...აჲ უფლისაჲ ყოველთა ზედა მონაგებთა მისთა... იოსებისათჳს"** (), — ნათქვამია. უცხოტომელიც კი დარწმუნდა, რომ თითქოს მონა ღვთის სათნო ადამიანთაგანია. „და მისცა ყოველივე, რაჲცა იყო მისი, ჴელთა იოსებისთა... და არღარა იცოდა, რასა იქმოდა იოსებ, გარნა პური, რომელ ჭამის მან" (), — ნათქვამია. თითქმის ბატონად დაადგინა მთელ სახლზე. ამრიგად, მონას, ტყვეს, თავისი ბატონის მთელი ქონება ხელთ ეპყრა. ასეთია სათნოება! სადაც არ უნდა გამოჩნდეს, ყველგან ყოველივეს სძლევს და ყველაფერზე ბატონობს. როგორც სინათლის გამოჩენისას ბნელი ქრება, ისე განიდევნება ყოველგვარი ბოროტება, როგორც კი სათნოება გამოჩნდება.
4. იოსების უმანკოების ბრძოლა (39:6-10)
მაგრამ სასტიკი მხეცი, ეშმაკი, ხედავდა, რომ მართალი წარმატებას აღწევდა და თითქოსდა მწუხარე გარემოებებით კიდევ უფრო დიდებული ხდებოდა, — კბილებს აღრჭენდა და შმაგდებოდა, და, რადგან მართლის დღითიდღე უფრო დიდი დიდების მოხვეჭის ხილვა არ შეეძლო, ღრმა უფსკრულს უთხრიდა, ქარაფს უმზადებდა, საიდანაც სრულ წარწყმედაში ჩაგდებას ფიქრობდა, ქარიშხალს აღძრავდა, რომელსაც საშინელ გემთმტვრევაშაში ჩაგდება შეეძლო. მაგრამ მალე დარწმუნდა, რომ სადგისს ეწინააღმდეგებოდა და ყოველივეს საკუთარ თავზე იზრახავ...