2 კორინთელთა მიმართ 7:11

თარგმანი: აჰა ესერა ერთბამად წარმოიტყჳს ნაყოფთა შეუნანებელისა მის საღმრთოჲსა მწუხარებისათა, რომელმან არა ხოლო სინანულად, არამედ მოსწრაფებადცა აღადგინნა, რამეთუ სხუანი ესე შემდგომნი მოსწრაფებისა ნაყოფ არიან, ვითარ სიტყჳს-გებაჲ, რაჟამს მოიქცეს სინანულად და მოიკუეთეს მათგან მსიძავი იგი. შერისხვაჲ უკუე ყვეს შეცოდებულისა მიმართ, ხოლო შიში აჩუენეს მოციქულისა მომართ, რამეთუ შეშინებულთაჲ არს ესოდენი შეცვალებაჲ, გარნა რაჲთა არა სამძიმარ უჩნდეს, ესმეს რაჲ შიში, ზედა-დაჰრთავს სიყუარულსა, ვითარმედ: სურვილისა და სიყუარულისაგან არა გინებს შეწუხებაჲ ჩემი, და ამისთჳს შეგეშინა, რამეთუ გიყუარ, არა თუ რამეთუ გმძლავრობ ანუ ვფლობ რასმე. ხოლო შური საღმრთოჲ ყვეს ცრუმოციქულთა მიმართ და მგმობართა ქრისტეს ქადაგისა მის ჭეშმარიტისა მოციქულისათა. ხოლო შური-იგეს შეურაცხ-ყოფისათჳს შჯულთა საღმრთოთაჲსა, მათ ზედა, რომელთა ესიძვა.

...ითა თჳსითა, ვი-თარცა ცჳლი ცეცხლმან, ვითარცა-იგი თავადი წამებს, რამეთუ ისმინეთ, რასა მიუწერს: „რამეთუ აჰა ესერა მანვე ღმრთისა მიერ მწუხარებამან მაგან თქუენმან რავდენი შექმნა თქუენ შორის სწრაფაჲ, რავდენი მომადლებაჲ, ანუ რავდენი ლხინი, რავდენი შიში, რავდენი სურვილი, რავდენი შური, ანუ რავდენი შურის-გებაჲ“. (2 კორ. 7,11) ესე ყოველი სწავლამან მოციქულისამან ქმნა მათ შორის. ესრეთ ძალ-უც სიტყუათა საღმრთოთა, ესრეთ მცირეთა და დიდთა სარგებელ არიან.

იხილეთ დავით, ოდეს იგი დიდსა მას ცოდვასა შთავარდა, ესმნეს რაჲ სიტყუანი კეთილნი, მოვიდა სინანულსა მას დიდებულსა. (შდრ. 2 მეფ. 12,13) იხილენ მოციქულნიცა, არა სიტყუათა მათ უფლისათა სმენითა მოვიდეს საზომსა მას და ყოველი სოფელი მოიმოწაფეს? და რაჲ სარგებელ არს, იტყჳნ ვინმე, უკუეთუ ვისმენდეთ სიტყუათა საღმრთოთა და არა ვიქმოდით? არს ესრეთცა დიდი სარგებელი: აბრალოს თავსა თჳსსა, სულთ-ითქუნეს, რომელსა ესმოდინ სიტყუანი საღმრთონი, ცრემლოოდის, და უკუეთუ შეეჴშიროს სმენასა მას, გინა დღეს, გინა ხვალე, მოსლვად არს საქმედცა. ხოლო რომელი ყოვლადვე არა ისმენდეს, ვინაჲ ცნას თითოეულისა ცოდვისა ბრალი, ვითარ აბრალოს თავსა თჳსსა, ოდეს მოიწყჳდოს ცოდვაჲ, ოდეს იწყოს სინანულად? ამისთჳს გევედრები, ნუ...