ფსალმუნნი 2

ფსალმუნი დავითისი

1. რად აღიძრნეს წარმართნი და ერმან იზრახა ცუდი?2. შეითქუნეს მეფენი ქუეყანისანი და მთავარნი შეკრბეს ერთად უფლისათჳს და ცხებულისა მისისათჳს.3. განვხეთქნეთ აპაურნი მათნი და განვაგდოთ ჩუენგან უღელი მათი.4. რომელი დამკჳდრებულ არს ცათა შინა, ეცინოდის მათ და უფალმან შეურაცხ-ყუნეს იგინი5. მაშინ იტყოდის მათდა მიმართ რისხვითა მისითა და გულისწყრომითა მისითა შეაძრწუნნეს იგინი.6. ხოლო მე დავდეგ მეუფედ მის მიერ ზედა სიონსა, მთასა წმიდასა მისსა7. თხრობად ბრძანებასა უფლისასა. უფალმან მრქუა მე: ძე ჩემი ხარი შენ, და დღეს მიშობიე შენ.8. ითხოენ ჩემგან და მიგცნე შენ წარმართნი სამკჳდრებელად შენდა და დაპყრობად შენდა კიდენი ქუეყანისანი.9. ჰმწყსნე იგინი კუერთხითა რკინისათა და ვითარცა ჭურნი მეკეცეთანი შეჰმუსრნე იგინი.10. და აწ, მეფენო, გულისჴმა-ყავთ და განისწავლენით ყოველნი მსაჯულნი ქუეყანისანი11. ჰმონეთ ნფალსა შიშით და უგალობდით მას ძრწოლით.12. მიიღეთ სწავლა, ნუუკუე განრისხნეს უფალი და წარსწყმდეთ თქუენ გზისა მისგან მართლისა,13. რაჟამს აღატყდეს მყის გულისწყრომა მისი. ნეტარ არიან ყოველნი რომელნი ესვენ მას.

წინა თავი შემდეგი თავი

ფსალმუნნი 2 განმარტებები

ფსალმუნი დავითისი

დამოწმებები (6)

ფსალმუნი 44-ის განმარტება

ფსალმუნნი 44

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 2:1

3. სულის მადლი და ქრისტეს სიტყვათა ძალა:

...გამო“.

ხედავ, როგორ მიმართავს მას მთელი სიტყვის განმავლობაში გულმხურვალე განწყობით? ამიტომ სხვაგანაც უბრალოდ კი არ წინასწარმეტყველებს, არამედ ბრალდების სახით, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „რად აღიძრნეს წარმართნი და ერმან იზრახა ცუდი?“ (). ასევე აქაც ამბობს: „ამისთჳს გაკურთხა შენ ღმერთმან უკუნისამდე“ (). რადგან მის შობაზე არაფერი უთქვამს, არც აღზრდაზე, არც სხვა საკითხებზე, არამედ მის შესახებ საუბარს აქედან იწყებს. რატომ ასე? იმიტომ, რომ ყოველივეს თანმიმდევრობით თქმა მახარებელთა საქმეა; ამიტომ ეს მათ შემოუნახა, რადგან ეს მათი თხრობის საქმე იყო; ხოლო წინასწარმეტყველების საქმეა, ზოგი ნაწილი გამოარჩიოს და მათ შესახებ ისაუბროს. ამიტომაც წინასწარმეტყველები ყველგან ამას აკეთებენ: ისტორიაში მცირედს ჩაურთავენ, ოდნავ ჩრდილავენ და მიდიან. ამიტომ ეს წინასწარმეტყველიც ამბობს: **„გაკურთხა შენ ღმერთმან...

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი ლვ

სახარებაჲ მათესი 11:1-6

წმინდა იოანე ოქროპირი

ფსალმუნნი 2:1

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მივედით და უთხართ იოვანეს, რომელი გესმის და ხედავთ: ბრმანი აღიხილვენ, მკელობელნი ვლენან, კეთროანნი განწმდებიან, ყრუთა ესმის, მკუდარნი აღდგებიან, გლახაკთა ეხარების. და ნეტარ არს, რომელი არა დაჰბრკოლდეს ჩემდა მომართ“ (11,4-6).:

...ვითარმედ: „უშჯულოთა თანა შეირაცხა“. და კუალად პირველ მისსა დავით შემდგომითი შემდგომად წარმოიტყოდა ვნებისათჳს ქრისტესისა: „რად აღიძრნეს წარმართნი და ერმან იზრახა ცუდი? შეითქუნეს მეფენი ქუეყანისანი, და მთავარნი შეკრბეს ერთად უფლისათჳს და ცხებულისა მისისათჳს“; და კუალად ჯუარ-ცუმისათჳს და სიცბილისათჳს მჴედართაჲსა თქუა: „განჴურიტნეს ჴელნი ჩემნი და ფერჴნი ჩემნი და აღრაცხეს ყოველი ძუალები ჩემი. განიყვეს სამოსელი ჩემი მათ შორის და კუართსა ჩემსა ზედა წილს-იგდებდეს“. და კუალად იტყჳს: „მცეს მე საჭმელად ჩემდა ნავღელი და წყურილსა ჩემსა მასუეს მე ძმარი“.

ვინაჲთგან უკუე წინაჲსწარმეტყუელნი პირველ ესოდენთა წელთა ყოველსავე ესრეთ უცთომელად ქადაგებდეს, უმეტესისა ამისთჳს წინაჲსწარმეტყუელთაჲსა ვითარ ვინ უძლოს თქუმად, თუ უმეცარ იყო? ესე სიტყუაჲ ყოვლადვე შეუწყნარებელ არს. სარწმუნო არს უკუე და ჭეშმარიტ ზემოწერილი იგი სიტყუაჲ, რამეთუ ურწმუნოებისა მისთჳს მოწაფეთა თჳსთაჲსა მიავლინნა იოვანე უფლისა, რაჲთა უკუეთუ იყოს მათ თანა ნაწილი ცხორებისაჲ, ჰრწმენეს მისი, იხილნეს რაჲ სასწაულნი იგი ცნობისა უაღრესნი...

ფსალმუნი 8-ის განმარტება

ფსალმუნნი 8

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 2:3ფსალმუნნი 2:5

5. ჯვრის გამო გაფანტვა და ტყვეობა:

...სიტყვებს განუწყვეტლივ. და დავითიც, კაიაფას იმ ავაზაკურ სამსჯავროს რომ აღწერს, ამბობს, რომ სწორედ ამის გამო დაიღუპეთ. რადგან, როცა თქვა: „განვხეთქნეთ აპაურნი მათნი და განვაგდოთ ჩუენგან უღელი მათი“ (), შემდეგ დაურთო: „მაშინ იტყოდის მათდა მიმართ რისხვითა მისითა და გულისწყრომითა მისითა შეაძრწუნნეს იგინი“ (). ხოლო ესაიამ, როცა თქვა: „ვითარცა ცხოვარი, კლვად მიმართ მიიყვანა“ (), შემდეგ დაურთო: „და მივსცნე უკეთურნი დაფლვისა მისისა წილ და მდიდარნი სიკუდილისა მისისა წილ“ (); და კვლავ სხვაგან, ვენახზე საუბრისას: „ველოდე, რაჲთამცა ყო მშჯავრი, ხოლო ყო უშჯულოება; და არა სიმართლე, არამედ ღაღადება“ (). მაგრამ რომელ ღაღადებას? „ჯუარს-აცუ, ჯუარს-აცუ ეგე!“ ()...

წინა თავი შემდეგი თავი