Matthew 18:2

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესრეთ ეტყჳს უფალი მოწაფეთა: თქუენ გამოეძიებ-თო, თუ ვინ-მე უფროჲს იყოს, და უზეშთაობისათჳს იცილობით, ხოლო მე გეტყჳ, ვითარმედ: რომელი არა ყოველთა უმდაბლეს იყოს, ყოვლადვე შესლვადცა სასუფეველსა არა ღირს არს. ამის უკუე ჯერისათჳს კეთილად წარმოადგინა სახედ ყრმაჲ იგი ჩჩჳლი და კეთილისა გონებისა უფალი და ყოველთავე ვნებათაგან განშორებული და ეტყჳს, ვითარმედ: რომელსა სურის სასუფეველისათჳს ცათაჲსა, ესრეთ იყავნ, ვითარცა ყრმაჲ ესე, სავსე სიმდაბლითა და სიწრფოებითა, სიმშჳდითა და უმანკოებითა, განწმედილი შურისაგან და ზუაობისა, უცხოჲ გულისთქუმათაგან ბოროტთა და ყოვლისავე მანკიერებისაგან. რამეთუ არა სიმჴნე ხოლო საჴმარ არს და სიბრძნე, არამედ სიმდაბლეცა და უმანკოებაჲ, და რომელსა არა აქუნდენ ესე სათნოებანი, დიდად ნაკლულევან არს იგი საქმეთაგან ცხორებისათა.

კეთილად უკუე წარმოადგინა ყრმაჲ იგი ჩჩჳლი და უმანკოჲ სახედ სათნოებისა, რამეთუ ესევითარი ყრმაჲ გინა თუ იგინოს ვისგანმე, გინა თუ შეურაცხ იქმნას, გინა თუ პატივ-ეცეს და იქოს და იდიდოს, არცა პირველისა მისთჳს განრისხნების და აღივსების შურითა, არცა მეორისა ამისთჳს აღზუავნების და ამაღლდების, არცა...

1. მას ჟამსა შინა მოუჴდეს იესუს მოწაფენი და ეტყოდეს: ვინ-მე უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა? - როცა მოწაფეებმა დაინახეს, რომ პეტრეს ქრისტესაგან პატივი მიეგო (პატივი მიეგო, რადგან ებრძანა სტატირი მიეცა ქრისტესა და თავისი თავის გამო), რაღაც ადამიანური განიცადეს, შურით მოწყლულნი უფალთან მივიდნენ და გადაკრულად ჰკითხეს: - ვინმე უფროჲს იყოს?

2-4. და მოუწოდა იესუ ყრმასა და დაადგინა შორის მათსა და ჰრქუა: ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ არა მოიქცეთ და იქმნნეთ, ვითარცა ყრმანი, ვერ შეხჳდეთ სასუფეველსა ცათასა. რამეთუ რომელმან დაიმდაბლოს თავი თჳსი, ვითარცა ყრმაჲ ესე, იგი უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა. - დაინახა რა, რომ მოწაფეებს პატივმოყვარეობის ვნება იპყრობდა, უფალმა შეაჩერა ისინი და მათ მოკრძალებული ყრმის მეშვეობით სიმდაბლის გზა უჩვენა. საჭიროა, რომ ჩვენც ყრმები ვიყოთ, ოღონდ სულიერი სიმდაბლით და არა უმეიფრობით აზროვნებისა, უბოროტობით და არა უგუნურებით. როცა უთხრა: უკუეთუ არა მოიქცეთ-ო, აჩვენა, რომ ისინი სიმდაბლის სიბრძნიდან პატივმოყვარეობაზე გადავიდნენ. ასე რომ, საჭიროა მიბრუნება კვლავ იქ, სიმდაბლის სიბრძნესთან, რომელსაც თქვენ...

...ისაც თავად იგია (რომ. 12,5: I კორინ. 6,15; 12,12-28).

წმიდა მამები სახარებაში ფქვილისა და საფუარის შესახებ იგავს რომ განმარტავენ, ამტკიცებენ, რომ სწორედ ეკლესიაა ამ ქვეყნისათვის მოვლენილი ახალი ცხოვრების საფუარი. „რამეთუ სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი შეკრებულ სახელისა ჩემისათვის, მუნ ვარ მე შორის მათსა“ (მათე 18, 20) - ბრძანებს უფალი.

წმიდა მღვდელმოწამე კვიპრიანე პირდაპირ ამბობს: „ვისაც ხშირი და გულწრფელი ურთიერთობა არა აქვს ეკლესიასთან, ქრისტეს სახელისათვის მან თავიც რომ გასწიროს, ცოდვას სისხლითაც ვერ განიბანს; წარუხოცელ და მძიმე ბრალს განყოფისას ტანჯვითაც კი ვერ განიწმენდს; არაეკლესიური არ შეიძლება იყოს მოწამე, ვერ ეღირსება იგი მეფობას“. (ქრისტიანული სწავლება, ნაწ. I, ქრისტიანული ეკლესიის ერთობის შესახებ, 1837 წ.).

ღირსი მამა ეფრემ ასური კი ასე წერს: „ნეტარ ხარ შენ, ეკლესიავ მართლმორწმუნეთა, რამეთუ თვით მეფემ მეფეთა დაიდგინა შენში სავანე. მტკიცეა შენი საძირკველი, რადგან უფალი გიცავს შენ. ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ გძლევენ და მტაცებელნი მგელნი ვერ შეგმუსრავენ, ვერ შეარყევენ სიმაგრეს შენსას.

ო, რა დიდი და ბრწყინვალე ხარ შენ, სახლო ღვთისა“ (შრომები, მ. 1858, გვ. 28).

„მეზღვაურთათვის, - გვასწავლის წმიდა თეოფილე ანტიოქიელი, - ღმერთმა თავშესაფრად...

...ა, რომ ღვთის კაცთმოყვარეობასაც კი გვაშორებს! რომ ამაში დარწმუნდეთ, მინდა შეგახსენოთ სახარების იგავი, თუ როგორ მიიღო ერთმა (მოვალემ) ბატონისგან ათი ათასი ტალანტის პატიება, რადგან ფეხებში ჩაუვარდა ბატონს, თხოვდა და ევედრებოდა. "შეეწყალა უფალსა მისსა მონაჲ იგი და განუტევა იგი და თანა-ნადებიცა იგი მიუტევა მას" (მათ 18:27). ხედავ ბატონის მოწყალებას? ის ფეხებში ჩაუვარდა და მხოლოდ ვადის გახანგრძლივებას ითხოვდა: "სულგრძელ იქმენ ჩემ ზედა, უფალო, და ყოველივე მიგცე შენ" (მათ 18:26). მაგრამ კეთილმა, შემწყნარებელმა და კაცთმოყვარმა ბატონმა, შეიბრალა რა მონა, არა იმდენი მისცა, რამდენსაც ითხოვდა, არამედ იმდენი, რამდენსაც ვერც მოელოდა. უფალი, ჩვეულებისამებრ, ყოველთვის აჭარბებს და წინ უსწრებს ჩვენს თხოვნას. ასე, როცა ის ვადის გახანგრძლივებას ევედრებოდა და მთელი ვალის დაბრუნებას პირდებოდა, უფალმა, სახიერებით ჩვენი შეცოდებანი რომ სძლევს, შეიბრალა და განუტევა იგი, და ვალიც შეუნდო. ხედავ, რას ითხოვდა მონა, და რამდენი უბოძა ბატონმა? ახლა უყურე ამ მონის უგუნურობას. ამ შეწყნარებისა და მისთვის აღმოჩენილი გამოუთქმელი ქველმოქმედების შემდეგ, მას ხომ თვითონაც უნდა გამხდარიყო თანამოძმეთადმი მეტად თანალმობიანი, მაგრამ ის სულ სხვაგ...

...რეული კეთილი უყო მათ.

ხოლო რაჲ სიტყუაჲ გუაქუნდეს, რომელნი შემდგომად შჯულისა და ქრისტეს მოსლვისა უწინარეს შჯულისაცა ყოფილთა არა ვჰბაძვიდეთ? ვინ მიჴსნნეს სატანჯველთაგან? რამეთუ არარაჲ არს უბოროტეს ძჳრისჴსენებისა, და ამას გამოაჩინებს თანამდები იგი ბევრისა ტალანტისაჲ, რომელსა შეენდო და მერმე მიეჴადა, (შდრ. მათ. 18,24-34) და რამეთუ შეენდო ღმრთისა კაცთმოყუარებისათჳს და მიეჴადა თჳსისა უკეთურებისათჳს. ხოლო ჩუენ მოყუასთა ყოველი ცთომაჲ შეუნდოთ და კეთილი უყოთ მათ, რაჲთა მივემთხჳნეთ ღმრთისა კაცთმოყუარებასა, და საუკუნენი კეთილნი მოგუეცნენ ჩუენ მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ და სიმტკიცჱ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.

...ქუენმან მოგიტევნეს თქუენ შეცოდებანი თქუენნი“. (მათ. 6,14-15)

ისმინე კუალად იგავიცა იგი, რომელსა თანაედვა ბევრი შანთი და მიუტევა მეუფემან, ხოლო მან თჳსითა მით უგუნურებითა არა ინება მოყუსისადა სულგრძელ-ყოფად. ამისთჳს განაახლა თავსა ზედა თჳსსა რისხვაჲ იგი მეუფისაჲ. (მათ. 18,23-34)

რამეთუ ესეცა საცნაურ არს, ვითარმედ უკუეთუ ვისმე ჰრისხვიდეს ღმერთი და მოაწიოს მის ზედა სატანჯველი რაჲმე ამასვე სოფელსა, უკუეთუ ვინმე მოხარულ იყოს საქმესა მას ზედა, განურისხდების, დაღაცათუ სამართლად იტანჯების იგი ვინმე. არამედ შენ, კაცო, არა გიჴმს სიხარული ამას ზედა, ვითარცა იტყჳს წინაჲსწარმეტყუელი: „ვაჲ მათდა, რამეთუ არა ელმოდა შემუსრვილებაჲ იგი იოსებისი“, (შდრ. ამოს 6,6) ესე იგი არს, ტომთა მათ მის-თაჲ, რამეთუ იგინი ღმრთისა განგებითა იტანჯებოდეს. არამედ ესევითარ-თაჲცა ჰნებავს, რაჲთა გუეწყალოდინ ჩუენ და მათ თანა გუელმოდის.

აწ უკუეთუ მათი არა ჯერ-არს ზედადართვაჲ, რომელთა ღმერთი სტანჯვიდეს, არამედ უფროჲსად წყალობაჲ, რავდენ უფროჲსად მათი ჯერ-არს წყალობით შენდობაჲ, რომელთა ჩუენ შეგუცოდონ. რამეთუ ესე არს სასწაული სიყუარულისაჲ - მიტევებაჲ ბრალთა მოყუსისათა.

რამეთუ ვითარცა ღებილი იგი არს ყოველთა უპატი...

...(მათ. 6,14-15)

და კუალად სხუასა ადგილსა იგავით იტყჳს მეუფესა მას, რომელსა წარმოუდგინეს თანამდები იგი ბევრეულისა შანთისაჲ. და შეუნდო მას, რა-ჟამს დავარდა და ევედრებოდა; და მერმე, ექმნა რაჲ იგი უწყალო მოყუასსა თჳსსა, კუალად განურისხდა მეუფე და მისცა ჴელთა მტანჯველთასა. (მათ. 18,23-34)

და ესრეთ საცნაურ არს, ვითარმედ დიდად სათნო არს ღმრთისა მიტევებაჲ მოყუსისა ბრალთაჲ, ვიდრეღა ჩუენ გუყოფს უფალ შენდობისა ცოდვათა ჩუენთაჲსა მოღებად მის მიერ, ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: ესრეთ განგიკითხავ მე, ვითარცა შენ ჰყო თავისა შენისათჳს განჩინებაჲ; უკუეთუ მიუტეო ბრალი მოყუასსა შენსა, მიიღო ჩემ მიერცა მიტევებაჲ ცოდვათა შენთაჲ.

აწ უკუე შენსა ჴელმწიფებასა შინა არს აჴოცაჲ ცოდვათა შენთაჲ, გინა თუ უმტკიცესად დაწერაჲ მათი. ისმინეთ ესე, და კაცად-კაცადმან მიუტევენ ყოველი ბრალი და ყოველი თანანადები მოყუსისაჲ, რაჲთა მანცა პოოს მოტევებაჲ თჳსთა მათ თანანადებთაჲ.

და აწ იხილე, კაცო, ვითარ არა სწორ არს ორივე ესე: რამეთუ შენ, მიუტევო თუ თანანადები, გიჴმს უმრავლესისა მოტევებაჲ, და არა უსასყიდლო არს შენი ეგე საქმე, არამედ მცირედითა მრავალსა მოიყიდი; ხოლო ღმერთსა არარაჲ უჴმს შენგან, არამედ უსასყიდლოდ მოგმადლებს მოტევებასა ცოდვათასა. კუალად, შენ...