სახარებაჲ იოვანესი 15:9

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ამას ადგილსა კუალად კაცობრივ იტყჳს სიტყუასა, რომელი კაცთა შორის ფრიადისა სიყუარულისა სახე არს, რამეთუ რომელმან-იგი სიკუდილი თავს-იდვა, და რომელნი-ესე მონა და მტერ ვიყვენით და მბრძოლ, და მან ესეოდენსა პატივსა ღირს-მყვნა და ზეცად აღმიყვანნა, რაჲმცა იყო რიცხჳ მისისა სიყუარულისაჲ? ესრეთ უკუე ეტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან მიყუართ, ნუღარა გეშინინ. და ვინაჲთგან მამასა ჰნებავს, რაჲთა ნაყოფიერ იქმნნეთ, ნუ ჰზრუნავთ. ხოლო კუალად, რაჲთა არა უდებ იქმნენ სრულიად, ამისთჳს ჰრქუა მათ:

...პავლე იტყჳს: „ესრეთ შემიყუარნა ჩუენ, რამეთუ მისცა თავი თჳსი ჩუენთჳს“, (ეფეს. 5,2) და ვითარმედ: „თავი თჳსი დაიკნინა და ხატი მონებისაჲ მოიღო“. (ფილიპ. 2,7) და კუალად თავადი იტყჳს: „ვითარცა შემიყუარა მე მამამან, ეგრეთვე შეგიყუარენ თქუენ“. (იოან. 15,9)

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მადიდე მე, მამაო, თავისა შენისა თანა დიდებითა მით, რომელი მაქუნდა შენ მიერ უწინარეს სოფლისა ყოფისა“ (17,5).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: კაცთა შორის არა გაქუნდა დიდებაჲ სამოსლისა მის-თჳს კაცებისა, არამედ ღმრთისა მიერ ითხოვ დიდებასა? რაჲ არს უკუე სიტყუაჲ ესე? არამედ გულისხმა-ყავთ, ვითარმედ განგებულებისა მისისათჳს არს სიტყუაჲ ესე, რამეთუ არღა დიდებულ იყო ბუნებაჲ იგი ჴორცთაჲ, არცა აქუნდა უხრწნელებაჲ, არცა ზიარებულ იყო საყდარსა მას სამეუფოსა. ამისთჳსცა არა თქუა, თუ: ქუეყანასა ზედა მადიდე, არამედ: შენ თანაო.

სწავლაჲ პ სიმდიდრისათჳს და სიგლახაკისა

ესევითარი უკუე დიდებაჲ ჩუენცა ვპოვოთ საზომისაებრ ჩუენისა, უკუეთუ ვიღუაწოთ. ამისთჳსცა მოციქული იტყჳს: „უკუეთუ მის თანა ვივნოთ, მის თანაცა ვიდიდნეთ“. (რომ. 8,17) ხოლო ჩუენ ბევრეულთა ცრემლთა ღირს ვართ, რომელთა წინაგჳც ესეოდენი დიდებაჲ, და ჩ...