თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ არა თუ ძნელ იყო წინაშე ქრისტესა, უკუეთუმცა ენება, რაჲთამცა არა ჯუარცუმულ იყო. არცამცა ყუედრებულ იყო, უკუეთუმცა თჳსსა ოდენ ეძიებდა. არამედ თჳსი საქმე უგულებელს-ყო, და ჩუენი მოიძია, და ამისთჳს იგინა და იგუემა, და მრავალთა შორის ვითარცა ბოროტისმოქმედი შეირაცხა ჩუენთჳს, და ჩუენთჳს ესე ყოველი თავს-იდვა. ეგრეთვე ჩუენცა, ნუმცა მარადის ჩუენსა ვეძიებთ, არამედ მოყუასსაცა სათნო-ვეყუნეთ კეთილსა ზედა და ნუ ბოროტსა, რამეთუ იქმნების ბოროტსაცა ზედა სათნოყოფაჲ.
Romans 15:3
2. Let every one of us please his neighbour for his good to edification.3. For even Christ pleased not himself; but, as it is written, The reproaches of them that reproached thee fell on me.4. For whatsoever things were written aforetime were written for our learning, that we through patience and comfort of the scriptures might have hope.
Romans თავი 153. For even Christ pleased not himself; but, as it is written, The reproaches of them that reproached thee fell on me.
თავი ი̂ჱ
მოციქულისაჲ: თანა-გუაც ჩუენ ძლიერთა უძლურებანი იგი ტჳრთვად უსუსურთანი, და თავთა თჳსთა სათნო-ყოფად კაცად-კაცადი ჩუენი, არამედ მოყუასსაცა სათნო-ეყოფოდენ კეთილისათჳს აღსაშენებელად, რამეთუ ქრისტჱცა არა თავსა თჳსსა სათნო-ეყო (15,1-3).:
თავი კ̂. მსგავსებისათჳს ქრისტეს ძჳრუჴსენებლობისა
მოციქულისაჲ: და რამეთუ ქრისტეცა არა თავსა თჳსსა სათნო-ეყო (15,3).:
თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: უკუეთუმცა ჰნებებოდა ქრისტესა, არამცა ჰვნებოდა, არცამცა გინებულ იყო, გარნა არა თავისა თჳსისასა, არამედ ჩუენსა ეძიებდა უმჯობესსა და ცხორებასა; ამისთჳს იყუედრა და ივნო.
ებისტოლე ჰრომაელთა მიმართ თავი 14
პავლესი: რამეთუ ქრისტჱ არა თავსა თჳსსა სათნო-ეყო (15,3).:
თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ არა თუ ძნელ იყო წინაშე მისა, რაჲთამცა არა ჯუარცუმულ იყო და არამცა ყუედრებულ იყო, უკუეთუმცა უნდა, და თჳსისამცა თავისა საქმესა ეძიებდა, არამედ არა ინება, არამედ ჩუენსა ეძიებდა და თჳსი შეურაცხ-ყო.
ფსალმუნი 113-ის განმარტება
2. სტიქიათა მორჩილება და გამოსვლის ნიშნები:
სრულად ნახვა...ებს. სწორედ ეს გააკეთა ქრისტემაც, როცა სილა მიიღო, ჯვარს ეცვა და უთვალავი რამ დაითმინა. ამიტომაც პავლე ამბობდა: „და რამეთუ ქრისტჱცა არა თავსა თჳსსა სათნო-ეყო, არამედ ვითარცა წერილ არს: ყუედრებანი მაყუედრებელთა შენთანი დამეცნეს ჩემ ზედა“ (). ამრიგად, აქ ორ, უფრო სწორად, სამ და უთვალავ კეთილმოქმედებას ასახელებს: რომ ბარბაროსთაგან გაათავისუფლა, უცხო ქვეყნიდან იხსნა, მონობიდან გამოიყვანა, შრომა და გაჭირვება მოუხსნა, უთვალავი სასწაული მოახდინა; შემდეგ კი ისიც, რომ ღირსი გახადა ისინი, მის სიწმინდედ და მორჩილებად ქცეულიყვნენ. რადგან არც ეს არის კეთილმოქმედების მცირე სახე: მორჩილთა რიგში მათი ჩარიცხვა.
„ზღუამან იხილა და ივლტოდა, და იორდანე უკუნიქცა მართლუკუნ“ (). იხილე, როგორ ადის სიტყვა მწვერვალზე და როგორ იზრდება კეთილმოქმედება. რაღა საჭიროა, ამბობს, ბარბაროსებსა და ერებზე ლაპარაკი, როცა თვით ქმნილებაც კი უკან იხევდა, გზას უთმობდა დ...