დაბადება 4:26

...ათნოც იქნება. „შვა, — ამბობს წერილი, — სახოვნებისაებრ თჳსისა და ხატებისაებრ თჳსისა". და, რათა ამ ძის სათნოებაშიც მაშინვე დავრწმუნდეთ, შეხედე, როგორ თავადაც თავისი ძის სახელში ღვთისმოყვარე სულს გამოხატავს. „და სით, — ნათქვამია, — შვა ძე და უწოდა სახელი მისი ენოს. ესე ესვიდა ხადად სახელსა უფლისა ღმრთისასა" (დაბ 4:26). აი, სახელი, რომელიც გვირგვინზე უფრო ბრწყინვალეა, პორფირზე უფრო შვენიერი! რა შეიძლება იყოს უნეტარესი ადამიანისა, რომელიც ღვთის მოხმობით შეიმკობა და თავად ამას (ღვთის მოხმობას) სახელად ატარებს?

ხედავ, რომ უბრალო სახელებშიც, როგორც დასაწყისში ვთქვი, აზრთა დიდი სიმდიდრე იმალება? აქ (სახელის დარქმევაში) არა მხოლოდ მშობლების ღვთისმოსაობა ჩანს, არამედ შვილებზე დიდი მზრუნველობაც — როგორ თავიდანვე თავიანთ შვილებს იმ სახელებითვე, რომლებსაც აძლევდნენ, სათნოებისკენ ასწავლიდნენ; არა ისე, როგორც ახლა სახელებს არქმევენ — უბრალოდ და შემთხვევით. ბაბუის ან პაპის სახელით, ამბობენ, ბავშვს დაერქვასო; მაგრამ ძველებს ასე არ ჰქონდათ: ისინი ყოველგვარად ცდილობდნენ შვილებს ისეთი სახელები დაერქმიათ, რომლებიც არა მხოლოდ სახელის მიმღებთ, არამედ ყველა სხვასაც და მომავალ თაობებსაც სიბრძნისმოყვარეობის შეგონებად ემსახურებოდა. ამას მომდევნო თხრობაშიც ვნახავთ....

...აც თავად ბუნება შვილების სიყვარულისკენ უბიძგებს? ამრიგად, გევედრებით, ავერიდოთ ცოდვას, რომელიც ასეთ ბოროტებას გვანიჭებს, და სათნოების მოშურნეობა ვიქონიოთ, რათა ზეგარდმო კეთილგანწყობაც ვეღირსოთ და სასჯელს ავცდეთ. „და სით, — ამბობს, — შვა ძე და უწოდა სახელი მისი ენოს: ესე ესვიდა ხადად სახელსა უფლისა ღმრთისასა" (დაბ 4:26). შეხედე, როგორ ადამიანები ნელ-ნელა უკვე ეჩვევიან, რომ შვილთა სახელებში მადლიერება (ღვთისადმი) გამოხატონ. და ეს, ამბობს, ესე იგი, სითიმ, ძე რომ შვა, სახელად ენოსი დაარქვა. შემდეგ საღვთო წერილი, ამ სახელის მნიშვნელობის ახსნას რომ ისურვებს, ამატებს: ამან „ესვიდა ხადად სახელსა უფლისა ღმრთისასა". მისგანვე აპირებს ნეტარი წინასწარმეტყველი საგვარტომოს წარმოებას, კაინსა და მის შთამომავლობას ლამექამდე დავიწყებას მისცემს რა. რადგან კაინმა თავისი ბოროტი ნებით დაამდაბლა ბუნებით მინიჭებული უპირატესობა, ესე იგი, პირმშოობის უფლება, თავად ისიც და მისი შთამომავლობაც (საგვარტომო) სიაში ვეღარ შეიტანება; ხოლო სითი, ნების სისწორით, იძენს იმას, რაც ბუნებისგან არ ჰქონდა — მასზე გადადის პირმშოობის უფლება, თუ არა ბუნებით, ნების მიმართულებისთვის, და მისი შვილები საგვარტომოში ჩართვის ღირსნი ხდებიან. და როგორც ეს ენოსი იმის გამო ეწოდა (ასე), რომ უფლის...