...ამქვეყნიური საქმეები წყალია, რადგან ამბობს: „შევიდეს წყალნი სულად ჩემდამდე“ (), როგორც წამღები ნიაღვარი. სულიერი საქმეები კლდეა, რადგან ამბობს: „და დაამტკიცნა კლდესა ზედა ფერჴნი ჩემნი“ (). ამქვეყნიური საქმეები ლამი და ტალახია; ამათგან თავი ამოვიზიდოთ, რადგან ასე შევძლებთ ქრისტეს გამოჩინებას ვეწიოთ. ყოველივე, რაც დაგვატყდება, დავითმინოთ; ყველაფერში საკმარისი ნუგეშია ქრისტესთვის ვნება; ეს საღმრთო შემლოცველი სიტყვა გავიმეოროთ და ჭრილობის ტკივილი შეწყდება. და როგორ შეიძლება ქრისტესთვის ვნება? — ამბობს. ვინმემ ცილი დაგწამა უბრალოდ, არა ქრისტესთვის? თუ დიდსულოვნად აიტან, თუ მადლობას შესწირავ, თუ ცილისმწამებლისთვის ილოცებ, ამ ყველაფერს ქრისტესთვის აკეთებ. თუ დაწყევლი, თუ გულისწყრომას აჰყვები, თუ შურისგებას შეეცდები, თუნდაც ვერ შეძლო, ეს ქრისტესთვის არ არის, არამედ ზიანი იტვირთე და შენი ნების გა...
1. (To the chief Musician, even to Jeduthun, A Psalm of David.) I said, I will take heed to my ways, that I sin not with my tongue: I will keep my mouth with a bridle, while the wicked is before me.2. I was dumb with silence, I held my peace, even from good; and my sorrow was stirred.3. My heart was hot within me, while I was musing the fire burned: then spake I with my tongue,4. LORD, make me to know mine end, and the measure of my days, what it is; that I may know how frail I am.5. Behold, thou hast made my days as an handbreadth; and mine age is as nothing before thee: verily every man at his best state is altogether vanity. Selah.6. Surely every man walketh in a vain shew: surely they are disquieted in vain: he heapeth up riches, and knoweth not who shall gather them.7. And now, Lord, what wait I for? my hope is in thee.8. Deliver me from all my transgressions: make me not the reproach of the foolish.9. I was dumb, I opened not my mouth; because thou didst it.10. Remove thy stroke away from me: I am consumed by the blow of thine hand.11. When thou with rebukes dost correct man for iniquity, thou makest his beauty to consume away like a moth: surely every man is vanity. Selah.12. Hear my prayer, O LORD, and give ear unto my cry; hold not thy peace at my tears: for I am a stranger with thee, and a sojourner, as all my fathers were.13. O spare me, that I may recover strength, before I go hence, and be no more.