„ნეტარ არს კაცი, რომელსა ეშინის უფლისა“ ().
ძალიან მეჩვენება, რომ ამ ფსალმუნის დასაწყისი წინა ფსალმუნის დასასრულს მისდევს და თითქოს ერთ უწყვეტ და შეკრულ სხეულს ქმნის: იქ ამბობს: „დასაბამი სიბრძნისა შიში უფლისაჲ“ (), აქ კი: „ნეტარ არს კაცი, რომელსა ეშინის უფლისა“ (),...
...წეს არს წმიდათა წერილთა შინა, რაჲთა ნათესავსა არა ხოლო თუ ჟამთასა სახელ-სდებდეს, არამედ სარწმუნოებისაგანცა და მოქალაქობისა, ვითარცა იტყჳს წინაჲსწარმეტყუელი: „ესე არს ნათესავი, რომელი ეძიებს უფალსა“. და კუალად იტყჳს: „ძლიერ იყოს ქუეყანასა ზედა ნათესავი მისი“. რამე-თუ ვითარცა ზემო თქუა უფალმან, ვითარმედ: „ჯერ-არს ყოფად“, და კუალად თქუა, ვითარმედ: „იქადაგოს სახარებაჲ ესე სასუფეველისაჲ ყოველსა სოფელსა“, ეგრეთვე აქა მოასწავებს, ვითარმედ უეჭუელად ყოფად არს, რაჲ-ესე თქუა, და ეგოსვე ნათესავი მორწმუნეთაჲ და არცა ერ-თისაგან ძნელოვანთა მათ საქმეთაჲსა დაიჴსნას; არამედ იერუსალჱმიცა მოოჴრდეს, და უმრავლესნი ჰურიათანი უჩინო იქმნენ, მოწყუედილნი ფერად-ფერადითა სიკუდილითა, ხოლო ნათესავსა მას ქრისტეანეთასა ვერარაჲ მძლე ექმნას, ვერცა დაჴსნას ვერცა სიყმილმან, ვერცა სრვამან, ვერცა ძრვამან, ვერცა მოოჴრებამან ქალაქთამან, ვერცა ქრისტემტყუვართა და მაცთურთა და ცრუწინაჲსწარმეტყუელთა, ვერცა მიცემამან ჭირთა და ტანჯვათა, ვერცა მოწყუედამან და მოძულებამან ყოველთაგან წარმართთა, არცა სხუამან რამანვე განსაცდელმან. ამისთჳ...
...ენ გვმართებს ღარიბთა სასარგებლოდ გავფანტოთ ის, რაც უბრალოდ გვიდევს; აქ არასოდეს ვიქნებით მოტყუებულნი (კეთილ) აღსასრულში და არ უნდა გვეშინოდეს მიწის დამუშავებისას მოსალოდნელი წარუმატებლობის. „განაბნია, — ნათქვამია, — და მისცა გლახაკთა"; მოისმინე, რა მოჰყვება: „და სიმართლე მისი ჰგიეს უკუნითი უკუნისამდე" (). აჰა, საკვირველი გაფანტვა! მცირე ხანში გასცა — და სიმართლე მისი დაუსრულებელ საუკუნეებამდე ჰგიეს. შეიძლება კი რამე იყოს ამაზე უნეტარესი? ამრიგად, გევედრებით, მოწყალებით მოვიპოვოთ სიმართლე, რათა ჩვენზეც ღირსეულად ითქვას: მათ განაბნიეს, გლახაკებს მისცეს — და სიმართლე მათი ჰგიეს უკუნითი უკუნისამდე. რადგან ნათქვამია: „განაბნია, მისცა", — რომ არ იფიქრო, თითქოს გაფანტული იკარგება, მაშინვე დამატებულია: „და სიმართლე მისი ჰგიეს უკუნითი უკუნისამდე", — ანუ დროებითი საუნჯის გაფანტვის შემდეგ რჩება სიმართლე ხელშეუხებელი, რომელიც მთელ მარადისობაზე ვრცელდება და არასოდეს მთავრდება. მოწყალებასთან ერთად კი სხვა სათნოებებზეც მოშურნე მზრუნველობას გამოვიჩინოთ — ხორციელი ვნებები დავამშვიდოთ, სულიდან ყოველგვარი უწმინდური სურვილი, ყოველ ბოროტ ზრახვა, რისხვა, მრისხანება, შური განვდევნოთ და სულის სილამაზე ყოველგვარი კეთილშობილებით შევამკოთ, რათა...
...ნჯის მომტანი იქნება შენთვის, ასეთი ხსოვნა შეგიმსუბუქებს მძიმე ცოდვებისგან და დიდ კადნიერებას მოგცემს უფლის წინაშე. იფიქრე მხოლოდ იმ სიტყვებზე, რომელსაც ყველა იტყვის და მოწყალეს, კაცთმოყვარეს, კეთილს, მშვიდს და ძალიან გულუხვს გიწოდებს. „განაბნია და მისცა გლახაკთა, და სიმართლე მისი ჰგიეს უკუნითი უკუნისამდე" (). ასეა სიმდიდრეც: როცა მას ფანტავ, ის უფრო საიმედოდ ინახება; ხოლო, როცა იკავებ და ჩაკეტავ, თავის მფლობელსაც კი ღუპავს. „განაბნია, — ნათქვამია, — და მისცა გლახაკთა", — ისმინე, რაც შემდეგ მოსდევს: „და სიმართლე მისი ჰგიეს უკუნითი უკუნისამდე". მან ერთ დღეში „განაბნია" სიმდიდრე, ხოლო „სიმართლე მისი ჰგიეს" ყველა საუკუნის განმავლობაში და უკვდავს ხდის მის შესახებ ხსოვნას.
ხედავ, რა ხსოვნა გრძელდება ყველა საუკუნის მანძილზე? ხედავ, რა ხსოვნას მოაქვთ დიდი და გამოუთქმელი სიკეთეები? ასეთი ნაგებობებით ვეცადოთ, დავტოვოთ ხსოვნა ჩვენი თავის შესახებ. ქვებისგან აშენებული ნაგებობები არათუ ვერ მოგვიტანს სარგებელს, არამედ, სამარცხვინო სვეტის მსგავსად, ჩვენს წინააღმდეგ იღაღადებს ხმამაღლა. როცა ამქვეყნიდან მივდივართ, ამ ნაგებობებისთვის ჩადენილ ცოდვებს ჩვენთან წავიღებთ, თავად ნაგებო...