ფსალმუნნი 9:5

„დასასრულსა, საიდუმლოთათჳს ძისათა, ფსალმუნი დავითისი“ (ფსალმ 9:1).

„აღგიარო შენ, უფალო, ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრველებაჲ შენი,“ (ფსალმ 9:2).

1. მადლიერება ჭირში და ღვთის საკვირველებათა თხრობა

ეს ფსალმუნი გრძელია. ესეც სულიწმინდის სიბრძნის ნიშანია. რადგან არც ყველა მოკლე შექმნა და არც ყველა სიგრძეში განავრცო, არამედ წიგნი ზომითაც გაამრავალფეროვნა: სიგრძით უდებებას აღვიძებს, სიმოკლით კი დაღლილობას ასვენებს. „აღგიარო შენ, უფალო, ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრველებაჲ შენი,“ (ფსალმ 9:2). აღსარების სახე ორგვარია. ან საკუთარი ცოდვების მხილებაა, ან ღმერთისადმი მადლიერება. აქ კი სწორედ მადლიერებას აღნიშნავს. <span...

...ამრიგად, როგორც ჯდომა არ არის სხეულებრივი, ასევე არც აღდგომაა; არამედ იქ სიმტკიცეა ნაგულისხმევი, აქ კი — სასჯელის მიმგებლობა და განმლეველი ძალა. ზოგჯერ კი ჯდომა განკითხვის მნიშვნელობასაც გამოხატავს, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „დაშჯედ საყდართა ზედა, მსაჯულო სიმართლისაო“ (ფსალმ 9:5); და დანიელი: „საყდარნი დაიდგნეს“ (დან 7:9) და „წარდგომილ იყვნეს წინაშე მისსა სამსჯავროს“ (დან 7:10).

არის სამეფო მნიშვნელობაც, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „საყდარი შენი, ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდე, კუერთხი განგებისა და კუერთხი სუფევისა შენისა“ (ფსალმ 44:7). აქედანვე ჩანს, რომ „დაჯედ მარჯუენით ჩემსა“ (ფსალმ 109:1) თანასწორ პატივს აჩვენებს. და რას ნიშნავს „რისხვითა შენითა“ (ფსალმ 7:7)? ესეც კვლავ ღვთისშესაფერისად უნდა გავიგოთ. რადგან ღმერთის რისხვ...

..., რას ამბობს? „ვიხილე უფალი მჯდომარე“ (ესაია 6:1). საყდარზე ჯდომა მუდამ სამსჯავროს სიმბოლოა, როგორც დავითი ამბობს: „დაშჯედ საყდართა ზედა, მსაჯულო სიმართლისაო“ (ფსალმ. 9:5). და დანიელიც: „საყდარნი დაიდგნეს“ და „დაჯდა სამსჯავრო“ (დან 7:9-10). ხოლო თვით უბრალოდ ჯდომა, წინასწარმეტყველის თქმით, სხვა რამის სიმბოლოა. კერძოდ, რისი? მტკიცის, მუდმივის, დამყარებულის, უცვალებლის, დაუსრულებლის, უსაზღვრო სიცოცხლისა. ამიტომ ამბობს: „რამეთუ შენ მჯდომარე ხარ საუკუნოდ, და ჩუენ წარწყმედილნი საუკუნოდ“ (ბარუქ 3:3). შენ, ამბობს იგი, ჰგიე, არსებობ, ცოცხლობ და მარად იმავე ხარ. ხოლო რომ იგი სავარძელზე არ ლაპარაკობდა, ეს დაპირისპირებამ ცხადყო....