თარგმანი: ამას იტყჳს, ვითარმედ: ნუ განეყენებინ ქმარი ცოლისაგან, რაჟამს ერთბამად იყვნენ, რაჲთა არა მიეცეს სიძვისა მიზეზი. ხოლო მე ვიხილენ ვიეთნიმე უგუნურნი, რომელთა დააყენნეს ვიეთნიმე, რომელთა ენება ცოლთა თჳსთა ღმრთისათჳს დატევებაჲ და მონაზონ ყოფაჲ, და მოიღეს სიტყუაჲ ესე მოციქულისაჲ მათისა უგუნურებისა მოწამედ, და ვერ გულისჴმა-ყვეს, ვითარმედ მოციქული სხჳსა პირისათჳს იტყვს ამას, რამეთუ, ვინაჲთგან იყვნეს ვიეთნიმე კორინთეს შინა, რომელ თჳნიერ მეუღლეთა მათთა განზრახვისა განეყენნიან მათ ჟამ რავდენმე და კუალად მივიდიან, და ესრეთ, ოდესმე მივიდოდიან და ოდესმე —არა. და იქმნებოდა საქმე ესე მიზეზ მეუღლეთა მათთა მრუშებისა. ხოლო ცნა ესე მოციქულმან და ამისთჳს ეტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან მეუღლენი გისხენ თქუენ და არა სრულიად დაუტეობთ მათ ღმრთისათჳს, ბარე მიზეზ მრუშებისა ნუ ექმნებით. ნუცა განეშორებით ურთიერთას ჟამ რავდენმე, არამედ ოდეს იყოს ჟამი მარხვისა და ლოცვისაჲ, მაშინ მეუღლისაცა განზრახვითა განეყენენით მოცალენისათჳს და კუალად ურთიერთას შეეყვენით, რაჲთა არა განგცადნეს თქუენ ეშმაკმან სიძვითა უთმინოებისა თქუენისათჳს. რამეთუ გამოაჩინა, ვითარმედ ესეცა...
1 კორინთელთა მიმართ 7:5
მოციქულისაჲ: ხოლო რომლისათჳს-იგი მოსწერეთ ჩემდა, კეთილ არს კაცისა დედაკაცისა შე-ვე-არა-ხებაჲ (7,1).
თარგმანი: ვინაჲთგან კორინთელთა მიუწერეს მოციქულსა, "უკუეთუ ჯერ-არსა განყენებაჲ ცოლთაგან ანუ არა?" — ამისთჳს მიუწერს, ვითარმედ: უმაღლეს ცოლიერებისასა და უსრულეს ქალწულებაჲ არს; ხოლო უძლურებისათჳს და შემწედ უძლურებისა სჯულიერივე საქმე არს, რაჲთა ესუას კაცსა ცოლი, შჯულიერითა წესითა ხუედრებული მისდა.
მოციქულისაჲ: ხოლო სიძვისათჳს კაცად-კაცადსა თჳსი ცოლი ესჳნ და თითოეულსა თჳსი ქმარი ესჳნ (7,2).
თარგმანი: ვინაჲთგან შენდობით განუწესა ქორწინებაჲ, აწ მიზეზსაცა დაჰრთავს, ვითარმედ: ამისთჳს ბრძანებულ იქმნა მეუღლებაჲ, რაჲთა არა სიძვასა ვინმე შთავარდეს წინადაუდგომელობითა ჴორცთა ბრძოლისაჲთა.
მოციქულისაჲ: ცოლსა ქმარი იგი თანანადებსა პატივსა მისცემდინ; ეგრეთცა ცოლი — ქმარსა (7,3).
თარგმანი: თანანადებობასა საქმისასა ვითარცა შჯულად დაუდებს, ხოლო თუ რაჲ არს პატივი იგი, შემდგომითა სიტყჳთა თარგმნის.
მოციქულისაჲ:...
...არავითარ შემთხვევაში; ეს ხომ მწვალებელთა საქმეა; არამედ იმიტომ ამბობს, რომ სურს, იგი ამიერიდან სულიერ საქმეებში იყოს დაკავებული და სათნოებისკენ გადაინაცვლოს. რადგან ქორწინება უწმინდურება კი არა, მოუცლელობაა; ამიტომაც, როცა ამბობს: „რაჲთა მოიცალოთ ლოცვად და მარხვად" (), არ ამბობს, რომ უნდა განიწმინდონ. რადგან ქორწინება მართლაც დიდი მოუცლელობის მიზეზია. ამიტომ, თუ ამისათვის არ ქორწინდები, რათა ღმრთის შიშისთვის მოიცალო, მაგრამ არ იცლი, რომ მთელი ზრუნვა უცხოთა და წმინდანთა მიმართ გამოიჩინო, ამ საქმიდან შენთვის არავითარი სარგებელი არ არის. მაშ, როცა ამას არ აკეთებ, უფრო ისე გამოდის, თითქოს თვით საქმეს გმობდე და ამიტომ განერიდე ქორწინებას. ასევე ქალწულიც, რომელიც სიზუსტით არ აცვამს საკუთარ თავს ჯვარს, ქორწინებას ისე განეშორა, თითქოს იგი ბილწად და უწმინდურად დაეგმოს.
ხედავ, რომ სტუმართმოყვარეობას გულისხმობს და არა უბრალო კეთილგანწყობას, არამედ იმას, რომელიც მოშურნეობით, მხიარული განზრახვითა და გულმოდგინებით აღ...
...მაგრამ ამ სიტყვების თქმა არ მრცხვენია; რადგან არც პავლეს შერცხვა, როცა ამბობდა: „ნუ განეშორებით ურთიერთას, გარნა თუ შეთქუმით რაჲმე, ჟამ რაოდენმე, რაჲთა მოიცალოთ ლოცვად და მარხვად; და კუალად ურთიერთასვე იყვენით, რაჲთა არა განგცადნეს თქუენ ეშმაკმან უთმინოებითა თქუენითა.“ (), რაც ამაზე უფრო სამარცხვინოდ ჩანს; მაგრამ მას არ შერცხვა. რადგან იგი სიტყვებს კი არ უყურებდა, არამედ იმ საქმეებს, რომლებიც ამ სიტყვებით აღესრულებოდა. ამიტომ, როცა ვაჟი გაიზრდება, ჯარში წასვლამდე, სხვა ცხოვრების დაწყებამდე, ქორწინების საქმეებზე იზრუნე. და თუ იგი დაინახავს, რომ მალე მოუყვან საცოლეს და შუალედური დრო მცირეა, შეძლებს ალს გაუძლოს; მაგრამ თუ გაიაზრებს, რომ შენ უდებ ხარ, აყოვნებ და იცდი, მაშინ მრავალ გზას იპოვის და, როცა ბოლოს ქორწინებას გაუმართავ, დროის სიგრძის გამო სასოწარკვეთილი სწრაფად გადაიჩეხება სიძვისკენ.
მაგრამ ვაი! ბოროტებათა ფესვი აქაც ვერცხლისმოყვარეობაა. რადგან არავის ადარდებს, როგორ გახდეს ვაჟი უმანკო, როგორ გახდეს ლმობიერ...
...ითა"** (). და მოციქულთა შესახებაც ნათქვამია: „და ლოცვითა და მარხვითა შეჰვედრნეს იგინი უფალსა, რომლისაცა მიმართ ჰრწმენა" (). და კიდევ ამბობს მოციქული: „ნუ განეშორებით ურთიერთას, გარნა თუ... ლოცვად და მარხვად" (). ხედავ, როგორ სჭირდება მარხვას ლოცვის თანამოქმედება? და ლოცვებიც ყურადღებით განსაკუთრებით მარხვის დროს აღესრულება, რადგან მაშინ სული მსუბუქია, არაფერი ამძიმებს მას და არ ჩაგრავს სიამოვნებათა დამღუპველი ტვირთით. ლოცვა — დიდი იარაღია, დიდი დაცვა, დიდი საუნჯე, დიდი ნავსადგური, უსაფრთხო თავშესაფარი: ოღონდ ფხიზელი სულითა და შეკრებილი ზრახვებით მივუდგეთ უფალს, ჩვენი ცხონების მტრისთვის არანაირი მისადგომი არ მივცეთ. რადგან მან იცის, რომ ამ დროს, ჩვენთვის საჭირო (საცხონებელ) საგნებზე საუბრით, თავიანთი ცოდვების აღიარებითა და ჭრილობების ექიმისთვის ჩვენებით, ადამიანებს შეუძლიათ სრული განკურნება მიიღონ, ამიტომ განსაკუთრებით ამ დროს გვესხმის თავს და ყველაფერს აკეთებს, რომ დაგვამხოს და უზრუნველობაში ჩაგვაგდოს. ამიტომ, გევედრებით, ვიყოთ ფხიზლად და, ეშმაკის ვერაგობის ცოდნით, განსაკუთრებით ამ დროს ვეცადოთ მისი მოგერიება ისე, თითქოს ჩვენს თვალწი...