დაბადებისა 3:12

...უკუეთუ არა ხისაგან, რომლისა გამცენ შენ მისგან ხოლო არა ჭამაჲ, მისგან სჭამე"**, — (ღმერთი) გამართლების კარს უხსნის, რათა ასეთი ცოდვილისადმი თავისი კაცთმოყვარეობა გამოეჩინა? მოვისმინოთ დამნაშავის პასუხიც, რას ამბობს. „და თქუა, — ნათქვამია, — ადამ: დედაკაცი, რომელი მომეც ჩემ თანა, მან მომცა მე ხისაგან და ვჭამე" (დაბ 3:12). უბედური სიტყვები, რომლებიც დიდ შეცოდინებას აღძრავენ და შეძლებენ კაცთმოყვარეობისკენ აღძრან უფალი, ასეთი მშვიდი და სახიერებით ჩვენს ცოდვებზე მაღლა მდგომი. რადგან (ღმერთმა) თავისი დიდი სულგრძელობით მისი სული შეარყია და ცოდვის სიმძიმე აჩვენა, ადამი თავის გამართლებაში ეუბნება: „დედაკაცი, რომელი მომეც ჩემ თანა, მან მომცა მე ხისაგან და ვჭამე". ვაღიარებ თავს ცოდვილად, ამბობს; მაგრამ „დედაკაცი, რომელი მომეც ჩემ თანა", რომლის შესახებაც შენ თავადვე თქვი: „უქმნეთ მაგას შემწე, მსგავსი მაგისი" (დაბ 2:18), — სწორედ ის გახდა ჩემი დაღუპვის მიზეზი. „დედაკაცი, რომელი მომეც ჩემ თანა". ნუთუ შემეძლო მოლოდინი, რომ ის, ვინც ჩემი ნუგეშისთვის იქნა შექმნილი, ასეთ სირცხვილში ჩამაგდებდა? შენ მომეცი ის; შენ მომიყვანე იგი. მან, არ ვიცი, რა მოტივით, „მომცა ხისაგან, და ვჭამე". ამ სიტყვებს გარკვეული გამ...