ფსალმუნნი 7:13

„ფსალმუნი დავითისი, რომლითა აქო უფალი სიტყუათა მათთჳს ქუშისთა, ძისა იემენისთა.“ (ფსალმ 7:1).

„უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ, მაცხოვნე მე და ყოველთა მდევართა ჩემთაგან მიჴსენ მე.“ (ფსალმ 7:2).

1. ქუშის ერთგულება დავითის ჭირში

საჭირო იყო წმიდა წერილებისა და ისტორიული ამბების ცოდნა ისე ზედმიწევნით გვქონოდა, რომ მათი სწავლებისთვის უფრო ვრცელი სიტყვა აღარ დაგვჭირვებოდა; მაგრამ ვინაიდან ერთნი ამქვეყნიური საქმეებით არიან დაკავებულნი, სხვანი კი თავს უდებებას აძლევენ და ამ ამბებს ყურს არ უგდებენ, აუცილებელია სიტყვა უფრო გავავრცოთ და ფსალმუნის საგანზე ვილაპარაკოთ. მაგრამ ყურადღებით დაუგდეთ ყური. მაშ, რა არის ეს საგანი? „ფსალმუნი დავითისი, რომლითა აქო უფალი“ (ფსალმ 7:1). სხვა ვარიანტია: „ფსალმუნი უმეცრებისათვის, დავითისა“. <span...

...დ შევიცნობთ, რომ ეს ყოველივე მის მამაზეც ითქმის. რადგან სხვაგან წინასწარმეტყველი მასაც შეიარაღებულად წარმოგვიდგენს, როდესაც ამბობს: „არა თუ მოიქცეთ, მახჳლი მისი ლესულ არს, მშჳლდსა მისსა გარდაუცუამს და განუმზადებიეს იგი; და მის თანა განუმზადებიან ჭურნი სიკუდილისანი“ (ფსალმ 7:13–14). და კვლავ სხვაგან: „და შეიმოსა სიმართლე; ვითარცა ჭაჯუ-ჭური“ (ესაია 59:17). იხილე იგივე თვითხელმწიფებაც. როგორც იქ ამბობს: „მახჳლი მისი ლესულ არს“ (ფსალმ 7:13), არა სხვისი ბრძანებით, არამედ თვითონ თავისთავად; ასევე აქაც: „ისარნი შენნი ლესულ არიან, ძლიერო; ერნი შენ ქუეშე დაეცნენ, გულითა მტერნი მეუფისანი“ (ფსალმ 44:6).

შემდეგ, იმის საჩვენებლად, რომ ყოველივეს თავისთავად აღასრულებს, ამბობს: „და გიძღოდის შენ საკჳრველად მარჯუენე შენი“ (ფსალმ 44:5). ამბობს: მოქმედებას სხვაგანიდან კი არ იღებ...

...ნი დაჰსაჯე. და უკუეთუ შენთა სიტყუათა საშჯელისა თუალუხუავობასა ვერ განერი, ვითარ გაწერე ღმრთისა მართლმსაჯულობისაგან, რომელი-იგი უზეშთაეს არს ყოველთა სიმართლეთა და უცოდველობათა? ანუ სულგრძელებასა და თავს-დებასა მისსა შეურაცხ-ჰყოფა? მეცა ვიტყჳ, ვითარმედ სულგრძელ არს, არამედ "არა თუ მოვიქცეთ, მახჳლი მისი ლესულ არს" (ფსალ. 7:13).

მოციქულისაჲ: ვერ გიცნობიეს, რამეთუ სიტკბოებაჲ ღმრთისაჲ სინანულად მოგიყვანებს შენ, ხოლო სიფიცხლითა მაგით შენითა და შეუნანებელითა გულითა იუნჯებ თავისა შენისა რისხვასა დღესა მას რისხვისა და გამოჩინებისა და მართლმსაჯულებისა ღმრთისასა, რომელმან მიაგოს კაცად-კაცადსა საქმეთა მისთაებრ (2,4-6).

თარგმანი: ამისთჳს დროებს, ? რაჲთა, [რაჟამს-იგი სულგრძელებაჲ იჴუმიო ... ... უმეტესისა] შეურაცხ-ყოფისა, არამედ, რაჲთა მოიღო ? დროებაჲ და ჟამი სინანულისაჲ. ხოლო, უკუეთუ ესე შეურაცხ-ჰყო თჳთ მოიზიდავ თავისა შენისა რისხვასა სიფიცხითა მაგით შენითა. რამეთუ, ვინმცა იყო უფიცხესი მისსა, რომელი არცა სულგრძელებისაგან შეიკდემდეს, არცა რისხვისაგან შეიშინ...