თარგმანი: გამოაჩინებს მოციქული, ვითარმედ ღმრთისა განგებითა არიან მთავარნი და მსაჯულნი, რაჲთა არა სწორობითა ყოველი უწესოებაჲ იქმნებოდის, რამეთუ ღმერთი წესიერებისა მოყუარე არს. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: რომელნი კეთილსა ზედა არა ჰმორჩილობდენ მთავართა, მათ ზედა არა თუ მთავართა მათ მიერ ოდენ, არამედ ღმრთისა მიერიცა რისხვაჲ მოიწიოს, რამეთუ მთავარნი შემაშინებელად ბოროტისმოქმედთა დადგინებულ არიან.
Romans 13:4
3. For rulers are not a terror to good works, but to the evil. Wilt thou then not be afraid of the power? do that which is good, and thou shalt have praise of the same:4. For he is the minister of God to thee for good. But if thou do that which is evil, be afraid; for he beareth not the sword in vain: for he is the minister of God, a revenger to execute wrath upon him that doeth evil.5. Wherefore ye must needs be subject, not only for wrath, but also for conscience sake.
Romans თავი 134. For he is the minister of God to thee for good. But if thou do that which is evil, be afraid; for he beareth not the sword in vain: for he is the minister of God, a revenger to execute wrath upon him that doeth evil.
თავი ი̂ზ
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: ყოველი კაცი ჴელმწიფებასა მას უმთავრესისასა დაემორჩილენ, რამეთუ არა არს ჴელმწიფებაჲ გარნა ღმრთისაგან, და რომელნი არიან, ღმრთისა მიერ განწესებულ არიან. ამიერითგან, რომელი წინა-აღუდგებოდის ჴელმწიფებასა, ღმრთისა ბრძანებასა წინა-აღუდგების, ხოლო რომელნი-იგი წინა-აღუდგებოდიან, თავისა თჳსისა საშჯელი მიიღონ. რამეთუ მთავარნი არა არიან საშინელ კეთილისმოქმედთათჳს, არამედ ბოროტისმოქმედთათჳს. გნებავს თუ, რაჲთა არა გეშინოდის ჴელმწიფებისაგან, კეთილსა იქმოდე და მოიღო ქებაჲ მისგან, რამეთუ ღმრთისა მსახური არს შენდა კეთილისათჳს. უკუეთუ ბოროტსა იქმოდი, გეშინოდე, რამეთუ არა ცუდად ჴრმალ აბს მას. რამეთუ ღმრთისა მსახური არს შურის მეძიებელი რისხვისათჳს ბოროტის მოქმედთაჲსა (13,1-4).:
თავი ი̂ჱ. მორჩილებისათჳს მთავართაჲსა
მოციქულისაჲ: რამეთუ მთავარნი იგი არა არიან საშინელ კეთილისმოქმედთა, არამედ ბოროტისმოქმედთა გნებავს თუ, რაჲთა არა გეშინოდის ჴელმწიფებისაგან, კეთილსა იქმოდე და მიიღო ქებაჲ მისგან, რამეთუ ღმრთისმსახური არს შენდა კეთილისათჳს (13,3-4).:
თარგმანი: ვინაჲთგან კეთილისმოქმედთა — კეთილსა, ხოლო ბოროტისმოქმედთა ბოროტსა უყოფენ მთავარნი, ამისთჳს არა მათი, არამედ მიზეზისაჲ მის გჳჴმს მოძულებაჲ, რომლისათჳს იგინი გუტანჯვენ, ესე იგი არს, მოქმედებაჲ ბოროტთაჲ. და მოქმედებითა კეთილთაჲთა არა ხოლო უტანჯველობასა, არამედ ქებასაცა მივემთხჳნეთ მის მიერ, რომლისათჳსცა-იგი ჩინებულ არს ღმრთისმსახურად, რაჲთა თანა-შეგეწეოდის შენ კეთილისათჳს; რამეთუ თჳთ მებრვე ტანჯვაჲ ბოროტისმოქმედთაჲ დიდი შეწევნაჲ არს კეთილთა წარმართებისაჲ, რაჲთა ეშინოდის ყოველთა ბოროტისმოქმედებად, ტანჯვისათჳს მის მიერისა, და კეთილსა იქმოდინ, რაჲთა მიემთხჳნენ ქებასა მის მიერსა. რამეთუ ამით ჯერითა ღმრთისმსახურ არს იგი და თანაშემწე შენდა კეთილისა ორკერძოვე: ტანჯვითა ბოროტისმოქმედთაჲთა და ქებითა კეთილისმოქმედთაჲთა.
ფსალმუნი 148-ის განმარტება
4. მხეცთა სარგებელი და ნების სიფხიზლე:
სრულად ნახვა...განგების სხვა სახეს წამოსწევს — მთავართა არსებობას; ამას პავლეც რომაელთა მიმართ ეპისტოლეში ადგენს და დიდი გონიერებით აჩვენებს, რომ ღმრთის სიბრძნის საქმეა, მთელი ეს ყოფა მთავრებად და ქვეშევრდომებად განეწესებინა. რადგან ამბობს: „რამეთუ ღმრთის მსახური არს შენდა კეთილისათჳს.“ (). თუ ამას გააუქმებ, ყველაფერი დაირღვევა. რადგან თუ ახლაც, როცა მთავრები არსებობენ და მათ შორის მრავალი გახრწნილია, ამ საქმის საჭიროება იმდენად დიდია, რომ ცუდად განწყობილთაგანაც დიდი სარგებელი გამოდის, დაფიქრდი: ხელისუფლებას რომ კარგად იყენებდნენ ისინი, ვისაც იგი ჩაბარებული აქვს, რამდენი კეთილდღეობით ისარგებლებდა ადამიანთა მოდგმა. მაგრამ ხელისუფლებათა დაწესება ღმრთის საქმეა; ხოლო ბოროტთა ამ თანამდებობებზე მიყვანა და ამ ხელისუფლებათა ჯეროვნად არგამოყენება ადამიანთა ბოროტების საქმეა.
5. ყველა წოდების მოწოდება ქებისკენ
ამრიგად, ამბობს, რომ მეფეთა არსებობისთვისაც და მსაჯულთა არსებობისთვისაც დიდი მადლობა უნდა აღვუვლინოთ ღმერთს. რადგან ღმერთი ად...
ფსალმუნი 7-ის განმარტება
11. ღმრთის იარაღთა სახეები და სასჯელის შიში:
სრულად ნახვა...ვინმე უგუნურთაგანმა არ იფიქროს, თითქოს იგი ყველასკენ იწვდის ხელს და ყველას წინააღმდეგ შეიარაღებულა, ამიტომ დაუმატა: „შესაწველთათჳს“ (). ამასვე მიანიშნებს პავლეც მთავრის შესახებ, როცა ამბობს: „რამეთუ არა ცუდად ჴრმალ აბს;“ (). ხოლო თუ მთავართა შემთხვევაში მახვილი ამას აკეთებს და აშინებს, მით უფრო ღმერთის შემთხვევაში. და ესეც არაჩვეულებრივი კაცთმოყვარეობაა: სიტყვებით შეაშინოს და სასჯელი გაადიდოს, რათა თვით საქმეების გამოცდილება არ მოუხდეთ. რადგან ამიტომ დაჭიმა, ამიტომ მოამზადა, ამიტომ ჩადო ისრები, ამიტომ არის სასჯელისთვის განმზადებული, რათა თვით სასჯელის აღსრულებამდე არ მივიდეს.
12. ღმრთის მუქარის კაცთმოყვარული მიზანი
და სიტყვას ამძაფრებს: „გააბრწყინებს“-ით სასჯელის სიმძაფრესა და სიმახვილეს აჩვენებს; „დაჭიმა“-ით — მის სიახლოვეს; „განამზადა“-ით — იმას, რაც აუცილებლად მოხდება, თუ არ შეიცვლებიან; ხოლო „შესაწველთათჳს“-ით დამნაშავეებს მიუთითებს, რათა ყოველივე ამით დარიგებულებმა ბოროტება შეაჩერონ....