თარგმანი: უკუეთუ მოქმედნი შჯულისანი განმართლდენ, ვითარ ესევე სხუასა ადგილსა იტყჳს, ვითარმედ: "რავდენნიცა შჯულითა განჰმართლდებით, მადლისაგან განჰვარდებით", გარნა გულისჴმა-ვყოთ, ვითარმედ აქა არა თუ ამას იტყჳს თუ, — რომელნი ესრეთ მარტივად შჯულსა მოსესსა აღასრულებენ, იგინი განმართლდებიან, — არამედ: რომელნი ძალსა მისსა გულისჴმა-ჰყოფდენ და სულიერსა მას შჯულსა აღასრულებდენ, რომელი-იგი სულიერად გულისჴმა-იყოფების და შინაგანითა მით კაცითა სულიერად იქმოდინ სულიერსა მას შჯულსა, იგინი განმართლდენ. თუ არა, სმენაჲ ოდენ შჯულისაჲ ვერარას არგებს, რომელნი ვერ გულისჴმა-ჰყოფენ ძალსა მისსა და არა იქმოდინ მას სულიერად. ხოლო რომელ იტყჳს თუ "რავდენნი შჯულითა განჰმართლდებით, მადლისაგან განჰვარდებით", მუნ ამას მოასწავებს, ვითარმედ, რავდენთაცა ხილულთა მათ სიტყუათა შჯულისათა ქმნაჲ სიმართლედ გიჩნს და არა გულისჴმა-ჰყოფთ ძალსა მისსა, თქუენ მადლისაგან განჰვარდებით, რამეთუ უმეცარ ხართ მადლისა მიერ ქრისტესისა სრულ-ყოფასა მას შჯულისასა, რომელი განსწმედს გონებასა ყოველთაგან ბილწებათა.
Romans 2:13
თარგმანი: ვინაჲთგან უწყოდა გონებაჲ ჰურიათაჲ, რომლითა ესრეთ აქუნდა გულთა შინა მათთა, ვითარმედ არღარა მოქენე არიან ქრისტეს მიერსა განმართლებასა განმართლებულნი იგი შჯულითა მოსესითა. ამისთჳსცა დაუმტკიცებს მათ მოციქული და ეტყჳს, ვითარმედ უმეტეს წარმართთასა იგინი თანამდებ არიან მორჩილებასა შჯულთა ქრისტესთასა, რამეთუ ესე არს საქმით [· · ·] ესე ესრეთ უსაკუთრეს არს, ვითარმედ: არა მსმენელნი შჯულისანი მართალ ღმრთისა მიერ, არამედ მოქმედნი შჯულისანი განმართლდებიან. ესე იგი არს, ვითარმედ: არა მსმენელთა შჯულისათა განამართლებს ღმერთი, არამედ მოქმედთა.
...ბ მსჯელობას კი თავად უფალს მივანდობთ? თუ ასე მოვიქცევით, ჩვენც მამამთავრის მსგავს მორჩილებას გამოვიჩენთ და მსგავს გვირგვინებსაც მივიღებთ. როგორ გამოვიჩენთ ჩვენს მორჩილებას? თუ ნამდვილად ავასრულებთ მის მცნებებს. „რამეთუ არა მსმენელნი შჯულისანი განმართლდნენ წინაშე ღმრთისა, არამედ მყოფელნი შჯულისანი განმართლდენ" (). რა სარგებელია ჩვენთვის, თუ ყოველდღე მოვისმენთ ღვთის მცნებებს, მათ აღსრულებაზე კი არ ვიზრუნებთ? ამიტომ ყველას შევაგონებ: ვისწრაფოთ სათნოებათა მიმართ — სხვაგვარად ცხონებაც ხომ შეუძლებელია — ცოდვათაგან განვიწმინდეთ და ამგვარად თავად მეუფისგან კაცთმოყვარეობის ღირსნი გავხდეთ, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
...ამლებს უნდა იღებდნენ, თავიანთ ჭრილობებზე ადებდნენ და ამით წავიდნენ აქედან. ხოლო, რომ მხოლოდ მოსმენა, საქმით შესრულების გარეშე, არანაირ სარგებელს არ მოიტანს, ამის შესახებ მოისმინე ნეტარი პავლესი, რომელიც ამბობს: „რამეთუ არა მსმენელნი შჯულისანი განმართლდნენ წინაშე ღმრთისა, არამედ მყოფელნი შჯულისანი განმართლდენ" (). და ქრისტემ თავის ქადაგებაში თქვა: „არა ყოველმან რომელმან მრქუას მე: უფალო, უფალო, და შევიდეს იგი სასუფეველსა ცათასა, არამედ რომელმან ყოს ნებაჲ მამისა ჩემისა ზეცათაჲსაჲ" ().
მაშ, საყვარელნო, რადგან ვიცით, რომ მოსმენისგან არანაირი სარგებელი არ გვექნება, თუ მას საქმით შესრულება არ მოჰყვება, ვიყოთ არა მხოლოდ მსმენელნი, არამედ აღმსრულებელნიც, რათა სიტყვების შესაფერისმა საქმეებმა სულიერი სიტყვის საფუძველი შეადგინოს. განახვენით თქვენი სულის წიაღი და მიიღეთ სიტყვა მარხვის შესახებ. როგორც უბიწო და მშვენიერი პატარძლის მისაღებად მზადებულნი საქორწინო ოთახს ყოველი მხრიდან საფარველებით ამშვენებენ, მთელ სახლს ასუფთავებენ, არცერთ უვარგის მხევალს არ შეუშვებენ, და მხოლოდ ამის შემდეგ შეჰყავთ პატარძალი საქორწინო ოთახში, – ასევე მსურს, რომ თქვენც, თქვენი სული განწმინდოთ, გართობებსა და ყოველგვარ უზ...
...დენი თქუას ღმერთმან, ვქმნათ და ვისმინოთ; და საქმით აჩუენეს ურჩებაჲ ბოროტი.
ამისთჳსცა, რაჲთა არა ჰგონებდენ, თუ შჯული იგი სარგებელ რასმე ეყოფვის, უჩუენებს უფალი, ვითარმედ უფროჲსღა დასასჯელ მათა იქმნების, ვითარცა პავლე იტყჳს, ვითარმედ: „არა მსმენელნი შჯულისანი, არამედ მოქმედნი შჯულისანი განმართლდენ ღმრთისა მიერ“. ხოლო რაჲთა თავით თჳსით დაშჯილ იყვნენ, მათვე პირითა თჳსითა უბრძანა განჩინებისა მიცემად, და ვინაჲთგან ნეფსით არა ინებეს აღსაარებად ჭეშმარიტისა, იგავითა მით ათქუმია, რომელსა ეძიებდა. ხოლო ვინაჲთგან ვერ გულისჴმა-ყვეს მათ, თუ რაჲსათჳს წინაუყო იგავი იგი, და მისცეს განჩინებაჲ სასჯელისაჲ მის, მერმეღა გამოუცხადა სიტყჳსა მის ძალი და ჰრქუა მათ:
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ მეზუერენი და მე-ძავნი წინაგიძღოდიან თქუენ სასუფეველსა ცათასა. რამეთუ მოვიდა თქუენდა იოვანე გზითა სიმართლისაჲთა, და არა გრწმენა მისი, ხოლო მეზუერეთა და ცოდვილთა ჰრწმენა მისი; ხოლო თქუენ იხილეთ და არა შეინანეთ უკუანაჲსკნელ, რაჲთამცა გრწმენა მისი“ (21,31-32).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: „მოვიდა თქუენდა იოვანე გზითა სიმართლისაჲთა, და არა გრწმენა მისი“. ესე იგი არს, ვითარმედ: ვერ ჴელ-გეწიფების თქუმად, თუ უდები ვინმე იყო და უსარგებლოჲ და ამისთჳს არა გრწმენა, რ...