ჰრომაელთა მიმართ 10:1

თარგმანი: აჰა ესერა მიზეზსა იტყჳს, რომლისათჳს განავრცნა სიტყუანი ესე გამოძიებისანი, ვითარმედ: ცხორებისათჳს ისრაჱლისა ფრიად რაჲმე წყურიელ არს. ამისთჳს წამებს მათთჳს, ვითარმედ: შური აქუს არა საღმრთოდ, არამედ რეცა საღმრთოდ, რამეთუ ჰგონებენ, ვითარმედ შჯულისა დამცველ არიან, არამედ შჯულისა გარდამავალ იქმნებიან, რამეთუ არა ირწმუნებენ შჯულისა მიერ და წინაჲსწარმეტყუელთა ქადაგებულსა და სრულ-მყოფელსა მათსა უფალსა. ამისთჳს უმეცრებაჲ სრული დაესაჯების მოციქულისა მიერ.

თარგმანი: ეგულების ჰურიათადა დიდად ბრალობაჲ და რაჲთა არავინ თქუას მათ შორის, თუ: მტერობისა მათისათჳს ტყუვილსა იტყჳს. ამისთჳს პირველვე იტყჳს, ვითარმედ: უფროჲსად მიყუარანო და მნებავს მათი ცხორებაჲ, და ამისთჳს ვიტყჳ სიტყუათა ამათ.

განმარტება კვირიაკის სამოციქულიოსა (რომ. 10, 1-11).

ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო! საღმრთო ლიტურღიის, ანუ წირვის აღსრულებასა შინა, უმთავრესთა წესთაგანი არის წაკითხვა სახარებისა და სამოციქულოისა. მაშასადამე, ვისაც ჰსურს ჯეროვნად და სასარგებლოდ მოსმენა წირვისა და მიღება მადლისა, მან ყოველთვის საკუთარი ყურადღება უნდა მიაქციოს რიგის სამოციქულოსა და სახარებასა ზედა და ეცადოს, რომ კარგად გაიგოს აზრი და დარიგება, რომელნიც არიან მათ შინა.

აწინდელთა კვირიაკეთა შინა, ესე იგი შემდგომად სულის წმინდის მოფენისა, ყოველს წირვაზედ წაიკითხებიან სამოციქულოსაგან რომაელთა მიმართ წმინდისა პავლე მოციქულისა ისრეთნი თავნი და მუხლნი, რომელნიც იპყრობენ თვის შორის დიდსა და ღრმასა სწავლასა. მეტადრე დღეს წაკითხული სამოციქულო წინა-დაგვიდებს ერთობ ღრმასა სწავლასა, რომელსა ყოველი ქრისტიანე ვერ გაიგებს ჯეროვნად, უკეთუ არ ეყოლა ხელმძღვანელი. ამისათვის, შეწევნითა ღვთისათა, ავხსნათ აზრი დღეს წაკითხულის სამოციქულოისა, ხოლო ხელმძღვანელად ჩვენდა მოვუწოდოთ დიდსა და წმინდასა მამასა ჩვენსა იოანე ოქრო-პირსა, რომელმან დაგვიტოვა ჩვენ ვრცელი და მშვენიერი განმარტება...

...ის“? გარნა რამეთუ იგავისა მისგან სიტყუაჲ ესე საქმისა ამის მიმართ მოიღო, და ვინაჲთგან სიძჱ და სძალი აჴსენნა, გამოაჩინებს, ვითარმედ ესრეთ ჴმითა და სიტყჳთა იქმნების შეერთებაჲ მეუღლეთაჲ, და ესრეთვე ეკლესიაჲ შეერთო ღმერთსა. ამისთჳსცა პავლე იტყოდა, ვითარმედ: „სარწმუნოებაჲ სმენისაგან არს, ხოლო სმენაჲ - სიტყუათაგან“, (რომ. 10,17) და მის ჴმისაგან მე ვიხარებო. და ესეცა სიტყუაჲ, ვითარმედ: „დგას“, არა ცუდად თქუა, არამედ რაჲთა გამოაჩინოს, ვითარმედ მისი ყოველივე დაცხრომილ არს, და მიერითგან მიუთუალავს სძალი სიძისადა, რომელ არს კრებული კაცთა მორწმუნეთაჲ, და თჳთ უჴმს ოდენ დგომაჲ და სმენაჲ. ამისთჳსცა იტყჳს:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესე სიხარული ჩემი აღსრულებულ არს“ (3,29).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესე იგი არს, ვითარმედ: აღმისრულებიეს საქმჱ, რომელი ჯერ-იყო ჩემდა ქმნად, და არღარას ძალ-მიც უმეტესისა ქმნად. და უჩუენა მათ წინაჲსწარ დიდი იგი დიდებაჲ მისი, რომელი ყოფად იყო შემდგომად ვნებისაცა, და ჰრქუა:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მისა ჯერ-არს აღორძინებად, ხოლო ჩემდა მოკლებად“ (3,30).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესე იგი არს, ვითარმედ: რომლისაგან-ეგე თქუენ გეშინის, არა აწ ოდენ არს, არამედ შემდგომად მცირედისა ფრიად უმეტესად ყოფად არს, არამედ ამას ყოველსა ზედა მე მიხარის, რამეთუ მისი დიდებაჲ ჩე...

...გილსა, რომელნი იმღერდიან ფერჴითა, შემკულნი სამოსლითა ოქროჲსაჲთა; არამედ ესე ნეტარი შემოვალს ჩუენ შორის შემოსილი სამოსლითა, რომლისა შუენიერებაჲ თუალთშეუდგამ არს, რამეთუ ქრისტე ჰმოსიეს, (შდრ. გალ. 3,27) და ფერჴნი შემოსილნი განმზადებულებითა სახარებისა მის მშჳდობისაჲთა, (შდრ. რომ. 10,15) და სარტყელი ჰმოსიეს არა ტყავისა მეწამულისაჲ, ცურვებული ოქროჲთა, არამედ მოქსოვილი ჭეშმარიტებითა და მორტყმული წელთა მისთა სიწმიდითა.

ესრეთ შემოვალს იგი ჩუენებად ჩუენდა თავსა თჳსსა არა ორგულებით ანუ ზაკუვით, - რამეთუ არარაჲ არს ამათგანი მის თანა, - არამედ განცხადებულითა სახითა განცხადებულსა ჭეშმარიტებასა მოგჳთხრობს; არა ესრეთ, რაჲთამცა სხუაჲ იყო და სხუად გუეჩუენებოდა სიტყჳთა და სახითა და ჴმითა, არცა ორღანოჲ უჴმს საგალობელად გალობისა მისისა, ათძალი ანუ ორძალი, არამედ ყოველსავე ენითა იქმს, რომლისა ჴმაჲ უტკბილეს არს ყოველსა ათძალსა და ორძალსა.

ხოლო არს ადგილი გალობისა მისისაჲ ცაჲ ყოველივე, და სახილველ - სოფელი, და მხილველ და მსმენელ მისა - ყოველნივე ანგელოზნი და კაცნი, რომელნიცა ანგელოზ არიან ანუ ანგელოზ-ყოფად სურის. რამე-თუ ესევითართა ოდენ ძალ-უც კეთილად სმენად მისა და საქმით ქმნაჲ; რამეთუ ესევითარი ჯერ-არს, რაჲთა იყოს მსმენელ მის...

...იტყჳს, ვითარმედ პირველად იქადაგოსო სახარებაჲ ესე ყოველსა სოფელსა, და მაშინ მოიწიოს იერუსალჱმისა აღსასრული. ხოლო რაჲთა სცნა, ვითარმედ პირველ მოოჴრებისა იერუსალჱმისა იქადაგა სახარებაჲ ყოველსა სოფელსა, ისმინე, ვითარ იტყჳს ნეტარი პავლე: „ყოველსა ქუეყანასა განჴდაო ჴმაჲ მათი, და კიდეთა სოფლისათა - სიტყუანი მათნი“. (რომ. 10,18); (ფსალმ. 18,5) და კუალად იტყჳს: „სახარებაჲ იგი, რომელი იქადაგა ყოველსა სოფელსა, რომელ არს ცასა ქუეშე“. (შდრ. კოლ. 1,23) და საცნაურ არს იგი, ვითარ იერუსალჱმითგან ვიდრე ილირიკედმდე და ვიდრე სპანიადმდე რბიოდა. ხოლო ვინათგან ერთმან ესოდენი ნაწილი სოფლისაჲ მოვლო, გულისჴმა-ყავ, თუ სხუათა მოციქულთა თითოეულმან რავდენნი ქუეყანანი მოვლნეს და ქადაგებდეს სახარებასა. ხოლო რაჲ არს ესე, თუ: „საწამებელად ყოველთა წარმართთა“? ესე იგი არს, სამხილებელად და საყუედრებელად და შემწამებელად წარმართთა მათ, რომელთა არა ჰრწმენა. რამეთუ იქადაგა სახარებაჲ ყოველსა სოფელსა, არამედ არა ჰრწმენა ყოველთა. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: საწამებელად და სამხილებელად ურწმუნოთა მათ წარმართთა, რამეთუ რომელთა ჰრწმენა, იგინი შესწამებდენ ურწმუნოთა და დასჯიდენ მათ. ხოლო ამისთჳს პირველად იქადაგა სახარებაჲ...