1 ტიმოთეს მიმართ 5:17

„ხოლო ქურივთა ჭაბუკთა განეშორე, რამეთუ რაჟამს დაიმღერნიან ქრისტესნი იგი, ქორწინების უნებნ. აქუს მათ საშჯელი, რამეთუ პირველი იგი სარწმუნოებაჲ შეურაცხ-ყვეს. და ამას თანა უქმობასა ისწავებენ და მიმოსლვასა სახლითი სახლად, არა ხოლო უქმობასა, არამედ სიჩქურესა და გამოწულილვასა და იტყჳედ უჯეროსა. მნებავს უკუე ჭაბუკთა ქორწინებაჲ, შვილთა სხმაჲ, სახლისა პყრობაჲ და არცა ერთისა მიზეზისა ცემად მჴდომსა ადგილად გინებისა. რამეთუ აწვე ვინმე გარდაიქცეს შედგომად ეშმაკისა.“ (1 ტიმ 5:11–15).

1. ახალგაზრდა ქვრივთა ქორწინება და ეკლესიის ზრუნვა

პავლემ ქვრივების შესახებ ვრცელი სიტყვა წარმოთქვა, მათი ასაკიც განსაზღვრა, როცა თქვა: „ქურივადმცა შერაცხილ არს ნუ უნაკლულესი სამეოცისა წლისაჲ“ (1 ტიმ 5:9), და ქვრივის თვისებაც გვასწავლა, როცა თქვა: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა“ (1 ტიმ 5:10). აქ კი კვლავ ამბობს:...

...ქსოვა. ხოლო რომ ესეც საქმეა, მოისმინე, რას ამბობს ქრისტე მოციქულებზე: „ღირს არს მუშაკი სასყიდლისა თჳსისა“ (ლუკ 10:7). და პავლეც ამბობს: „უფროჲს ხოლო რომელნი შურებოდიან სიტყჳთა და მოძღურებითა“ (1 ტიმ 5:17). ხოლო ეს საქმე რომ არ ყოფილიყო, შრომა როგორ ექნებოდა? რადგან რა არის ამ საქმეზე უფრო პატივსაცემი? და რა არის უფრო სასარგებლო? იგი ყველა ხელობაზე მაღლა დგას.

მაშ, რა საქმეა ის, რომელსაც მეუფეს ეუბნება? ეს საგალობელი, ეს წინასწარმეტყველება. და არ უთქვამს, რომელ მეფეს ეუბნებოდა; ამით ცხადყო, რომ ყოველთა ღმერთს მიმართავდა. რადგან როცა სპარსელთა მეფეს ვახსენებთ, უბრალოდ „მეფეს“ კი არ ვუწოდებთ, არამედ „სპარსელთა მეფეს“ ვამბობთ; ასევე — სომეხთა მეფეზეც. ხოლო როცა ჩვენს მეფეს ვახსენებთ, დამატება აღარ გვჭირდება და საკმარისად მიგვაჩნია ვ...

...:3). ამრიგად ქრისტემ მორჩილს ყოველგვარი საბაბი წაართვა.

ხოლო პავლე ტიმოთესადმი წერისასაც ამბობდა: „რომელნი კეთილად ძღოდიან ხუცესნი, ორის ნაწილის პატივის ღირს იყვნედ, უფროჲს ხოლო რომელნი შურებოდიან სიტყჳთა და მოძღურებითა." (1 ტიმ 5:17). ებრაელთა მიმართაც წერისას ამბობდა: „დაემორჩილენით წინამძღუართა თქუენთა და ერჩდით მათ" (ებრ 13:17); და აქაც კვლავ: „ხოლო გლოცავთ თქუენ, ძმანო, იცნითმცა მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ" (1 თეს 5:12). რადგან, როცა თქვა: „აღაშენებდით ურთიერთსა" (1 თეს 5:11), რათა არ ეფიქრათ, რომ მორწმუნეები მოძღვართა ღირსებამდე აიყვანა, ესეც დაურთო, თითქოს ამბობდა: თქვენც მოგეცით ნება, ერთმანეთი აღაშენოთ, რადგან შეუძლებელია მოძღვარმა ყოველივე თქვას. ამბობს: „მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ და მასწავლელნი იგი თქუენნი" (...