თარგმანი: ძირითურთ აღმოჰფხურის ვეცხლისმოყუარებასა, რამეთუ არა-მიღებაჲ ვეცხლისა და ოქროჲსაჲ ნუ-უკუე და ოდესმე ამისგან იყვის, რომელ არავინ მოგუცემდის. არამედ ესე არს სრული სათნოებაჲ, რაჲთა სრულიად მოვისპოთ გულისთქუმაჲ საჴმართმოყუარებისაჲ; რამეთუ უკუეთუ გულისთქუმაჲ გუაქუნდეს, იგი მიუდგების და შობს მოხუეჭასა და ანგაჰრებასა. ამის ყოვლისაჲ სახე გჳჩუენა მოციქულმან, რამეთუ არა ხოლო თჳთ არავისისა სიმდიდრისა მიმართ გული-უთქუმიდა, არამედ თჳსითა ჴელთსაქმრითა ზრდიდა თავსაცა თჳსსა და სხუათა უძლურებისა შესაწევნელ ჰყოფდა მუშაკობასა თჳსსა; რაჲთა ჩუენცა ვისწავოთ, რომელთა შრომაჲ ძალ-გუედვას, გამოზრდაჲ უძლურთაჲ ნამუშაკევითა ჩუენითა. სადა არიან, რომელნი სულიერსა ოდენ მოღუაწებასა საქმედ ჴელთა კმა-იყოფენ; იხილედ და თქუედ: ნუ-უკუე მარხვაჲ ანუ ლოცვაჲ იშრომებისა ჴელითა? არამედ მას თანა საძიებელ არს საქმე ჴელთაჲ გამოსაზრდელად თავისა თჳსისა და ქველისმოქმედებად გლახაკთა
მოციქულთა საქმეები 20:35
...ხჳდოდით შუენიერად გარეშეთა მათ მიმართ“** (). რის გამო? ალბათ ჯერ კიდევ არაფერი ამგვარი არ მომხდარიყო; რადგან სხვაგანაც, როცა არიგებდა, ამბობდა: „ნეტარ არს მიცემაჲ უფროჲს მოღებისა.“ (). ხოლო სიტყვები „რაჲთა ხჳდოდით შუენიერად“ () უწესობას არ ეხება; ამიტომაც დაურთო: „და ნურარაჲ ვის გიჴმნ.“ ().
აქ კი სხვა აუცილებლობასაც აყენებს: ყველასთან კეთილისა და კარგი საქმის კეთებას; რადგან შემდეგ ამბობს: „ხოლო თქუენ, ძმანო, ნუ გეწყინების კეთილის ყოფად.“ (). რადგან ვინც უქმადაა და შეუძლია შრომა, აუცილებლად სხვის საქმეში ჩარევის მოყვარული ხდება. მოწყალება კი მხოლოდ მათთვის არის მიცემული, ვინც ხელთა შრომით საკუთარ თავს ვერ შეეწევა, ან მათთვის, ვინც ასწავლის და მთლიანად სწავლების სიტყვით არის დაკავებული...
...ხედავ, როგორ დიდ გულმოდგინებას იჩენს ამისთვის და სხვაგანაც ამბობს, როცა ეფესელებს ესაუბრებოდა: „თქუენ თჳთ უწყით, რამეთუ საჴმარსა მას ჩემსა და რომელნი იყვნეს ჩემ თანა, ჴელნი ესე ჩემნი ჰმსახურებდეს“ (); და კვლავ: „ნეტარ არს მიცემაჲ უფროჲს მოღებისა“ (). „ალექსანდრე მჭედელმან მრავალი ბოროტი შემაჩუენა მე“ (). „მიაგოს მას უფალმან საქმეთა მისთაებრ“ (). აქ კვლავ განსაცდელს იხსენებს, არა უბრალოდ იმიტომ, რომ მისი ცილისწამება ან დადანაშაულება სურს, არამედ რათა მოწაფე ბრძოლებისთვის შეამზადოს, რომ მამაცურად იტვირთოს; თუნდაც განსაცდელთა მომტანნი მდაბიოები იყვნენ, თუნდაც არარაობანი, თუნდაც უპატიოები, ამბობს, ყველაფერი მამაცურად უნდა ვიტვირთოთ. რადგან ვინც ვინმე დიდი კაცისგან იტანჯა, არამცირე პატივის განცდა აქვს - მჩაგვრელის აღმატებულება; ხოლო ვინც მდაბიოსა და განდევნილისგან იტანჯა, უფრო დიდ მწუხარებას განიცდის....
...** (). ის სიტყვები, მაშ, ყველა სულიწმინდით წარმოთქვა, ხოლო ეს, რასაც ახლა ამბობს, ღმერთისგან ცხადადაც მოისმინა; ისევე, როგორც ის სიტყვა, რომელსაც ეფესელ ხუცესებთან საუბრისას ამბობდა: „ნეტარ არს მიცემაჲ უფროჲს მოღებისა.“ (), დაუწერელ და დუმილით შემონახულ სიტყვად ჰქონდა მოსმენილი. მაშ, ვნახოთ, ახლა რას ამბობს. რადგან ამბობს: „ხოლო ამას გეტყჳ თქუენ სიტყჳთა უფლისაჲთა, ვითარმედ ჩუენ, ცხოველნი ესე, რომელ დაშთომილ ვიყვნეთ მოსლვასა მას უფლისასა, ვერ მივეწინეთ შესუენებულთა მათ, რამეთუ თავადი უფალი ბრძანებითა და ჴმითა ანგელოზთ მთავრისაჲთა და საყჳრითა ღმრთისაჲთა გარდამოჴდეს ზეცით“ ().
ამასვე მაშინ ქრისტეც ამბობს: „და ძალნი ცათანი შეიძრნენ.“ (). რატომ არის საყვირით? სინას მთაზეც ხომ ამას ვხედავთ, და ანგელოზებსაც იქვე. რას...
...აჲ მისი თქუენ ზედა."** (), და ამით არ განუდგნენ. ეს კი შრომისგან ხდება: კაცი არ იღებს და არ უქმობს, არამედ შრომით სხვებს აძლევს. რადგან ამბობს: „ნეტარ არს მიცემაჲ უფროჲს მოღებისა." (). და ამბობს: „შურებოდეთ ჴელითა თქუენითა" (). სად არიან მაშ ისინი, ვინც სულიერ საქმეს ეძებენ? ხედავ, როგორ მოუსპო მათ ყოველგვარი საბაბი, როცა თქვა: „ჴელითა თქუენითა" ()?
განა ვინმე მარხვას ხელებით აკეთებს? ან ღამისთევებს? ან მიწაზე წოლას? ამას არავინ იტყოდა; არამედ სულიერ საქმეზე ამბობს, რადგან ნამდვილად სულიერია, როცა კაცი შრომობს და სხვებს აძლევს, და ამას არაფერი უტოლდება. ამბობს: **„რაჲთა ხჳდოდით შუენიერად გარე...