ეფესელთა მიმართ 5:3

თარგმანი: ზემოსა მას თავსა შინა ჯეროვნად წარმოთქუა გულისწყრომისათჳს და რისხვისა, სიმწარისა და სხუათა მიმდგომთა მათთა, ხოლო აწ იტყჳს გულისთქუმისა მიერ შობილთათჳს, სიძვისა და არაწმიდებისა და ანგაჰრებისა, რამეთუ ესეცა დაღაცათუ არა გუამთა, არამედ საფასეთა ტრფიალ არს. ამათ ესევითართა სახელისდებისაგანცა განგუაყენებს, რამეთუ ჴსენებაჲ ოდენ მათი აღმამრღუეველ არს გონებისა. ამითვე წესითა, შჯული პირველად ამას იტყჳს: "არა კაც-ჰკლა" (გამ. 20:13), რომელი გულისწყრომისა ნაყოფ არს, და მერმეღა — "არა იმრუშო" (გამ. 20:14), რომელი გულისთქუმისა ნაშობ არს; ხოლო ამათგან კრძალვაჲ და ძირითურთ აღმოფხურაჲ ამათი — არა ხოლო მსგავსებისა წმიდათაჲსა, არამედ თჳთ წმიდა-ქმნისაცა მომატყუებელ არს.

...ა და სახიობანი შემზადნა საფრჴედ სულთა მათთჳს ქრისტეანეთასა. ხოლო პავლე გჳბრძანებს სივლტოლასა ამის ესევითარისაგან და იტყჳს, ვითარმედ: „სიძვაჲ და არაწმიდებაჲ ყოველი გინა ანგაჰრებაჲ ნუცა სახელ-ედებინ თქუენ შორის, ვითარცა-იგი შეჰგავს წმიდათა, და საძაგელებაჲ და სიტყუაჲ სიცოფისაჲ და ლაღობაჲ, რომელი არა ჯერარს“. (ეფეს. 5,3-4)

ხედავა, ვითარ სიძვაჲ და არაწმიდებაჲ და სიტყუანი სიცოფისა და განცხრომისანი ერთბამად აჴსენნა? რამეთუ იცოდა, ვითარმედ მშობელნი და ნაშობნი ერთმანერთისანი არიან ესე. ანუ არა ყოველი სიტყუაჲ საძაგელებისაჲ და ლაღობანი სიძვისანი ითქუმიანა სახიობათა და განცხრომათა შინა? და უძჳრესი ესე არს, რომელ ოდეს ესევითარი რაჲ თქუან გონებაცთომილთა მათ, მრავალთა განიცინიან და სიხარულის მიზეზ ქმნიან, რომლისათჳს ქვისა დაკრებაჲ ჯერ-იყო ესევითარისა მეტყუელთა მათ ზედა, ხოლო იგინი აქებენ და უფროჲსად გულსმოდგინე-ჰყოფენ მოკიცხართა მათ. ამისთჳსცა უმეტესისა სასჯელისა ღირს არიან, რამეთუ უკუეთუმცა არავინ მივიდოდა შესაკრებელსა მას ბოროტსა, არცამცა უბადრუკნი იგი ისწავლიდეს ჴელოვნებასა მას სულთა წარმწყმედელსა. ხოლო აწ გხედვიდენ რაჲ ყოველთა მოსწრაფებით მუნ მიმავალად, იგინიცა უმეტეს მოხარკე იქმნებიან განმრავლებად ბოროტისა მის ჴელოვნებისა; და გაქუს თქუენ ბრალი თქუენთა...