ფსალმუნნი 72

მოაკლდეს გალობანი დავითისნი, ძისა ესესნი, ფსალმუნი ასაფისა, გალობაჲ ასურასტანელისა მიმართ

1. ვითარ კეთილ არს ისრაჱლისა ღმერთი გულითა წრფელთათჳს.2. ხოლო ჩემი, კნინღადა, შემიძრწუნდეს ფერჴნი, მცირედღადა, შემიცთეს სლვანი ჩემნი.3. რამეთუ ვეშურე უშჯულოთა, მშჳდობასა რაჲ ცოდვილთასა ვხედევდ.4. რამეთუ არა არს ახილვა სიკუდილსა შინა მათსა და სიმტკიცე გუემათა შინა მათთა.5. შრომასა კაცთა თანა არა შურებიან და კაცთა თანა იგინი არა იტანჯნენ.6. ამისთჳს შეიპყრნა იგინი ამპარტავანებამან სრულიად, შეიმოსეს უღმრთოებაჲ და სიცრუჱ თჳსი.7. და გამოჴდეს, ვითარცა ცმელისაგან სიცრუჱ მათი, რამეთუ ვიდოდეს იგინი ზრახვითა გულისათა.8. განიზრახეს და იტყოდეს უკეთურებით და სიცრუესა მაღლად ზრახვიდეს.9. დადვეს ცათა შინა პირი მათი, და ენა მათი ეთრია ქუეყანასა ზედა.10. ამისთჳს მოიქცეს ერი ჩემი აქავე, და დღენი სრულნი იპოვნენ მათ თანა.11. და თქუეს: ვითარმე აგრძნა ღმერთმან, ანუ არსმეა მეცნიერებაჲ მაღლისა თანა?12. აჰა, ესერა, ესე ცოდვილნი წარმართებულ არიან და უპყრიეს სიმდიდრე მათი უკუნისამდე.13. და ვთქუ: ცუდად სამე განვიმართლე გული ჩემი და დავიბანენ უბრალოდ ჴელნი ჩემნი.14. და ვიყავ მე ტანჯულ ყოველსა დღესა და მხილებაჲ ჩემი განთიად.15. და ვთქუ, ვითარმედ: უთხრა ესრეთ: აჰა, ესერა, ნათესავსა შვილთა შენთასა აღუთქუ.16. და გულსა მომიჴდა ცნობად, ესე არს შრომაჲ ჩემი ჩემ წინაშე,17. ვიდრემდის შევიდე მე სიწმიდესა ღმრთისასა და გულისჴმა-ვყო აღსასრული მათი.18. ხოლო ზაკვისა მათისათჳს დასდევ მათთჳს ბოროტი და დაამჴუენ იგინი ამპარტავანებასა ოდენ მათსა.19. ვითარღა იქმნეს მოსაოჴრებელ მყისსა შინა, მოაკლდეს, და წარწყმდეს უსჯულოებისა მათისათჳს?20. ვითარცა სიზმარი განღჳძებულისა, უფალო, ქალაქსა შენსა ხატი მათი შეურაცხ-ყო.21. რამეთუ აღეტყინა გული ჩემი, და თირკმელნი ჩემნი იცვალნეს.22. და მე შეურაცხ ვიქმენ და არა გულისჴმა-ვყავ; ვითარცა პირუტყჳ შევირაცხე შენ წინაშე.23. და მე მარადის შენ თანა ვარ, მიპყარ ჴელი მარჯუენე ჩემი.24. და ზრახვითა შენითა მიძღოდე მე და დიდებითა შემიწყნარე მე.25. რამეთუ რაჲ ძეს ჩემი ცათა შინა, და შენგან რა ვინებე ქუეყანასა ზედა?26. მოაკლდა გულსა ჩემსა და ჴორცთა ჩემთა; ღმერთი გულისა ჩემისა და ნაწილ ჩემდა არს ღმერთი უკუნისამდე.27. რამეთუ, აჰა ესერა, რომელთა განიშორნეს თავნი თჳსნი შენგან, იგინი წარწყმდენ; და მოსრენ ყოველნი, რომელნი განგიდგეს შენგან.28. ხოლო ჩემი მიახლებაჲ ღმრთისა კეთილ არს; დადებად უფლისა მიმართ სასოებაჲ ჩემი, მითხრობად ჩემდა ყოველი ქებულებაჲ შენი ბჭეთა ასულისა სიონისათა.

ფსალმუნნი 72 განმარტებები

მოაკლდეს გალობანი დავითისნი, ძისა ესესნი, ფსალმუნი ასაფისა, გალობაჲ ასურასტანელისა მიმართ

დამოწმებები (4)

ფსალმუნი 115-ის განმარტება

ფსალმუნნი 115

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 72:1ფსალმუნნი 72:2ფსალმუნნი 72:3ფსალმუნნი 72:12ფსალმუნნი 72:13ფსალმუნნი 72:15

3. რწმენის სიმტკიცე განსაცდელთა შორის:

...ლე, სხვა, რომელიც ამ რწმენაში ფრიად არ არის გაწვრთნილი, როგორ კოჭლობს და მღელვარებს. რადგან, თუ დავითიც ამბობს იმ ფსალმუნს, არა საკუთარი პირით ამბობს, არამედ კოჭლობით შეპყრობილთა განცდებს გადმოსცემდა, როცა ასე ამბობდა: „ვითარ კეთილ არს ისრაჱლისა ღმერთი გულითა წრფელთათჳს“ ()! „ხოლო ჩემი, კნინღადა, შემიძრწუნდეს ფერჴნი, მცირედღადა, შემიცთეს სლვანი ჩემნი“ (); იგი ამას ფეხებისა და ნაბიჯების შესახებ კი არ ამბობს, არამედ კოჭლი გულისსიტყვების შესახებ. შემდეგ მიზეზსაც ურთავს და ამბობს: „რამეთუ ვეშურე უშჯულოთა“ (), ესე იგი, ხედავდა, რომ ბარბაროსები წარმატებულნი იყვნენ, იუდეველთა საქმეები კი დამდაბლებული. და კოჭლობის რა სახეს გულისხმობს? „და ვთქუ: ცუდად სამე განვიმართლე გული ჩემი და დავიბანენ უბრალოდ ჴელნი ჩემნი“ (). და საიდან მივიდა იგი ასეთი სიტყვის თქმამდე, თვითონ ამბობს: **„აჰა, ესერა, ესე ცოდვილნი წარმართებუ...

ფსალმუნი 7-ის განმარტება

ფსალმუნნი 7

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 72:2

9. სასჯელი როგორც კურნება და გულის განკითხვა:

...გან მაშინდელთაგან მრავალი ბრკოლდებოდა, მათ შორის ისეთებიც, ვისაც თავის თავს ყურადღებიანად მიაჩნდა, რადგან ბოროტთა კეთილდღეობის გამო ჯერ კიდევ არასრულყოფილად იყვნენ განწყობილნი.

ამიტომაც ის სხვაგან ამბობდა: „მცირედღადა, შემიცთეს სლვანი ჩემნი. რამეთუ ვეშურე უშჯულოთა“ (). სხვამ კი კვლავ თქვა: „რად, რამეთუ გზაჲ უთნოთაჲ წარემართების?“ (). იობიც ბევრ ასეთ რამეს იკვლევდა. მაგრამ მაშინ, რადგან უფრო არასრულად იყვნენ განწყობილნი, ამას ამბობდნენ ისინი, ვინც ამბობდნენ, და ამას იკვლევდნენ ისინი, ვინც იკვლევდნენ; ახლა კი არავითარი შენდობის ღირსი არ არის ის, ვინც ამით შფოთავს, რადგან ამდენი სიბრძნისმოყვარეობა ისწავლა, მომავალთა შესახებ ასეთი სწავლანი მიიღო, გეჰენისა და სასუფევლის შესახებ სწავლება უფრო ნათლად შეიტყო და ისიც იცის, რომ იქ თითოეული ღირსებისამებრ მიიღებს. „რომელი განიკითხავ გულსა და თირკმელთა, ღმერთო მართალო“ ()....

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ჲჱ

სახარებაჲ იოვანესი 12:34-41

წმინდა იოანე ოქროპირი

ფსალმუნნი 72:27

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და იტყოდა მისთჳს“ (12,41).:

...ნაფიცხა და მისცა“, რამეთუ იგი ნეფსით თჳსით არა თუ ოდენ არა მიგუცემს, არამედ და-ცა-არავე-გჳტეობს; და ისმინე, რასა იტყჳს, ვითარმედ: „არა ცოდვანი თქუენნი განგყოფენ ჩემგან?“ და კუალად იტყჳს: „აჰა ესერა რომელთა განიშორნეს თავნი თჳსნი შენგან, იგინი წარწყმდეს“; და ოსე წინაჲსწარმეტყუელი იტყჳს, ვითარმედ: „დაივიწყე შჯული უფლისა ღმრთისა შენისაჲ, დაგივიწყო მეცა“; და თავადი უფალი იტყჳს: „რაოდენგზის ვინებე შეკრებაჲ შვილთა თქუენთაჲ, და თქუენ არა ინებეთ!“ ; და ესაია კუალად იტყჳს: „მოვედ, და არა იყო კაცი, უწოდე, და არა იყო, რომელმანმცა მისმინა“. ხოლო ამას ყოველსა იტყჳან, რაჲთა გულისხმა-ვყოთ, ვითარმედ ჩუენ ვიქმთ დასაბამსა ღმრთისა დატევებისასა და მიზეზ ვიქმნებით წარწყმედისა ჩუენისა, რამეთუ ღმერთსა არა თუ ოდენ არა ჰნებავს დატევებაჲ და ტანჯვაჲ ჩუენი, არამედ ოდეს გუტანჯვიდეს, მასცა არა ნებსით, არამედ უნებლიაჲთ იქმს, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „არა მნებავს სიკუდილი ცოდვილისაჲ“;