continuance were fashioned, when as yet there was none of them.17.How precious also are thy thoughts unto me, O God! how great is the sum of them!18.If I should count them, they are more in number than the sand: when I awake, I am still with thee.19.Surely thou wilt slay the wicked, O God: depart from me therefore, ye bloody men.20.For they speak against thee wickedly, and thine enemies take thy name in vain.21.Do not I hate them, O LORD, that hate thee? and am not I grieved with those that rise up against thee?22.I hate them with perfect hatred: I count them mine enemies.23.Search me, O God, and know my heart: try me, and know my thoughts:24.And see if there be any wicked way in me, and lead me in the way everlasting.
სად არიან ახლა ისინი, ვინც ამბობენ: რატომ არსებობენ მხეცები?რატომ არსებობენ მორიელები?რატომ არსებობენ იქედნები?აჰა, ნაპოვნია ცხოველი, რომელიც უფრო მეტ ბოროტებას ავლენს, არა ბუნებით,...
...ლუკ 3:7). სხვა კი კვლავ ამბობს: „კუერცხნი ასპიტთანი განტეხნეს და ქსელსა დედაზარდლისასა ქსოენ“ ().სხვაგან კი იგივე ეს წინასწარმეტყველი ამბობს: „გესლი ასპიტთა ბაგეთა მათთა“ ().და კვლავ: „გულისწყრომა მათი მსგავს არს გუელისასა“ ().
რადგან ასეთია ბოროტება: ესოდენ დიდსა და ამდენი გვირგვინით შემკულ ადამიანს უგუნო არსებათა უღირსობამდე ჩამოაგდებს.ამიტომ ამ ფსალმუნშიც ბოროტების ორი სახე ამოირჩია, დანარჩენის განსჯა მსმენელებს დაუტოვა და ასე ნიშანს ადებს ამ ბოროტებებით შეპყრობილებს.რა იქნებოდა ადამიანზე უფრო უგუნური, რომელიც უაზროდ, ამაოდ და საკუთარი თავის საზიანოდ მთელ ქვეყნიერებას შემოურბენს და უსაზღვრო სიმდიდრეს აგროვებს არა თავისთვის, არამედ უცნობი სხვებისთვის, ხშირად კი მტრებისა და მზაკვრებისთვისაც?და კარგად თქვა: „დაუტეონ უცხოთა სიმდიდრე მათი“ (...
...ველება იგულისხმება, იგივეს ნიშნავს „ჴმაც": ეს იგივეა, თითქოს ეთქვა, რომ ყველა ადამიანი ერთი და იგივე ბგერებით (სიტყვებით) და ერთი ენით ლაპარაკობდა. ხოლო, რომ სწორედ მეტყველებაზეა ნათქვამი: „და იყო ყოველი ქუეყანა - ბაგე ერთ", ისმინე, როგორ ამბობს წერილი სხვა ადგილას: „და გესლი ასპიტთა ბაგეთა მათთა" (). ასე რომ, წერილი სიტყვით „ბაგე" ჩვეულებისამებრ მეტყველებას აღნიშნავს. „და იყო, ძრვასა მათსა აღმოსავლით გამო პოვეს ველი ქუეყანასა სენარისასა და დაემკჳდრნენ მუნ" ().
2. ბაბილონის გოდოლი და ამაო დიდება (11:3-4)
შეხედე, როგორ არ უყვარს ადამიანურ ბუნებას თავის საზღვრებში დარჩენა, არამედ ყოველთვის მეტს ეძებს და უმაღლესისკენ ისწრაფვის. ეს არის განსაკუთრებით ის, რაც ადამიანებს ღუპავს, რომ არ სურთ თავიანთი ბუნების საზღვრების ცოდნა, არამედ ყოველთვის მეტი სურთ და იმაზე ოცნებობენ, რაც მათზე მაღლა დგას. ამიტომაც ისინი, ვინც ამქვეყნიურ სიკეთეებს მიეჩვიეს, მაშინაც კი, როცა დიდი სიმდიდრითა და ხელისუფლებით ფლობენ, თითქოს თავიანთი ბუნება დაივიწყეს, ცდილობენ სულ უფრო მაღლა და მაღლა ავიდნენ, ვიდრე უღრმეს უფსკრულში არ ჩავარდებიან. ამას, როგორც ვხედავთ, ყოველ დღე ადგილი აქვს, და მაინც დანარჩ...
...ურ ვნებათა ტყვეობაში ჩავარდებიან, საღვთო წერილი მხეცთა სახელებს აძლევს, ისმინე, როგორ ამბობს ერთ ადგილას: „ცხენებ დედალთმბორგელ იქმნენ" (). შეხედე, როგორ ზღვარგადასულ გარყვნილობის გამო უტყვის სახელს აძლევს (ადამიანს). სხვაგან კი: „გესლი ასპიტთა ბაგეთა მათთა" (). აქ მათ გულისხმობს, ვინც ამ მხეცის (ასპიტის) მზაკვრობასა და ეშმაკობას მიბაძავენ. კვლავ სხვებს მუნჯ ძაღლებს უწოდებს (ეს 56:10–11) და კვლავ ამბობს: „ვითარცა ასპიტსა ყრუსა, რომელსა დაეყუნიან ყურნი მისნი" (), მათ გულისხმობს რა, ვინც სათნოების სწავლებისთვის ყურებს იხშობენ. ბევრი სახელი შეიძლება იპოვო, რომლებსაც საღვთო წერილი ადამიანებს აძლევს, რომლებიც დაუდევრობით საქონლის ვნებებში ჩავარდნენ. ეს არა მხოლოდ ძველ აღთქმაში, არამედ ახალშიც ჩანს. ისმინე, რას ეუბნება იოანე ნათლისმცემელი იუდეველებს: „ნაშობნო იქედნეთანო, ვინ გიჩუენა თქუენ სივლტოლაჲ მერმისა მისგან რისხვისა?" (). ხედავ, აქაც მათი ნების სიცბიერე მხეცის სახელით როგორ აღნიშნა? რა შეიძლება იყოს უბედურთაგან უბედურესი, ვიდრე უღმრთოებას მიცემული ადამიანები, როცა ისინი ადამიანის სახელსაც...