...რომელ სნეულებაზე? რომელ ტკივილზე? არაფერი ამგვარი არ უთქვამს თავისთვის, არც აღშფოთებულა და არც უგლოვია, თითქოს ამბობდა: „აი, მშვენიერ საზღაურს ვიღებ: მე, ვინც „შჯულსა მისსა ზრახავნ იგი დღე და ღამე“ (), ასეთი ღირსების მქონე, ყოველზე დამდაბლებული გავხდი; მტრების დამნდობი კი აღვირახსნილი შვილის ხელში ჩავვარდი.“ არაფერი ამგვარი არ უთქვამს და არც უფიქრია, არამედ ყოველივეს სულიერი სიბრძნით იტანდა და მომხდარში ერთი ნუგეში ჰქონდა: ეს ყველაფერი ღვთის ცოდნით ხდებოდა. როგორც სამი ყრმაც ამბობდა: „და უკუეთუ არა საცნაურ იყვნენ შენდა, მეფე, ვითარმედ ღმერთთა შენთა არა ვეკუთნვით და ხატსა ოქროსასა, რომელი აღსდგი, არ თაყუანის-ვსცემთ.“ (); ხოლო თუ ვინმე მათ ეტყოდა: „და რომელი სასოებით კვდებით?“ რას მოელით, ან რას ესავთ სიკვდილის შემდეგ, ცეცხლის შემდეგ, რადგან აღდგომის მოლოდინი ჯერ კიდევ არ იყო? მაშინ მოისმენდა პასუხს: „ჩვენთვის უდიდესი საზღაური სწ...
ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე
1. ნეტარ არს კაცი, რომელი არა მივიდა ზრახვასა უღმრთოთასა და გზასა ცოდვილთასა არა დადგა2. და საჯდომელსა უსჯულოთასა არა დაჯდა, არამედ შჯულსა უფლისასა არს ნება მისი და შჯულსა მისსა ზრახავნ იგი დღე და ღამე.3. და იყოს იგი ვითარცა ხე, დანერგული თანაწარსადინელსა წყალთასა, რომელმან გამოსცის ნაყოფი მისი ჟამსა თჳსსა და ფურცელნი მისნი არა დასცჳვენ, და ყოველივე, რაცა ყოს, წარემართოს მას.4. არა ესე უღმრთონი, არა ესრე, არამედ ვითარცა მტუერი, რომელ აგავის ქარმან პირისაგან ქუეყანისა.5. ამისთჳს არა აღდგენ უღმრთონი სასჯელსა, არცა ცოდვილნი ზრახვასა მართალთასა;6. რამეთუ უწყის უფალმან გზაჲ მართალთა და გზაჲ უღმრთოთა წარწყმდეს.