თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲსა-მე გულისჴმა-გჳყოფს იგავი ესე? რამეთუ არა ეწამების პირველისა მის თავისა აღსასრულსა, არამედ წინააღმდგომად ჩანს; რამეთუ აქა გამოაჩინებს, ვითარმედ ყოველთავე სწორი სასყიდელი მიიღეს და არა თუ რომელნიმე განცჳვეს და რომელნიმე პატივცემულ იქმნეს. ხოლო თავადმან დაწყებასაცა ამის იგავისასა და აღსასრულსაცა ესრეთ თქუა, ვითარმედ: „იყვნენ წინანი უკუანა, და უკუანანი - წინა, რამეთუ მრავალნი არიან ჩინებულ, და მცირედნი - რჩეულ“. ხოლო იგავი არა ამას მოასწავებს, არამედ იტყჳს, ვითარმედ: უკუანაჲსკნელნი იგი შეესწორნენ სასყიდელსა მას პირველთასა. რასა-მე უკუე მოასწავებს იგავი ესე? რამეთუ კეთილ არს, რაჲთა პირველად პირი იგავისაჲ მის გულისჴმა-ვყოთ და მერმე ესეცა სიტყუაჲ განვჰმარტოთ. ვენაჴად მცნებათა და ბრძანებათა ღმრთისათა იტყჳს, ხოლო ჟამად საქმისა და შრომისა მისისა - ცხორებასა ამას, და მუშაკად იტყჳს თითოსახედ წოდებულთა მათ საქმესა მას საღმრთოსა. ხოლო განთიად და მესამესა ჟამსა და მეექუსე და მეცხრესა და მეათერთმეტესა მათ გამოსახავს, რომელნი თითოფერ-თა ჰასაკთა შინა მოვიდეს მუშაკობად სათნოებისა და წარემართნეს. ხოლო ესე საძიებელ არს, თუ ვითარ...
Matthew 20:2
1-7. რამეთუ მსგავს არს სასუფეველი ცათაჲ კაცსა სახლისა უფალსა, რომელი განვიდა განთიად დადგინებად მუშაკთა ვენაჴსა თჳსსა. და აღუთქუა მათ სასყიდელი თითოეულსა დრაჰკანი დღესა შინა და წარავლინნა იგინი ვენაჴსა თჳსსა. და განვიდა იგი მესამესა ჟამსა და პოვნა სხუანი, მდგომარენი უბანთა ზედა უქმად, და ჰრქუა მათ: წარვედით თქუენცა ვენაჴსა ჩემსა და, რაჲ-იგი იყოს სამართალი, მიგცე თქუენ. ხოლო იგინი წარვიდეს. და მერმე განვიდა მეექუსესა და მეცხრესა ჟამსა და ყო ეგრეთვე. ხოლო მათერთმეტესა ჟამსა განვიდა და პოვნა სხუანი მდგომარენი და ჰრქუა მათ: რაჲსა სდეგით თქუენ აქა დღე ყოველ უქმად? ხოლო მათ ჰრქუეს მას, ვითარმედ: არავინ დამიდგინნა ჩუენ. ჰრქუა მათ: წარვედით თქუენცა ვენაჴსა ჩემსა და, რაჲ-იგი იყოს სამართალი, მიიღოთ. - სასუფეველი ცათა ქრისტეა, რომელიც, მიიღო რა ჩვენი ხატი, ადამიანს დაემსგავსა. იგი არის უფალი სახლისა, რამდენადაც სახლზე ანუ ეკლესიაზე მეუფებს. ეს ქრისტე მამის წიაღიდან გამოდის და ვენახში სამუშაოდ, ე. ი. საღმრთო წერილისა და მისი მცნებების შესასწავლად, მუშებს ქირაობს. იგი ყოველ ადამიანს ქირაობს, რათა ვენახში იმუშაოს, ანუ საკუთარი სული სრულყოს....
...დადებად სული თჳსი მისთჳს, რომელმან-იგი სული თჳსი დადვა ჩუენთჳს, ვითარ-იგი ამისსა შემდგომად უჩუენებდა მათ საძიებელსა მათგან, ვითარმედ: "რომელსა უნდეს თქუენ შორის პირველ-ყოფაჲ, იყავნ ყოველთა მსახურ, ვითარცა ძე კაცისაჲ არა მოვიდა, რაჲთა იმსახუროს, არამედ მსახურებად და მიცემად სული თჳსი საჴსრად მრავალთათჳს" (). აჰა ესერა, დაღაცათუ წამებაჲ ესე არა უეჭუელ, არამედ სიმდაბლე და სიყუარული უეჭუელ ყვნა მომატყუებელად პირველობისა; სიმდაბლე უკუე - მსახურებითა, ხოლო სიყუარული — სულისა დადებითა. ამითვე წესითა პავლე სიყუარულსა დასდებს სრულმყოფელად უპოარებისა და წამებისა; ესე იგი არს, ვითარმედ: სიყუარულითა ღმრთისა და მოყუსისაჲთა იქმნებოდენ ორივე ესე.
მოციქულისაჲ: სიყუარული სულგრძელ არს და ტკბილ (13,4).
თარგმანი: ვინაჲთგან ზემო კერძო უფროჲს ყოველთა სათნოებათა აღამაღლა სიყუარული, აწ წარმოიტყჳს ნიშთა და საცნაურებათა მისთა, ვითარმედ არა ხოლო აღმოცენებულთა სიბოროტისა ნერგთა აღმომფხურელ არს, არამედ არცაღა თუ ყოვლად შეუნდობს აღმოცენებად მათდა სულგრძელებისა მიერ. გარნა ვინაჲთგან სულგრძელებნ ვინმე არა სიმშჳდისათჳს, არამედ რაჲთა უმეტეს განძჳნებულ და განხეთქილ ყვნეს წინააღმდგომნი, ამისთჳს სახისმეტყუელებით სწავლის მათ, რაჲთა არა განძჳნებისათჳს, არამედ უფ...
...უ: მე? ამისთჳს, რამეთუ ჯერეთ ესევითარი გულისსიტყუაჲ, ვითარი ჯერ-არს, არა აქუნდა, რამეთუ რომელთა ესეცა არა უწყოდეს, ვითარმედ აღდგომაჲ მისი ჯერ-არს, ვითარმცა გულისხმა-ყვეს მაღალი რაჲმე საქმჱ? ამისთჳს ძეთაცა ზებედჱსთა ეტყოდა, ვითარმედ: „არა ჩემი არს მიცემაჲ, არამედ რომელთადა განმზადებულ არს მამისა ჩემისა მიერ“. ; და თავადი იგი არს, რომელი იქმს საშჯელსა, ხოლო აქა ერთობასა მასცა მოასწავებს, რამეთუ ვითარცა საყუარელისა ძისა მსახურნი, ესრეთ შეგიწყნარნეს თქუენ მამამან.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აწ სული ჩემი შეძრწუნებულ არს, და რაჲ ვთქუა? მამაო, მიჴსენ ამის ჟამისაგან“ (12,27).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: კუალად თქუას თუ ვინმე: და ვითარ მათ სიკუდილად აწუევდა? და აწ ესე სიტყუაჲ არა სიკუდილად მაწუევნელისაჲ არს? არამედ გულისხმა-ყავთ, ვითარმედ უფროჲსად სიკუდილად მაწუევნელისაჲ არს. რაჲთა არა იტყოდიან, ვითარმედ იგი გარეგან სალმობათა კაცობრივთა არს და ამისთჳს ადვილად გუაწუევს სიკუდილად, რომელნი-ესე კაცნი ვართ, ბუნებით სიკუდილისაგან მოშიშნი, და მას ამის საქმისა გამოცდილებაჲ არა აქუს, ამისთჳს უჩუენებს, ვითარმედ იგიცა შეურვებულ არს სიკუდილისაგან, არამედ ვინაჲთგან უმჯობჱსი იგი არს, ამისთჳს არა თანაწარჰჴდების მას. ხოლო...
..., და ვითარმედ: „ძუელი იგი კაცი ჩუენი ჯუარს-ეცუა“. ხოლო არა თუ ოდენ ნათლის-ღებასა ჯუარ-ცუმა ეწოდების, არამედ ჯუარ-ცუმასაცა - ნათლის-ღება, ვითარცა იტყჳს, ვითარმედ: „ნათლის-ღებაჲ, რომელი მე ნათელ-ვიღო, ნათელ-იღოთ“. ; რამეთუ ვითარცა ჩუენ ადვილად შთავჰყოფთ წყალსა თავთა და აღმოვიღებთ, ეგრეთვე უფალი ადვილად მოკუდა და, ინება რაჲ, აღდგა, დაღაცათუ საიდუმლოდ სამ დღე იყო საფლავსა შინა.
სწავლაჲ კე ვითარმედ უნათლავსა დაღაცათუ ბევრეულნი სათნოებანი აქუნდენ, გეჰენიად მივალს
ხოლო აწ რომელნი ესევითართა საიდუმლოთა ღირსქმნულ ვართ, ცხორებაჲცა მოვიგოთ ღირსი მის ნიჭისაჲ, და რომელნი არა ღირსქმნულ ხართ მას, ყოვლითა სახითა ისწრაფეთ, რაჲთა ღირს მისა იქმნნეთ, და ვიქმნნეთ ერთ გუამ და ურთიერთას ძმა. რამეთუ ვიდრემდის ამით საქმით განყოფილ ვიყვნეთ, არცა ერთ არს ერთობაჲ, დაღაცათუ ჴორციელად ძმა ვიყვნეთ, რამეთუ უცხო არს უნათლავი ნათელღებულისაგან, არა აქუს ორთავე ერთი მამაჲ, არცა ერთი ქალაქი, არცა ერთი საზრდელი, არცა ერთი სამოსელი, არცა სხუაჲ რაჲ, არამედ ყოველივე შეცვალებულ არს; და ნათელღებულისაჲ ყოველივე ზეცისაჲ არს, ხო...
...რ გულისჴმა-ჰყოფდეს, ვიდრეღა ძენი ზებედესნი მოუჴდეს და ზემოჯდომისათჳს ეტყოდეს: „მომეც ჩუენ, რაჲთა დავსხდეთ ერთი მარჯუენით შენსა და ერთი მარცხენით დღესა მას დიდებისასა“. ხოლო ვითარ აწ მათე მახარებელი იტყჳს, ვითარმედ: დედაჲ მათი მოუჴდა და ითხოვდა ამას? - რამეთუ ორივე იქმნა. ვედრებაჲ ესე მათი იყო, გარნა მიიყვანეს დედაჲცა მათ თანა მეხჳშნედ, რაჲთა უმეტესად დაარწმუნონ ქრისტესა მიცემად მათა თხოაჲ იგი. და რაჲთა სცნათ, ვითარმედ ჭეშმარიტ არს სიტყუაჲ ესე და მათი იყო უფროჲსღა თხოაჲ იგი, არამედ რიდობისაგან და სირცხჳლისა წარმოადგინეს დედაჲ თჳსი ვედრებად, იხილეთ, ვითარ მათა მიმართ ყო უფალმან სიტყუაჲ თჳსი და არა დედისა მიმართ.
ვისწაოთ უკუე პირველად, თუ რასა ითხოენ და ვინაჲ მოვიდეს თხოასა ამას. ჰხედვიდეს თავთა თჳსთა უფროჲს სხუათასა პატივცემულად და ამისთჳს ჰგონებდეს მიმთხუევად სათხოელსა მას.
ხოლო რაჲ არს ესე, რომელსა ითხოენ? ისმინე ლუკა მახარებელისაჲ, რომელი განცხადებულად გამოაჩინებს ამას და იტყჳს, ვითარმედ: „მოახლებულ იყო იერუსალჱმს იესუ, და ჰგონებდეს, ვითარმედ მეყსეულად გამოჩნდეს სასუფეველი ღმრთისაჲ“. ამისთჳს უკუე ითხოვდეს თხოასა ამას,...
...თაესსა საზომსა იყვნეს იგინი. პეტრე მჴურვალისა მისთჳს სიყუარულისა წარემატა და თავ იქმნა კრებულისა მის მოციქულთაჲსა; და იოვანე ფრიადისა მის სიწმიდისა და სიმშჳდისა და სიკეთისათჳს სულისა მისისა უფროჲს ყოველთა შეყუარებულ იყო. ეგრეთვე იაკობ ფრიადისა სიმჴურვალისაგან ჰრქუა, ვითარმედ: ძალ-გჳც სუმად სასუმელი იგი, ; და არა ხოლო თუ თქუა, არამედ აღასრულაცა სიტყუაჲ თჳსი და პირველ ყოველთა მოციქულთასა მიიღო სასუმელი ქრისტესთჳს სიკუდილისაჲ. რამეთუ ესოდენ ფიცხელ იყო იგი და მძიმე ჰურიათა მიმართ, ვიდრეღა ჰეროდე დიდად ნიჭად მიჰმადლა ჰურიათა მოკლვაჲ მისი. ესრეთ უმეტესსა საზომსა იყვნეს სამნი ესე. ამისთჳს იგინი მიიყვანნა, რაჲთა უმეტესად უძლონ ხილვად, რამეთუ ხილვაჲ იგი საზომისაებრ სათნოებისა იქმნებოდა. ამის უკუე ხილვისათჳს იყო სიტყუაჲ იგი, ვითარმედ: „არიან ვიეთნიმე აქა მდგომარეთაგანნი, რომელთა არა იხილონ გემოჲ სიკუდილისაჲ, ვიდრემდე იხილონ ძე კაცისაჲ, მომავალი დიდებითა თჳსითა“. ესე იგი არს, ვიდრემდე იხილონ სახე განცხადებული, თუ ვითარ მეგულების მეორედ მოსლვად.
ხოლო სახელები არა თქუა სამთაჲ მათ, არამედ ესრეთ უცნაურად მიუთხრა, რაჲთა არარაჲ კაცობრივი შეემთხჳოს სხუათა მათ, რამეთუ ყოველნი სურვიელ იყვნეს ხილვად...