თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: იხილე საქმე საკჳრველი, ვითარ ღმერთი ჩუენ კაცთა ნებასა შეუდგს! რამეთუ შენ, წარმართთაგანო, არცა ერთი კეთილი გაქუნდა და ვინაჲთგან ოდენ ნებაჲ კეთილი აჩუენე და გრწმენა, აჩუენა ღმერთმანცა შენ ზედა მიუთხრობელი სიტკბოებაჲ, ვითარცა არს ბუნებით. ხოლო მათი იხილა რაჲ უკეთური ნებაჲ და ამპარტავანებაჲ, აიძულა მისი სიტკბოებაჲ და შეიცვალა სასტიკებად.
Romans 11:22
21. For if God spared not the natural branches, take heed lest he also spare not thee.22. Behold therefore the goodness and severity of God: on them which fell, severity; but toward thee, goodness, if thou continue in his goodness: otherwise thou also shalt be cut off.23. And they also, if they abide not still in unbelief, shall be graffed in: for God is able to graff them in again.
Romans თავი 1122. Behold therefore the goodness and severity of God: on them which fell, severity; but toward thee, goodness, if thou continue in his goodness: otherwise thou also shalt be cut off.
თავი ი̂ვ
მოციქულისაჲ: ნუ პმაღლოი, არამედ გეშინოდენ! უკუეთუ ღმერთმან ბუნებითთა მათ რტოთა არა ჰრიდა, ნუ-უკუე შენცა არა გრიდოს. აწ უკუე იხილე სიტკბოებაჲ და სასტიკებაჲ ღმრთისაჲ: დაცემულთა მათ ზედა — სასტიკებაჲ, ხოლო შენ ზედა — სიტკბოებაჲ (11,20-22).:
ებისტოლე ჰრომაელთა მიმართ თავი 10
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: უკუეთუ ეგო სიტკბოებასა მას ზედა... (11,22).:
თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ: უკუეთუ ღირსნი სახიერებისა და ქველისმოქმედებისა მისისანი ჰქმნნე საქმენი.
თავი ი̂ვ. მიზეზისათჳს, რომლისა ძლით განვარდეს, რამეთუ მრწემობად და შეურაცხებად შეჰრაცხეს, შურისათჳს წარმართთაჲსა, რომელთა უაღრეს მათსა პატივ-ეცა და დაიწერნეს მორწმუნისა მის ისრაჱლისა თანა
მოციქულისაჲ: აწ უკუე იხილე სიტკბოებაჲ და სასტიკებაჲ ღმრთისაჲ; დაცემულთა მათ ზედა — სასტიკებაჲ, ხოლო შენ ზედა - სიტკბოებაჲ, უკუეთუ ეგო სიტკბოებასა მას ზედა; უკეთუ არა, შენცა მო-ვე-ეკუეთო, და იგინი, თუ არა დაადგრენ ურწმუნოებასა მათსა ზედა, და-ვე-ემყნნენ, რამეთუ შემძლებელ არს ღმერთი კუალად დამყნად მათდა (11,22-23).:
თარგმანი: ღმრთისა მიმართ მიაგდებს საქმესა და მადლისა მიმართ მისისა, რამეთუ არავისთა საქმეთაგან, თჳნიერ მხოლოდ მადლისა მიერ მისისა იტყჳს ცხოვნებასა, ხოლო შემდგომად ცხოვნებისა ჩუენ ზედა დასდებს ტჳრთსა დადგრომისა და არა-დადგრომისასა სიტკბოებასა მას შინა, რამეთუ შემდგომად სარწმუნოებით განმართლებისა გჳჴმს მოგებაჲ კეთილთა საქმეთაჲ, რაჲთა მათ მიერ ვეგნეთ სიტკბოებასა შინა ღმრთისასა, მარადის მივლტოლვითა კაცთმოყუარებისა მიმართ მისისა, რამეთუ არცა ჩუენი დგომაჲ დაუცემელ არს, არცა მათი დაცემაჲ აღუდგომელ, არამედ ჩუენ უკუეთუ უკრძალველ ვიყვნეთ, კუალად მოვეკუეთებით; რამეთუ არა ღმერთი, არამედ ჩუენ თჳთ ვართ მომკუეთელ თავთა ჩუენთა; და იგინი, უკუეთუ განიფრთხონ და მოიქცენ, კუალად დავე-ემყნნენ; არა თავით თჳსით, არამედ ღმრთისა მიერ, ყოვლისავე შემძლებელისა, რამეთუ დაცემისა და მოკუეთისა ჩუენ ვართ მოქმედ, ხოლო აღდგომისა და დამყნისა — ღმერთი.
საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 29.06.2017
მამა თეოდორე გიგნაძე
საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 21.06.2018
მამა თეოდორე გიგნაძე
საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 11.07.2019
მამა თეოდორე გიგნაძე
დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის