Romans 5:5

თარგმანი: რომელი მოთმინე და კეთილის-მოქმედი იყოს, მას სურის და ესავს საშჯელისა მის დღესა, ვითარმედ უმეტესად გამოჩნდეს მაშინ სიკეთე მისი. ხოლო მოქმედთა ბოროტისათა დასჯისა მისთჳს გონებათა მათთაჲსა არა ჰნებავს, რაჲთამცა იქმნა საშჯელი.

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: არა ხოლო მერმეთა მათ მოცემადთა კეთილთა ზედა ვიქადით, არამედ, რომელ-იგი წინააღმდგომცა ვიეთმე ჰგონიან, — ჭირთა ზედა ამის სოფლისათა, რომელნი-იგი მოთმინებასა შემძენენ ჩუენ. ხოლო მოთმინებისა შესაძინელი არს, რაჲთა ესოდენი გამოცდილებაჲ მისცეს კაცსა, ვიდრემდის არღარა ეწყინებოდის შემთხუევაჲ ჭირთაჲ. ხოლო გამოცდილებაჲ მოატყუებს სასოებასა საუკუნეთა კეთილთასა. ხოლო რომელი მათდა მიმართ ესვიდეს, ესევითარსა მას არა ჰრცხუენეს რამეთუ კაცთა მიმართ სასოებაჲ მრავალგზის განცრუვნის, ხოლო ღმრთისა მიმართი არაოდეს განცრუვნების. და ვინაჲ ცხად არსო, ვითარმედ უეჭუელად მოგუცემს ღმერთი მერმეთა კეთილთა? - გარნა თუ აქაჲთვე, რამეთუ სული წმიდაჲ მისი მოჰფინა ჩუენ ზედა. [რაჲსათჳს-მე? — გარნა რამეთუ შემიყუარნა ჩუენ და არა საქმით მოგებულად], არამედ მადლით მონიჭებულად მოგუფინა მადლი სულისა წმიდისაჲ.

სხუაჲ თარგმანი ჳკუმენისი: კეთილად სახელ-სდვა სიყუარულად ღმრთისა ნიჭსა სულისა წმიდისასა, რომელი სიყუარულისათჳს, რომლითა მან შემიყუარნა ჩუენ, მდიდრად მოჰფინა გულთა ჩუენთა. ამისთჳს თქუა გულთა, რამეთუ საცნაურ და...

...ებს? რადგან არაფერია ისე სახიფათო და მყიფე, როგორც ასეთი სასოება. ამას საქმეთა ბუნებაც აჩვენებს. ამიტომ პავლეც, როდესაც ღმერთზე დამყარებულ სასოებაზე საუბრობს, ამბობდა: „ხოლო სასოებამან არა არცხჳნის“ (რომ 5:5). მაგრამ ადამიანური საქმეები ასეთი არ არის, არამედ ჩრდილზე უფრო უძლურია. ნუ მეტყვი: „ის მმართველია“. მმართველიც ხომ არაფრით სჯობია ჩვეულებრივ ადამიანს; იმავე გაურკვევლობას ექვემდებარება. თუ საოცარი რამის თქმაც საჭიროა: სწორედ იმიტომ, რომ მმართველია, მით უფრო არ უნდა ვენდოთ. რადგან ასეთი ძალაუფლებანი უფსკრულის პირას დგანან. თუნდაც არ დაეცეს, რისხვისკენ ადვილად იხრება და ძალაუფლებას უმადურობის იარაღად იყენებს, თითქოს პასუხი არ მოეკითხება იმ კაცის წინაშე, ვინც მისი დაპირება მიიღო. თუნდაც მადლიერი გამოჩნდეს, ჩვეულებრივ ადამიანებზე უფრო ადვილად შეეცვლება მდგომარეობა, რადგან უფრო დიდსა და უფრო მრავალ შეთქმულებ...

...ეს იციან მათ, ვინც ხშირად ადამიანებზე დანდობილნი სწორედ მათთან ერთად დაიღუპნენ. ხოლო ღმერთისადმი სასოება არა მხოლოდ ძლიერია, არამედ მტკიცეც, და არავითარი ცვალებადობა არ აქვს.

ამიტომაც პავლე ამბობდა: „ხოლო სასოებამან არა არცხჳნის“ (რომ 5:5). სხვა ბრძენიც ამბობს: „მიმოიხილეთ ძველი თაობები და იხილეთ: ვინ ესავდა უფალს და შერცხვა?“ (ზირ 2:10)¹. „მაგრამ მე, ამბობს ვინმე, ვესავდი და შევრცხვი“. კეთილად ილაპარაკე, ადამიანო, ნუ შეეპასუხები საღვთო წერილს; თუ კიდეც შერცხვი, ეს იმისგან მოხდა, რომ როგორც საჭირო იყო, ისე არ გქონდა სასოება; იმისგან, რომ მოდუნდი; იმისგან, რომ ბოლომდე არ მოითმინე; იმისგან, რომ სულმოკლეობა გამოიჩინე. მაგრამ ამას ნუ იზამ; როცა საშინელებებს შენზე მოწოლილს იხილავ, ნუ დაეცემი. რადგან სწორედ ეს არის ყველაზე მეტად სასოება: როცა სიძნელე...

...ჭირდებათ. ჯერ იმასაც არ ვამბობ, რომ მრავალნი, დიდი შრომისა თუ ტანჯვის შემდეგ, თვით ნავსადგურის შესასვლელთან მოტყუვდნენ: საიდანღაც ქარი დაეჯახათ და სიკეთეთა იმედებშივე ხომალდი დაემსხვრათ. ჩვენთან კი მსგავსი არაფერია; რადგან აღმთქმელი ღმერთია და „ხოლო სასოებამან არა არცხჳნის“ (რომ 5:5). ან ნუთუ თქვენც არ იცით, რადგან ყოფით საქმეებში ტრიალებთ, რამდენმა ადამიანმა, უთვალავი შრომის შემდეგ, ნაყოფით ვერ ისარგებლა: ან სიკვდილმა ხშირად წინასწარ წაიყვანა ისინი, ან საქმეები შეიცვალა, ან სნეულება დაეცა, ან ცილისმწამებლები დაესხნენ, ან კიდევ სხვა რომელიღაც მიზეზმა (მრავალია ადამიანური შემთხვევა) ცარიელი ხელებით გაისტუმრა ისინი?

ხოლო რას იტყვი, ამბობს, იმ წარმატებულებს არ ხედავ, რომლებმაც მცირე შრომით დიდი სიკეთეები შეიძინეს? რომელი სიკეთეები? ფული, სახლები, მიწის ამდენი და ამდენი საზომი, მონათა ჯოგები და ვერცხლისა და ოქროს წონა? ამას ეძახი სიკეთეებს და სახეს არ იფარავ, არც სირცხვილით იმალები, ადამიანო, რომელსაც ზეცაზე სიბრძნისმეტყვე...