თ ა რ გ მ ა ნ ი: მოკლითა სიტყჳთა ყოვლადბრძენმან მან მეუფემან ყოველივე ზემოთქუმული სწავლაჲ შემოკრიბა და გჳჩუენა, ვითარმედ მოკლე გზაჲ არს სათნოებაჲ და ყოველთა მიერ საცნაური; რამეთუ თქუა რაჲ, ვითარმედ: „ითხოვდით, და მოგეცეს; ეძიებდით და ჰპოოთ; ირეკდით, და განგეღოს“, მეყსეულად წინამდებარე ესე სიტყუაჲ შესძინა, ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: უკუეთუ გნებავს თხოათა თქუენთა სასმენელად ღმრთისა მიწევნად და კარისა მის წყალობათაჲსა განღებად თქუენ წინაშე, პირველთქუმულთა მათ თანა ესეცა დაიმარხეთ და „ყოველივე, რომელი გინდეს, რაჲთა გიყონ თქუენ კაცთა, ეგრეთცა თქუენ ჰყვით მათა მიმართ“.
და არა თქუა ესრეთ, ვითარმედ: რავდენიცა გნებავს, რაჲთა გიყოს შენ ღმერთმან, ეგრეთვე შენ ჰყვი მოყუსისა მიმართ, რაჲთა არა სთქუა, თუ: ვითარ შესაძლებელ არს ესე? რამეთუ იგი ღმერთი არს და მე - კაცი; ამისთჳს თქუა: ყოველი, რომელი გინდეს, რაჲთა გიყოს მოყუასმან შენმან და შენ თანამონამან, ეგრეთვე შენ ჰყვი მოყუსისა მიმართ. რაჲმცა იყო ამისა უსუბუქეს ანუ უჭეშმარიტეს და უსამართლეს? ამისთჳსცა ისმინე, რაბამი ქებაჲ თქუა ამის წესისაჲ: „ესრეთ არსო შჯული და წინაწარმეტყუელნი“. ამისთჳსცა საცნაურ...