თ ა რ გ მ ა ნ ი: სიმართლედ ამას ადგილსა ყოველსა სათნოებასა სახელსდებს, ვითარცა თქუმულ არს იობისთჳს, ვითარმედ: „უბიწო, მართალ“; და სხუათა მრავალთა ადგილთა სიმართლჱ შემოკრებულისა მის ყოველთა ქველისსაქმეთაგან სათნოებისათჳს თქუმულ არს. ხოლო ფარისეველნი და მწიგნობარნი არა თუ უშჯულონი და უკეთურნი აჴსენნა აქა, არამედ რომელნი იმარხვიდეს მცნებათა სჯულისათა, რაოდენცა ეძლო, რომელსაცა სიმართლედ უწოდა.
ხოლო იხილე, ვითარ შემსგავსებასა იქმს აქა ძუელისა მის და ახლისა შჯულისასა, რაჲთა აჩუენოს თჳსებაჲ მათი და მახლობელობაჲ ურთიერ-თას, რამეთუ უმეტესობაჲ და უმცირესობაჲ ერთსახეობისა და ერთნათესავობისანი არიან, რაჲთა სცნა, ვითარმედ არა შეურაცხ-ჰყოფს ძუელსა მას, არამედ აღაორძინებს. ხოლო უკუეთუმცა ბოროტი იყო, არამცა აღაორძინა, არამედ სრულიადმცა განაგდო.
თქუან უკუე ვიეთმე, ვითარმედ: უკუეთუ ესევითარი არს, ვითარ ვერ შეიყვანებს სასუფეველად შემდგომად ქრისტეს მოსლვისა? ამისთჳს, რამეთუ ვინაჲთგან უზეშთაესთა მადლთა და მიუთხრობელთა ნიჭთა ღირსმყვნა ქრისტემან, უაღრესიცა ცხორებაჲ და უმეტესი მოღუაწებაჲ თანაგუაც. ხოლო პირველნი...