2 თესალონიკელთა მიმართ 2:8

თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ ოდეს ესე მეუფებაჲ ჰრომთა და ბერძენთაჲ აღიჴოცოს, მაშინ იგი გამიჩნდეს, და ინებოს, რაჲთამცა კაცთაჲცა და ღმრთისაჲცა მთავრობაჲ მიიტაცა, რამეთუ, ვითარცა-იგი მეუფებაჲ ბაბილოვნელთაჲ დაიჴსნა სპარსთა მიერ და სპარსთაჲ — მაკედონელთა მიერ და მაკედონელთაჲ — ჰრომთა მიერ, ეგრეთვე ესე მეფობაჲ ეგოს, რამეთუ, დაღაცათუ საბერძნეთად მივიდეს, ესევე მეფობაჲ არს, და მერმე ესე მეფობაჲ დაჰჴსნას ანტე და მისი მეფობაჲ — ქრისტემან, და არღარა იყოს ქუეყანისა კაცთა მეფობაჲ.

...ა მერმე იტყჳს: „მაშინ გამოჩნდესო უშჯულოჲ იგი, რომელი-იგი უფალმან აღჴოცოს სულითა პირისა მისისაჲთა და განაქარვოს გამოჩინებითა მით მოსლვისა მისისაჲთა, რომლისა-იგი მოსლვაჲ არს შეწევნითა ეშმაკისაჲთა, ყოვლითავე ძალითა და ნიშებითა ტყუვილისაჲთა და ყოვლითავე საცთურითა სიცრუვისაჲთა წარწყმედულთა მათ შორის“. (2 თეს. 2,8-10) ამისთჳს უფალი განგუაკრძალებს და იტყჳს: „უკუეთუ გრქუან თქუენ: უდაბნოსა არს, ნუ განხუალთ; ესერა საუნჯესა შინა არს, ნუ გრწამნ“ (24,26).

არა თქუა, თუ: მივედით, იხილეთ და ნუ გრწამნ, არამედ: ყოვლადვე ნუ მიეახლებითო, ნუცა მიხუალთ მისა, რამეთუ დიდ იყოს მაშინ საცთური სასწაულებითა მით და ნიშებითა ტყუვილისაჲთა.

„უკუეთუ გრქუან თქუენ: აჰა უდაბნოსა არს, აჰა ესერა საუნჯეთა შინა არს“. გამოაცხადა ამით სიტყჳთა, თუ ვითარი ყოფად არს მოსლვაჲ მაცთურისაჲ მის: ერთსა ადგილსა სადმე უცნაურად, გარეშე ნიშებისა მის ტყუვილისა და საუცრად ჩუენებულისა; და მერმე გულისხმა-გჳყოფს თჳს[ს]ა მას მოსლვასა, ვითარ-ძი იყოს: „ვითარცა ელვაჲ რაჲ გამოჩნდის მზისაღმოსავალითო და ჩანნ ვიდრე დასავალადმდე, ეგრეთ იყოს მოსლვაჲ ძისა კაცისაჲ“ (24,27).

ხოლო თუ ვითარ ჩანნ ელვაჲ, ყოველთა მიერ საცნაურ არს. არა უჴმს მაუწყებელი, არცა ქადაგი, არამედ გამობრწყინდეს რაჲ წამსა შინა თუალისასა,...