...ა თუ უნაყოფო, ჩუენ ვინაჲთგან დავსთესოთ, სასყიდელსა შრომისასა მოვიღებთ უფლისა მიერ, რამეთუ „თითოეულმან თჳსი სასყიდელი მიიღოს თჳსისა შრომისაებრ“, ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: „შენ, ძეო კაცისაო, ეწამე ერსა ამას, უკუეთუ ისმინონ და უკუეთუ გულისხმა-ყონ“. გარნა დაღაცათუ ესრეთ არს, დაშრომაჲ ჩუენი არა უსასყიდლო არს. არამედ ჩუენ რაჟამს ვიხილოთ, ვითარმედ საქმე თქუენი არა წარემართების, სულთ-ვითქუამთ, ვითარცა იგინივე მუშაკნი, რამეთუ ესე არს მოწყალებაჲ მოძღურისა და მამისაჲ; რამეთუ მოსესცა ჰრქუა ღმერთმან, ვითარმედ: „აღვჰჴოცო ერი ესე და გყო შენ ნათესავად დიდად“, ხოლო მან ნეტარმან არა თავს-იდვა, არამედ აღირჩია წარწყმედაჲ მათ თანა, ანუ ცხორებაჲ მათ თანა, რომელნი ერთგზის მიეცნეს მას. ესევითარი ჯერ-არს, რაჲთა იყოს წინამძღუარი სულთაჲ. ხოლო ამას ვიტყჳ ყოველსა, რაჲთა განვეკრძალნეთ კეთილისა საქმესა ქმნად, რაჲთა ესრეთ შეუძლოთ სიღრმესა მასცა გულისხმის-ყოფისასა მიწდომად, რამეთუ ვნებანი დააბნელებენ თუალთა სულისათა და გონებასა შეაშფოთებენ. ხოლო ისმინეთ, რაჲ-ესე დღეს აღმოვიკითხეთ:
1. მითხრა: ადამის ძევ! დადექ ფეხზე, უნდა გელაპარაკო!2. შემოვიდა ჩემში სული, როცა მელაპარაკებოდა, და ფეხზე დამაყენა, და მესმოდა მისი, ვინც მელაპარაკებოდა.3. მითხრა: ადამის ძევ! მიგავლინებ ისრაელიანებთან, მოჯანყე ხალხთან, რომლებიც მიჯანყდებიან მე; მცოდავენ ისინი და მათი მამა-პაპა დღევანდლამდე.4. ურცხვი და ჯიუტი შვილები არიან, მათთან გგზავნი, რომ უთხრა: ასე ამბობს უფალი ღმერთი.5. გინდ მოგისმინონ, გინდ არ მოგისმინონ, რადგან ურჩნი არიან, ეცოდინებათ მაინც, რომ წინასწარმეტყველი იყო მათ შორის.6. შენ კი, ადამის ძევ, ნუ გეშინია მათი და მათი სიტყვები ნუ შეგაშინებს, თუმცა ეკლად და ძეძვად გექცევიან და მორიელებზე იჯდები; მათი სიტყვები ნუ შეგაშინებს და მათი სახე ნუ დაგაფრთხობს; რადგან ურჩი მოდგმაა.7. უთხარი ჩემი სიტყვები, გინდ მოისმინონ, გინდ ნუ მოისმენენ, რადგან ურჩნი არიან.8. შენ კი, ადამის ძევ, ისმინე, რასაც გეუბნები: ნუ იქნები ურჩი, როგორიც ეს ურჩი მოდგმაა; გააღე პირი და შეჭამე, რასაც მოგცემ.9. და მე ვიხილე, აჰა, ხელია გამოწვდილი ჩემსკენ და, აჰა, წიგნის გრაგნილია მასში.10. გაშალა ჩემს წინ და, აჰა, დაწერილია ორივე მხარეს; სწერია: გოდება, მოთქმა და ვაი.