ფსალმუნნი 9:6

„დასასრულსა, საიდუმლოთათჳს ძისათა, ფსალმუნი დავითისი“ (ფსალმ 9:1).

„აღგიარო შენ, უფალო, ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრველებაჲ შენი,“ (ფსალმ 9:2).

1. მადლიერება ჭირში და ღვთის საკვირველებათა თხრობა

ეს ფსალმუნი გრძელია. ესეც სულიწმინდის სიბრძნის ნიშანია. რადგან არც ყველა მოკლე შექმნა და არც ყველა სიგრძეში განავრცო, არამედ წიგნი ზომითაც გაამრავალფეროვნა: სიგრძით უდებებას აღვიძებს, სიმოკლით კი დაღლილობას ასვენებს. „აღგიარო შენ, უფალო, ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრველებაჲ შენი,“ (ფსალმ 9:2). აღსარების სახე ორგვარია. ან საკუთარი ცოდვების მხილებაა, ან ღმერთისადმი მადლიერება. აქ კი სწორედ მადლიერებას აღნიშნავს. <span...

...იცე, დამყარებულობა, სიმყარე და მუდმივობა, რაც მან საწინააღმდეგო დაპირისპირებითაც ცხადყო. რადგან, როცა თქვა: „ხოლო შენ, უფალო, უკუნისამდე ჰგიე“ (ფსალმ 101:13), შემდეგ დასძინა: „სახელები მათი აჰჴოცე უკუნისამდე და უკუნითი უკუნისამდე“ (ფსალმ 9:6). ამრიგად, როგორც ჯდომა არ არის სხეულებრივი, ასევე არც აღდგომაა; არამედ იქ სიმტკიცეა ნაგულისხმევი, აქ კი — სასჯელის მიმგებლობა და განმლეველი ძალა. ზოგჯერ კი ჯდომა განკითხვის მნიშვნელობასაც გამოხატავს, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „დაშჯედ საყდართა ზედა, მსაჯულო სიმართლისაო“ (ფსალმ 9:5); და დანიელი: „საყდარნი დაიდგნეს“ (დან 7:9) და „წარდგომილ იყვნეს წინაშე მისსა სამსჯავროს“ (დან 7:10).

არის სამეფო მნიშვნელობაც, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „საყდარი შენი, ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდე, კუერთხი განგებისა და კუერთხი სუფევისა შენისა“ (ფსალმ 44:7)....