...ეტი მზრუნველობის ღირსი გახდება ზეგარდამო, თუ თავადაც სათნო იქნება. მაშ, რას ნიშნავს: „ერჩდა ჴმასა ჩემსა და დაიმარხა მცნებანი ჩემნი და ბრძანებანი ჩემნი და სჯულნი ჩემნი"? როცა ვუთხარი: „გამოვედ ქუეყანისაგან შენისა, და ნათესავისაგან შენისა და სახლისაგან მამისა შენისა და მოვედ ქუეყანად, რომელიცა გიჩუენო შენ" (), — მან ყოველივე, რაც ხელთ ჰქონდა, მიატოვა და უცნობისკენ გაეშურა, სულით არ შერყეულა, არ დაყოვნდა, არამედ სრული მზადყოფნით ჩემი ბრძანება შეასრულა და ჩემს ხმას დაემორჩილა. შემდეგ, რაღაც ბუნებაზე აღმატებულს ვჰპირდებოდი, როცა მისი ასაკიც აღარ აძლევდა იმედს, და არც თავად, არც დედაშენი — ვერც ერთი ვერ შობდა; მაგრამ, როცა ჩემგან ესმოდა, რომ მისი შთამომავლობა ისე გამრავლდებოდა, რომ მთელ ქვეყანას აავსებდა, — მაშინაც არ შეშფოთებულა ფიქრით, არამედ ირწმუნა. და ეს მას სიმართლედ შეერაცხა, რადგან ჩემი ძალა რომ ირწმუნა და ჩემს აღთქმებს მიენდო, ადამიანური უძლურების ზემოთ აღიმაღლა. შენი შობის შემდეგ კი, როცა დედაშენმა იწყინა ისმაელზე, მხევლისგან შობილზე, და სურდა იგი აგარითურთ სახლიდან გაეძევებინა, რათა შენთან საერთო არაფერი ჰქონოდა, — მამამთავარი, თუმცა მამობრივი სიყვარულით მისადმიც გარკვეულ მიდრეკილებას გრძნობდა, მაგრამ ჩემგან ბრძანება რომ მოი...
დაბადება 12:1
განმარტებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის
...ათნოებამ და მშობლებისადმი სიყვარულმა მამაც წამოყოლებას აიძულა.
როცა ხარანში მივიდნენ, იქ კარავი აღმართეს. ხოლო თარას სიკვდილის შემდეგ (ასე ერქვა მის მამას), ღმერთი კვლავ ბრძანებს იქიდან გამოსვლას. „გამოვედ, — ეუბნება, — ქუეყანისაგან შენისა, და ნათესავისაგან შენისა... და მოვედ ქუეყანად, რომელიცა გიჩუენო შენ" (). ვინაიდან მთელ ოჯახთან ერთად ხარანში გადასახლდა, ბრძანების გამცემი, იქიდან გამოსვლას რომ უბრძანებს, დასძენს: „ქუეყანისაგან შენისა და ნათესავისაგან შენისა", ამით აჩვენებს, რომ სურს, მარტო აღასრულოს მგზაურობა და თან არ წაიყვანოს არც ძმა, ანუ ნაქორი, და არავინ სხვა. „ქუეყანისაგან შენისა", — უთხრა ღმერთმა, — იმიტომ, რომ იქ არცთუ მცირე ხნის ცხოვრებით იმ მიწაზე საცხოვრებელი მოეწყოთ, თითქოს უკვე საკუთარ სამშობლოში. და, თუმცა ჯერ კიდევ მშობლებს დასტიროდა, თუმცა მაშინ მგზაურობა ბევრ სიძნელესა და უხერხულობას წარმოადგენდა, მაინც დიდი მოშურნეობით იჩქარა უფლის ბრძანების აღსრულებისკენ, ისიც კი არ იცოდა, სად დამთავრდებოდა მისი მგზაურობა. მართლაც, უფალმა არ უთხრა: წადი ამა თუ იმ მიწაზე, არამედ — „რომელიცა გიჩუენო შენ". და მიუხედავად იმისა, რომ ბრძანება ასე განუსაზღვრელი იყო, მან, არაფრის გამოკვლევის გარეშე, აღასრულა ნაბრძანები. თა...
...ანვიხილავთ. ხედავ, როგორ მართალმა, მოისმინა რა სიტყვები: „თესლსა შენსა მივსცე ქუეყანა ესე", არ დამშვიდდა ერთ ადგილას, არამედ აქედან იქ, იქიდან კვლავ სხვა ადგილზე გადავიდა? მაგრამ აი, უდაბნოდანაც კვლავ განდევნილია, არა ადამიანების მიერ, არამედ უკიდურესობითა და შიმშილით. „და იქმნა სიყმილი ქუეყანასა ზედა" (). ისმინონ ეს იმათ, ვინც დაუფიქრებლად და გაუაზრებლად ამბობს და განმარტავს, რომ, თითქოს ამისა და ამისის მოსვლით შიმშილი დამდგარა და, თითქოს ამისა და ამისის გამოჩენისთანავე ეს და ეს მოხდა. აი, მართლის თანდასწრებითაც შიმშილი მოხდა, და ძლიერი შიმშილი, მაგრამ მართალი არ შეშფოთდა, ადამიანურ სისუსტეს არ დაემორჩილა და შიმშილი თავის ყოფნას არ მიაწერა. მაგრამ, როცა დაინახა, რომ ბუნება ძალას ჰკარგავს და შიმშილი ძლიერდება, „შთავიდა, — ნათქვამია, — ეგჳპტედ აბრაამ მსხემობად მუნ, რამეთუ განძლიერდა სიყმილი ქუეყანასა ზედა".
4. აბრაამის შიში და სარასადმი თხოვნა (12:11-13)
შეხედე, როგორ ფართოვდებოდა მართლის ასპარეზი. უფალი ისე აწყობდა, რომ ის მოძღვარი გამხდარიყო არამხოლოდ პალესტინის მცხოვრებთათვის, არამედ ეგვიპტელთათვისაც, და ყველასთვის თავისი სათნოების ნათელი გამოევლინა. როგორც რაღაც მნათობი, ქალდეის მიწაში დამალული და ფარული, ღმერთმა იქ...