Genesis 7

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. And the LORD said unto Noah, Come thou and all thy house into the ark; for thee have I seen righteous before me in this generation.2. Of every clean beast thou shalt take to thee by sevens, the male and his female: and of beasts that are not clean by two, the male and his female.3. Of fowls also of the air by sevens, the male and the female; to keep seed alive upon the face of all the earth.4. For yet seven days, and I will cause it to rain upon the earth forty days and forty nights; and every living substance that I have made will I destroy from off the face of the earth.5. And Noah did according unto all that the LORD commanded him.6. And Noah was six hundred years old when the flood of waters was upon the earth.7. And Noah went in, and his sons, and his wife, and his sons' wives with him, into the ark, because of the waters of the flood.8. Of clean beasts, and of beasts that are not clean, and of fowls, and of every thing that creepeth upon the earth,9. There went in two and two unto Noah into the ark, the male and the female, as God had commanded Noah.10. And it came to pass after seven days, that the waters of the flood were upon the earth.11. In the six hundredth year of Noah's life, in the second month, the seventeenth day of the month, the same day were all the fountains of the great deep broken up, and the windows of heaven were opened.12. And the rain was upon the earth forty days and forty nights.13. In the selfsame day entered Noah, and Shem, and Ham, and Japheth, the sons of Noah, and Noah's wife, and the three wives of his sons with them, into the ark;14. They, and every beast after his kind, and all the cattle after their kind, and every creeping thing that creepeth upon the earth after his kind, and every fowl after his kind, every bird of every sort.15. And they went in unto Noah into the ark, two and two of all flesh, wherein is the breath of life.16. And they that went in, went in male and female of all flesh, as God had commanded him: and the LORD shut him in.17. And the flood was forty days upon the earth; and the waters increased, and bare up the ark, and it was lift up above the earth.18. And the waters prevailed, and were increased greatly upon the earth; and the ark went upon the face of the waters.19. And the waters prevailed exceedingly upon the earth; and all the high hills, that were under the whole heaven, were covered.20. Fifteen cubits upward did the waters prevail; and the mountains were covered.21. And all flesh died that moved upon the earth, both of fowl, and of cattle, and of beast, and of every creeping thing that creepeth upon the earth, and every man:22. All in whose nostrils was the breath of life, of all that was in the dry land, died.23. And every living substance was destroyed which was upon the face of the ground, both man, and cattle, and the creeping things, and the fowl of the heaven; and they were destroyed from the earth: and Noah only remained alive, and they that were with him in the ark.24. And the waters prevailed upon the earth an hundred and fifty days.

წინა თავი შემდეგი თავი

Genesis 7 განმარტებები

საუბარი 24. „და შვნა ნოე სამნი ძენი" (დაბ 6:10-11)

დაბადებისა 6:10-7:5

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. საღვთო წერილის გულმოდგინე კვლევის შეგონება

გუშინ არცთუ მცირე სარგებელი მოგვიტანა მართალი ნოეს მოდგმის ისტორიამ. ჩვენ საკვირველი გვარტომობის წესი შევიტყვეთ და დავინახეთ, რომ მართალი დიდებას იხვეჭს არა წინაპართა კეთილშობილებით, არამედ საკუთარ ზნეთა სიკეთით. სწორედ ამის გამო მიიღო მან ასეთი მაღალი მოწმობა საღვთო წერილისგან: „ნოე კაცი მართალი სრული იყო ნათესავსა შინა მისსა, ღმერთსა სათნო ეყო ნოე" (). ამ მოკლე სიტყვებს გუშინ მთელი სწავლება...

სარჩევი

•1. საღვთო წერილის გულმოდგინე კვლევის შეგონება

•2. ნოეს თავშეკავება და ქვეყნის განხრწნა (6:12-13)

•3. ღვთის სასჯელის გამოცხადება და კიდობნის აგების ბრძანება (6:14-16)

•4. წარღვნის მუქარა და ნოესთან აღთქმის დადება (6:17-18)

•5. წმიდა და არაწმიდა ცხოველთა განსხვავება (6:19-7:3)

•6. შვიდი წყვილის მიზეზი და ნინეველთა მაგალითი (7:4)

•7. ნინეველთა სინანული და ნოეს თანამედროვეთა მოუნანიებლობა (7:5)

•8. შეგონება სინანულისა და სათნოებისკენ

საუბარი 25. „ხოლო ნოე იყო წელისა ექუსასისაჲ" (დაბ 7:6)

დაბადებისა 7:6-24

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. წინა სწავლების შეჯამება და ნინეველთა მაგალითი

მინდა კვლავ იმავე საგანს შევუდგე, რაზეც ცოტა ხნის წინ გესაუბრებოდით, საყვარელნო, და კვლავ მართალ ნოეზე თხრობა განვიხილო. მართლაც დიდია ამ მართლის სათნოებათა სიმდიდრე და ჩვენ ვალდებულნი ვართ, შეძლებისდაგვარად, ყოველივე დაწვრილებით გამოვიკვლიოთ, რათა ამით თქვენთვის რაც შეიძლება მეტ სარგებელს მოვიტანოთ. მხოლოდ ყურადღება დაძაბეთ, გევედრებით, რათა (ამ თხრობაში) მოცემული არცერთი აზრი არ გამოგეპაროთ. მაგრამ ჯერ უნდა შეგახსენოთ, საყვარელნო, რაზე...

სარჩევი

•1. წინა სწავლების შეჯამება და ნინეველთა მაგალითი

•2. ღვთის სულგრძელობა და ვადის შემოკლება

•3. კაცთმოყვარეობის საშუალებანი და წარღვნის დაწყება (7:7-16)

•4. კიდობნის დახშვა და ნოეს ცხოვრება მასში (7:16)

•5. ნოეს რწმენა და ადამის ხელმწიფების აღდგენა (7:16-19)

•6. წყლის აღმატება და ქვეყნიერების განწმენდა (7:19-24)

•7. სათნოების ღვაწლისა და საუკუნო ჯილდოს შესახებ

დამოწმებები (1)

საუბარი 26. "და მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი" (დაბ 8:1)

დაბადებისა 8:1-19

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

Genesis 7:1Genesis 7:24

3. „მოეხსენა ღმერთსა ნოესი" — ნოეს რწმენა და მოთმინება (8:1-3):

...ა და მოთმინება — შეხედე, რა დიდია მის მიმართ ყოვლად კეთილი ღმერთის სიყვარული. "მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი". უმიზეზოდ არ თქვა საღვთო წერილმა "მოეჴსენა"; არამედ, ვინაიდან ზემოთ გვაჩვენა თავად ღმერთის მოწმობა მართლის შესახებ, რომელმაც თქვა: "შევედ... კიდობნად, რამეთუ შენ გიხილე მართლად... ნათესავსა ამას შინა" (), ამიტომ ახლა ამბობს: "მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი", ანუ გაიხსენა ის მოწმობა, რომელიც თავადვე მისცა მას, და არ დატოვა დიდხანს მართალი ყურადღების გარეშე, არამედ მოითმინა მანამ, სანამ ის შეძლებდა ასეთი მდგომარეობის გაძლებას, და ბოლოს მიანიჭა თავისი მადლი. ასე, იცის რა ჩვენი ბუნების უძლურება, უფალი, თუ როდესმე ჩვენ რაიმე განსაცდელში ჩაგვიშვებს, მას იქამდე ახანგრძლივებს, სანამ ჩვენ, როგორც მან იცის, გავუძლებთ, რათა შემდეგ ჩვენც მოთმინებისთვის შესაფერისი ჯილდო მოგვანიჭოს და საკუთარი კაცთმოყვარეობა გამოავლინოს, რის შესახებაც პავლეც ამბობს: "სარწმუნო არს ღმერთი, რომელმან არა გიტევნეს თქუენ განცდად უფროჲს ძალისა თქუენისა, არამედ ყოს განსაცდელისა თანა გამოყვანებაჲცა, რაჲთა შეუძლოდ დათმენად" (). ვინაიდან ეს მართალიც სიმტკიცესა და მოთმინებას იჩენდა, ღვთის რწმენით რომ გაუძლო კიდობან...

წინა თავი შემდეგი თავი