თარგმანი: უსაკუთრეს არს, რაჲთა ესრეთ სთქუა: ხოლო მნებავს თქუენი უწყებაჲ; რამეთუ აწინდელი ესე ადგილი თავი არს სიტყჳსაჲ. ვინაჲთგან ზემო აქნა გარდასრულთა მცნებათა შეკრძალვისათჳს, ხოლო აწ ახალსა იწყებს სწავლასა.
1 კორინთელთა მიმართ 11:3
2. იმისთვის გაქებთ, ძმანო, რომ ჩემი ყველაფერი გახსოვთ და, როგორც გადმოგეცით, ისე ინახავთ გადმოცემას.3. ისიც მინდა გაუწყოთ, რომ ყოველი კაცის თავი ქრისტეა, ქალის თავი - კაცი, ხოლო ქრისტეს თავი - ღმერთი.4. ყოველი კაცი, რომელიც თავდაბურული ლოცულობს ან წინასწარმეტყველებს, თავს ირცხვენს.
1 კორინთელთა მიმართ თავი 113. ისიც მინდა გაუწყოთ, რომ ყოველი კაცის თავი ქრისტეა, ქალის თავი - კაცი, ხოლო ქრისტეს თავი - ღმერთი.
თავი ვ̂. რაჲთა არა ვეზიარებოდით ეშმაკთა, და რაჲთა არა ვერიდებოდით სყიდად, რაჲ გჳჴმდეს; და თუ ვითარითა სახითა ჯერ-არს დგომაჲ ლოცვასა შინა გინა მარხვასა, მამათაჲ ანუ დედათაჲ
მოციქულისაჲ: და მნებავს თქუენი უწყებაჲ (11,3).:
თესალონიკელთა მიმართ II ეპისტოლე — ჰომილია 5
5. შინაურთა სულიერი წინამძღვრობა და მოვლა:
სრულად ნახვა...ევრდომთაგან მოდის, სათნოება კი თვით მმართველის წარმატებაა.
თუ დიდ პატივს მიიღებ, ეს შენთვის არაფერია; რადგან იგი სხვებისგან მიიღე; ხოლო თუ დიდი სათნოებით ბრწყინავ, ეს მთლიანად შენია. შენზეა ნათქვამი: „თავ დედაკაცისა - ქმარი“ (); მაშ, თავმა დანარჩენი სხეული მოაწესრიგოს. ნუთუ ვერ ხედავ, რომ თავი დანარჩენ სხეულზე იმდენად ადგილით კი არ აღმატებულობს, რამდენადაც ზრუნვით — როგორც მესაჭე, მთელ სხეულს მართავს? რადგან თავშია როგორც სხეულის, ისე სულის თვალები; იქიდან მოდის განჭვრეტის უნარი და იქიდანვე მმართველი ძალა. და დანარჩენი სხეული მსახურებისთვის არის განწესებული, თავად თავი კი ბრძანებისთვის არის დადგენილი. ყველა გრძნობა იქიდან იღებს დასაბამსა და წყაროს; ხმის ორგანოებიც, მხედველობის უნარიც, ყნოსვაც და მთელი შეხებაც იქიდან აღემართება; რადგან ნერვებისა და ძვლების ფესვიც იქიდან არის შემდგარი. ხედავ, რომ ზრუნვით უფრო მეტად აღმატებულობს, ვიდრე პატივით? ასე ვმართავდეთ ჩვენც ც...
საუბარი 66. „მოეახლნეს დღენი ისრაელისანი სიკუდილისა" (დაბ 47:29-31)
2. იაკობის კურთხევა ეფრემისა და მანასესი (48:1-12):
სრულად ნახვა...ნნი თაყუანის-ცემად შენდა ქუეყანასა ზედა?"** (). მაგრამ, შესაძლოა, ვინმე იტყვის: როგორ აღსრულდა სიზმარი, როცა იოსების დედა ადრე გარდაიცვალა და ძეს არ თაყვანისცა? მაგრამ წერილი ჩვეულებისამებრ უმთავრესით მთელს აღნიშნავს. ვინაიდან „თავ დედაკაცისა ქმარი" არის () და, ამასთანავე, ნათქვამია: „და შეეყოს ცოლსა თვისსა" (), ეს ორი ერთ ხორცს შეადგენს; ამიტომ, რაკი თავი მოდრკა, ცხადია, მთელი სხეულიც თავს მიჰყვება. თუ მამამ ეს გააკეთა, მით უფრო გააკეთებდა ამას დედა, სიცოცხლეს რომ არ წარეტაცა სიკვდილს. „და თაყუანის-სცა წუერსა ზედა კუერთხისა მისისასა". ამიტომ პავლემაც თქვა: „სარწმუნოებით იაკობმან, მო-რაჲ-კუდებოდა, თჳთოეულად ძენი იოსებისნი აკურთხნა და თაყუანის-სცა წუერსა ზედა კუერთხისა მისისასა" (). ხედავ, რომ ეს თავადაც იაკობმა რწმენით გააკეთა, წინასწარ ჭვრეტდა რა, რომ მისი თესლისგან შობილი სამეფო მოდგმისა იქნებოდა? შემდეგ, როცა იაკობმა ძეს თავისი სურვილი ამცნო, ცოტა ხნის შემდეგ, ამბობს წერილი, იოსებმა გაიგო, რომ მამამისი უძლურდება, საფლავის კართან დგას და უკვე სიცოცხლის აღსასრულის ჟამი უახლოვდ...