ჰრომაელთა მიმართ 11:8

თარგმანი: სიტყუასა ამას თუ "მისცა" — ნუ ესრეთ გულისჴმა-ჰყოფ, თუ მან მოიყვანა იგი მათ ზედა, არამედ მიუშუაო და შეუნდო ესრეთ ყოფად.

თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ: იხილა მათი სიბოროტჱ და მოუდრეკელობაჲ, და მიუშუა წარწყმედად.

თარგმანი: კუალად ამასცა საძიებელსა ჰურიათა მაგიერ შემოიღებს და ცხად ჰყოფს მათსა მას თავსა შორის თჳსსა ქონებულსა განზრახვასა, ვითარმედ ჰნებავს ძიებაჲ, ხოლო არა ჯეროვნად ეძიებენ, რამეთუ ამისთჳს ვერ მიემთხჳნეს, რომელ ენება ოდენ მიმთხუევაჲ, არამედ არა ჴელ-ჰყოფდეს-ცა ღონისძიებად, სლვად გზათა, მიმყვანებელთა მისსა. ამისთჳსცა დაშთომილთა მათ ჰურიაობასა შინა კადნიერად ამხილებს სიტყჳთა ესაიაჲსითა, და დააშჯის სიბრმესა, ვითარმედ: "მისცა მათ ღმერთმან სული მწუხარებისაჲ". მიცემაჲ ესე მიშუებად გულისჴმა-ყავ, რამეთუ მარადის მიშუებასა ღმრთისასა "მიცემად" ჩუეულ არიან წერილნი წოდებად. ხოლო სულ მწუხარებისა აწინდელსა ამას ადგილსა ბოროტებად მიდრეკილსა და ჩუეულებითა უწესოებათაჲთა განყინულსა სულსა იტყჳს, ვითარცა უქმ-ქმნილსა კეთილისა და ბოროტისაგან, რომლისათჳსცა უქმ ყვნეს ჰურიათა ღმრთივ მოცემულნი იგი ორღანონი თუალთა და ყურთანი, არა ხედვად და არცა სმენად დიდებულებათა უფლისათა. რამეთუ, მოსწრაფე იყვნეს, რაჲთა არა ცხონდენ მათ მიერ. ამისთჳსცა მოციქულმან ვითარ-იგი სიბრმისა მათისათჳს ესაიაჲსგან, ეგრეთვე ტანჯვისა მათისათჳს დავითის სამეოცდამერვისა ფსალმუნისაგან შემოიღო...

...ეს გულნი მათნი, რაჲთა ვერ იხილონ თუალითა, ვერცა გულისხმა-ყონ გულითა. (შდრ. ესაია 6,9-10); (მათ. 13,14-15); (მარკ. 4,12); (ლუკ. 8,10); (საქმე 28, 26-27); (რომ. 11,8) ესე თქუა ესაია, ოდეს იხილა დიდებაჲ მისი და მისთჳს იტყოდა“ (12,37-41). აჰა ესერა კუალად სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ არა მიზეზისანი არიან, არამედ აღსასრულისანი, რამეთუ არა თუ, რომელ ესაია თქუა, თუ: „არა ჰრწმენეს“, ამისთჳს არა ჰრწმენა, არამედ ვინაჲთგან არა ეგულებოდა რწმუნებად, ამისთჳს თქუა ესაია. ხოლო რაჲ არს, რომელ მახარებელი არა ესრეთ იტყჳს, არამედ იტყჳს, თუ: ურწმუნოებაჲ წინაჲსწარმეტყუელებისაგან იყო და არა წინაჲსწარმეტყუელებაჲ - ურწმუნოებისაგან? რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „ამისთჳს ვერ ეძლო რწმუნებად, რამეთუ თქუა ესაია“. რამეთუ ამას ადგილსა ჰნებავს გამოჩინებად უტყუველობასა მას წერილისასა, ვითარმედ რომელი-იგი თქუა, ყოველივე იქმნა. რაჲთა ვერვინ იტყოდის, თუ: რაჲსათჳს მოვიდა ქრისტე, ვინაჲთგან იცოდა, ვითარმედ არა უსმენდეს მას? ამისთჳს წინაჲსწარმეტყუელთაცა შემოიყვანებს, რომელთა იცოდეს ესე. ხოლო იგი მოვიდა, რაჲთა მიზეზი არა აქუნდეს ცოდვისა მათის...

...ნ იქმნა მიზეზ განყოფისა მის მათისა? რომელმან-იგი მიუპყრა ნათელი და მოუწოდა ბნელისაგან, ანუ რომელნი-იგი არა შეუდგეს მას? ჰე, ჭეშმარიტად იგინი იქმნეს მიზეზ სიბნელისა და წარწყმედისა თჳსისა. გარნა ესე ჩუეულება არს წერილისაჲ ამის ესევითარისა სახისა თქუმად, ვითარცა იტყჳს: „მისცნა მათ ღმერთმან თუალნი არა ხედვად“. (შდრ. რომ. 11,8) არა თუ ღმერთმან დაუყვნა თუალნი, - ნუ იყოფინ! - არამედ მათმან უკე-თურებამან. ეგრეთვე აქა განყოფილებისა მის მიზეზ უკეთურებაჲ იგი უშჯულოთაჲ მათ იქმნა. არამედ ამისთჳს უფალმან ესრეთ მიუთხრა მოციქულთა, რაჲთა ოდეს საქმე იქმნებოდის და მრავალნი მაცთურით ხადოდინ მათ და განმყოფელად მამა-დედათა შვილთაგან და მეუღლეთა ერთმანერ-თისაგან, არა შეშფოთნენ, არამედ გულისჴმა-ყონ, ვითარმედ პირველვე უთხრა ესე უფალმან. ეგრეთვესახედ იქმნა ძუელსაცა შინა შჯულსა, რაჲ-თა სცნა, ვითარმედ ესევე იყო მისცა შჯულისა განმგებელი.

რამეთუ ოდეს-იგი ჰურიათა ქმნეს ჴბოჲ და თაყუანის-სცეს, და უბრძანა მოსე სიტყჳთა უფლისაჲთა ურთიერთას მოწყუედაჲ მახჳლითა ლევიტელთა მათ, და მაშინღა იქმნა მშჳდობაჲ; ეგრეთვე, ოდეს-იგი ბელფეგორეს ჰმსახურეს, იქმნა, დაღაცათუ უკუე სისხლნი მრავალნი დაითხინეს მაშინ. არამედ ვიცით, ვითარმედ კაცთმოყუარებისათჳს იყო ბრძანებაჲ იგი, რაჲთა შეთქუმულებაჲ ბოროტისაჲ...