„ხოლო ესე უწყოდე, რამეთუ უკუანაჲსკნელთა დღეთა მოიწინენ ჟამნი ბოროტნი. და იყვნენ კაცნი თავის მოყუარე, ვეცხლის მოყუარე, ლაღ, თავმოთნე, ამპარტავან, მგმობარ, მამა-დედისა ურჩ, უმადლო, უღირს, უყუარულ, უწირავ, მასმენელ, უთმინო, დაუმჭირველ, უზავ, დაუმშჳდებელ, კეთილის მოძულე, შინა-განმცემელ, წარმდებ, აღზუავებულ, გულის თქუმის მოყუარე უფროჲს, ვიდრე ღმრთის მოყუარე.“ ().
1. სიცრუის თანადგომა ჭეშმარიტების გვერდით
თუ ვინმე ახლა მწვალებლების გამო შფოთავს, გულისხმა-ყოს, რომ ამგვარი რამ დასაბამიდანაც ხდებოდა, რადგან ეშმაკი მუდამ ჭეშმარიტებასთან გვერდით უყენებდა სიცრუეს. დასაბამიდან ღმერთმა კეთილნი აღგვითქვა; მოვიდა ეშმაკიც, რომელიც აღთქმას იძლეოდა: ღმერთმა სამოთხე დარგო, მან კი მოატყუა და თქვა: „იყვნეთ, ვითარცა ღმერთნი" (). რადგან საქმით ვერაფერს აჩვენებდა, სიტყვებით უდიდეს რამეებს ჰპირდებოდა. ასეთნი არიან...